Cristiano Ronaldo po merr një angazhim gjithnjë e më aktiv në projektin e klubit Al-Nassr, teksa kërkon ndryshime të mëdha në strukturën dhe drejtimin e klubit, veçanërisht sa i përket planifikimit të merkatos.

Raportohet se ylli portugez dëshiron që drejtuesit sportivë, Simeu dhe Semedo, të kenë pushtet të plotë vendimmarrës në çështjet e transferimeve, pa ndërhyrje nga niveli administrativ.

Sipas Ronaldos, vetëm duke i dhënë autonomi të plotë departamentit sportiv mund të ndërtohet një ekip që të jetë vërtet konkurrues dhe të synojë trofe, si në nivel vendas ashtu edhe atë kontinental.

Burimet e afërta me 40-vjeçarin tregojnë se ai këmbëngul që çdo afrim apo largim i lojtarëve të bazohet vetëm në kritere teknike dhe jo të ndikohet nga faktorë të tjerë të brendshëm.

Kjo qasje e re lidhet ngushtë me synimet e klubit për afatin kalimtar të verës. Brenda strukturës së Al-Nassr ka filluar të qarkullojë ideja për të hapur kanale zyrtare komunikimi me mesfushorin e Manchester United, Bruno Fernandes.

Fillimisht, klubi arab kërkon të sqarojë pretendimet financiare të lojtarit portugez dhe më pas do të vlerësojë nëse do të ndërmarrë hapa konkretë drejt një oferte zyrtare për klubin anglez.

Burimet tregojnë se vetë Ronaldo po punon intensivisht për të bindur bashkëkombësin e tij që t’i bashkohet eksperiencës së Al-Nassr, duke shpresuar të shfrytëzojë momentin e ngecjes së bisedimeve mes Fernandes dhe Manchester United rreth kontratës së re.

Nëse kjo lëvizje do të materializohej, Al-Nassr do të pasuronte ndjeshëm kreativitetin në repartin e sulmit, duke krijuar një dyshe të jashtëzakonshme mes Ronaldos dhe Bruno Fernandes.

The post Ronaldo po merr kontrollin e Al-Nassr, synon afrimin e Bruno Fernandes appeared first on Albeu.com.

Le të vendoset që në fillim: eliminimi i Portugalisë në Kupën e Botës 2026 përbën pa diskutim një poshtërim.

Me cilësinë që ka kjo përfaqësuese, moskalimi as deri në çerekfinale përbën një dështim të madh. Mund të thuhet se u ndalën nga një Spanjë e fuqishme, por situata mund të kishte marrë tjetër drejtim po të kishin mposhtur RD Kongon dhe ta mbyllnin grupin në vendin e parë. Në atë rast, përballja e parë do të ishte me Ganën, ndërsa më pas, nëse fitonin, do të gjenin përballë Zvicrën. Pra, Spanja nuk do të ishte fare në rrugën e tyre.

Natyrisht, një pjesë e fajit i takon Cristiano Ronaldos. Në disa segmente të lojës, për shkak të mungesës së intensitetit të tij, skuadra dukej sikur luante praktikisht me dhjetë futbollistë. Po ashtu, duket se pesha e emrit dhe autoriteti i tij ndikuan që ai të mos zëvendësohej të paktën rreth minutës së 60-të, sidomos duke parë paraqitjet e Goncalo Ramos.

Megjithatë, kush i ka ndjekur ndeshjet e Portugalisë e ka të vështirë të besojë se mjaftonte të hiqej Ronaldo dhe çdo gjë do të rregullohej. Kjo nuk qëndron. Problemet e kësaj kombëtareje nisnin shumë më herët, para se topi të mbërrinte te ai.

Pikërisht këtu hyn roli i trajnerit Roberto Martinez.

Nuk ka nevojë të përdoren etiketime boshe për ta shpallur si fajtorin absolut apo si një trajner tërësisht të paaftë. Por është e vështirë të shmanget përshtypja se qasja e Martinezit ndaj këtij turneu të veçantë nuk kishte logjikën e duhur.

Ai kishte në dispozicion lojtarë të nivelit më të lartë, që paraqiten shkëlqyeshëm me klubet e tyre. Prapëseprapë, duket se nuk arriti t’i lexojë siç duhet cilësitë e secilit dhe të ndërtonte një strukturë funksionale rreth tyre. Sidomos një strukturë ku ata të ndiheshin rehat.

Te pika e parë janë Vitinha, Joao Neves, Bernardo Silva dhe Bruno Fernandes. Arsyeja pse të paktën tre të parët duken kaq mirë te klubet e tyre lidhet me faktin se në ato skuadra loja ndërtohet me futbollistë që qëndrojnë vazhdimisht afër njëri-tjetrit, në distanca të shkurtra dhe me kompaktësi.

Te Paris Saint-Germain i Luis Enriques, kjo përkthehet te dyshja portugeze, Fabian Ruiz dhe një treshe sulmuese shumëfunksionale që lëviz pa pushim dhe krijon opsione pasimi. Kjo është pikërisht arsyeja pse Vitinha dhe Neves spikasin aq shumë.

Por në këtë Kupë Bote, nga Vitinha pothuajse nuk mbeti asgjë për t’u kujtuar. Ai nuk pati asnjë moment të vetëm vërtet kulmor. Sa i përket Nevesit, në thelb mbetet vetëm goli ndaj RD Kongos.

Martinez nuk u ofroi atyre kushte të ngjashme. Përkundrazi, ai e shpërndau skuadrën në të gjithë fushën. Dy lojtarë anësorë ruanin gjerësinë dhe qëndronin të lidhur me vijat anësore. Nuk pati diamant 4‑4‑2, nuk pati lëvizshmëri dinamike të treshes së sulmit. Në vend të kësaj, u krijua një organizim që e shtynte lojën drejt një rrëmuje të madhe në mesfushë.

Pika e dytë lidhet me faktin se e gjithë kjo u bë për t’i dhënë vend dy anësorëve. Martinez është i bindur se ata duhet të jenë në fushë. Thjesht kështu mendon. Dhe asgjë nuk e lëkund nga kjo ide. Për këtë arsye, gjatë pesë ndeshjeve ai vazhdoi të alternonte Pedro Neto, Rafael Leao, Joao Felix dhe Francisco Conceicao në krahë.

Por në të njëjtën kohë, Portugalia ka edhe dy futbollistë të klasit botëror që për të dhënë maksimumin e tyre, ashtu si në klubet përkatëse, kanë po aq nevojë për atë gjerësi.

Bëhet fjalë për Nuno Mendes dhe Joao Cancelo. Sado kontradiktore të tingëllojë, të dy konsiderohen aktualisht mes tre mbrojtësve më të mirë në botë. Edhe atyre u duhet hapësirë.

Problemi është se mbrojtësit e krahut dhe sulmuesit anësorë të Portugalisë përfundojnë duke i zënë vendin njëri-tjetrit. Secili i kufizon tjetrit zonën ku duhet të veprojë, duke i marrë hapësirën që i nevojitet aq shumë.

Si përfundim, krijohet një ndërtim ku gjysma e skuadrës vendoset në krahë, ndërsa gjysma tjetër qëndron më poshtë në gjysmën e vet të fushës, me Vitinha dhe Neves pranë qendërmbrojtësve. Qendra mbetet bosh, ndërsa diku përpara Cristiano endet lart. Duke ecur.

Pika e tretë është se i vetmi që mund të përfitonte realisht nga prania e anësorëve të shpejtë ishte Bruno. Kjo është loja e tij: të dallojë vrapimet e tyre dhe të dërgojë pasimet e tij karakteristike në hapësirë.

Por Martinez shpërfilli një tjetër element të rëndësishëm: Bruno ka vështirësi kur nuk është mesfushori dominues. Në sezonin e kaluar të Ligës Premier ai kishte mesatarisht 51 pasime për ndeshje, ndërsa në tri ndeshjet e tij të fundit në Kupën e Botës me Portugalinë kjo shifër ishte 1.7 herë më e ulët. Neves dhe Vitinha lëvizin pranë tij dhe i marrin rolin që ai zakonisht e ka si të vetin.

Bruno, i cili në këtë turne u pa në versionin më të dobët të mundshëm, është një tjetër viktimë e sistemit të lojës së skuadrës.

Nëse kësaj i shtohet edhe faktori Ronaldo, del një kombinim që e pengoi Portugalinë të prodhonte qoftë edhe një paraqitje të vetme kolektive bindëse ndaj një kundërshtari të fortë, duke përjashtuar këtu Uzbekistanin.

Dhe e gjithë kjo pa hyrë fare te mënyra se si u ekspozuan në kundërsulme.

Martinez, në thelb, nuk mori kurrë guximin për të ndryshuar vërtet diçka. Për shembull, ai mund të kishte kaluar në një 4‑4‑2, ta shtonte Bernardon pranë këtyre mesfushorëve dhe ta çiftonte Ronaldon në sulm me Ramosin ose Felixin, me të cilët ai ka tashmë mirëkuptim në nivel klubi. Mesfushorët qendrorë mund të lëviznin nga brenda, ndërsa krahët t’u liheshin Mendes dhe Cancelos për të dërguar krosime në zonë drejt dy sulmuesve.

Gjëja më e mirë që Martinez bëri për të fshehur dobësitë e skuadrës ishte qasja e hapur me këmbën prapa kundër Spanjës, me shpresën se do të përsëritej finalja e Ligës së Kombeve. Gjatë ndeshjes, në fakt, Portugalia mund të ketë pasur edhe fat. Në këtë kuadër, trajneri pothuajse me siguri do ta kujtojë dëmtimin e Mendes.

Por ajo që ai me siguri nuk do të arrijë të shpjegojë është përse nuk mundi të nxirrte maksimumin nga një tjetër brez i shkëlqyer futbollistësh që kishte në dispozicion.

The post Pse përgjegjësia për dështimin e Portugalisë në Kupën e Botës nuk bie vetëm mbi Ronaldon? appeared first on Albeu.com.

Një nga sfidat më tërheqëse të fazës së 1/8 së finales në Kupën e Botës 2026 luhet sot mes Spanjës dhe Portugalisë, me vëmendjen që pritet të përqendrohet kryesisht te lufta në qendrën e fushës.

Të dyja kombëtaret iberiane kanë në përbërje disa nga mesfushorët më të spikatur të futbollit botëror.

Prania e emrave si Pedri, Rodri, Vitinha, Joao Neves, Bruno Fernandes dhe Fabián Ruiz e kthen këtë ndeshje në një duel të mirëfilltë elitar në repartin e mesfushës.

Rodri-Pedri përballë Vitinha-Joao Neves

Te Spanja, kombinimi Rodri-Pedri sjell një balancë të rëndësishme mes kontrollit të lojës dhe frymës krijuese. Rodri, fitues i Topit të Artë për vitin 2024, po afrohet hap pas hapi me formën e tij më të mirë pas dëmtimit të rëndë që e kushtëzoi gjatë sezonit të kaluar.

Mesfushori i Manchester Cityt vazhdon të jetë boshti i lojës së Spanjës, falë aftësisë për të kuptuar zhvillimin e aksioneve, për të fituar topa dhe për ta nisur ndërtimin e lojës nga zona e prapme.

Nga ana tjetër, Pedri i jep skuadrës spanjolle dinamizëm, cilësi teknike dhe zgjidhje në fazat e avancuara. Ai pritet të ketë peshë të madhe në tentativat e spanjollëve për të thyer organizimin mbrojtës të Portugalisë.

Portugalia, ndërkohë, ka në dispozicion Vitinha dhe Joao Neves, dy lojtarë që e njohin shumë mirë njëri-tjetrin që nga periudha e tyre te PSG-ja. Sidoqoftë, Roberto Martínez nuk i ka aktivizuar gjithmonë së bashku, pasi në disa ndeshje ka zgjedhur Ruben Neves për një detyrë më pozicionale në mesfushë.

Joao Neves dallon për intensitetin, energjinë dhe aftësinë për të përshkuar hapësira të mëdha, ndërsa Vitinha ka përgjegjësinë për qarkullimin e topit dhe diktimin e ritmit të lojës së Portugalisë.

Pedri dhe Vitinha, protagonistët e brezit të ri

Pedri dhe Vitinha renditen mes mesfushorëve më të vlerësuar të momentit. Lojtari i Barcelonës, vetëm 23 vjeç, vlerësohet rreth 150 milionë euro, ndërsa Vitinha, 26-vjeçar, ka një vlerë prej afërsisht 140 milionë eurosh.

Pedri është një nga figurat më të rëndësishme të Spanjës së Luis de la Fuente. Ai është rikthyer në formacionin titullar dhe pritet të luajë rol kyç në ndërtimin e lojës, në krijimtari dhe në menaxhimin e ritmit të takimit.

Në krahun tjetër, Vitinha vjen pas një periudhe shumë të suksesshme me PSG-në, ku ka fituar dy tituj radhazi në Ligën e Kampionëve.

Megjithatë, paraqitjet e tij në Kupën e Botës ende nuk kanë arritur nivelin e pritur, pasi në disa takime trajneri Roberto Martínez e ka zëvendësuar herët.

Shumë zgjidhje në të dy kampet

Spanja ka edhe alternativa me peshë si Fabián Ruiz, Mikel Merino, Dani Olmo dhe Martin Zubimendi. Fabián sjell eksperiencë të madhe në ndeshje të nivelit të lartë, ndërsa Merino dhe Zubimendi i ofrojnë De la Fuente mundësi të ndryshme si në planin fizik, ashtu edhe në atë taktik.

As Portugalia nuk mbetet mbrapa në këtë aspekt. Bruno Fernandes mbetet një nga udhëheqësit e ekipit dhe një nga elementët më të rëndësishëm në fazën ofensive. Mesfushori i Manchester United ka zhvilluar një sezon të mirë dhe pritet të ketë ndikim me pasimet, goditjet nga distanca dhe lëvizjet mes linjave.

Edhe Bernardo Silva, ndonëse në këtë turne nuk ka qenë gjithmonë titullar, vazhdon të jetë një armë e vlefshme për Portugalinë për shkak të teknikës dhe përvojës së tij në ndeshje të mëdha.

Të dyja skuadrat kanë cilësi të jashtëzakonshme në çdo repart, por pikërisht përballja në mesfushë mund të jetë faktori që do të përcaktojë ekipin që do të sigurojë kualifikimin në çerekfinale.

Në njërën anë Rodri dhe Pedri, në anën tjetër Vitinha, Joao Neves dhe Bruno Fernandes — një duel që premton futboll të nivelit të lartë.

The post Beteja e mesfushës pritet të vendosë duelin Spanjë-Portugali për një vend në çerekfinale appeared first on Albeu.com.

Në vijën e parë shkëlqyen Messi, David dhe Undav, ndërsa Room, Xhaka dhe Bruno Fernandes u shndërruan në pikat kyçe të skuadrave të tyre në një xhiro të mbushur me spektakël dhe rekorde.

Eloy Room, gardiani i pakalueshëm i Kuraçaos

Barazimi pa gola i Kuraçaos ndaj Ekuadorit mbajti vulën e portierit Eloy Room, i cili ishte njeriu vendimtar i ekipit të tij. Me 15 pritje të realizuara, ai vendosi edhe rekordin e këtij Botërori për më shumë ndërhyrje në një ndeshje të vetme.

Falë kësaj paraqitjeje të jashtëzakonshme, Kuraçao arriti të marrë një pikë historike.

Një prapavijë e ndërtuar mbi liderë

Në krahun e djathtë të mbrojtjes vendoset Denzel Dumfries, i cili kontribuoi me dy asistime në suksesin e thellë 5-1 të Holandës përballë Suedisë.

Në qendër të repartit defensiv qëndron Ko Itakura. Japonezi ishte figurë udhëheqëse në fitoren spektakolare 4-0 të Japonisë ndaj Tunizisë, duke imponuar veten në duelet ajrore dhe në organizimin e mbrojtjes.

Treshja plotësohet nga Nuno Mendes, që përveç sigurisë në fazën mbrojtëse, realizoi edhe një gol fantastik nga goditja e lirë në fitoren 5-0 të Portugalisë kundër Uzbekistanit.

Mesfushë me cilësi dhe kontroll total

Johan Manzambi ndryshoi krejtësisht rrjedhën e ndeshjes së Zvicrës me Bosnjën pasi hyri nga stoli dhe shënoi dy herë në fitoren 4-1.

Përkrah tij renditet Bruno Fernandes, organizatori i lojës së Portugalisë ndaj Uzbekistanit. Mesfushori portugez diktoi ritmin e takimit dhe shtoi edhe një asistim në një tjetër paraqitje të nivelit të lartë.

Granit Xhaka, kapiteni i Zvicrës, ishte dominues në çdo aspekt të mesfushës. Ai udhëhoqi skuadrën, inicioi aksionet dhe e mbylli paraqitjen me një gol të shënuar nga penalltia.

Nga ana tjetër vjen Cody Gakpo, futbollisti që del gjithnjë në pah në ndeshjet e mëdha me Holandën. Ai realizoi dy gola dhe dha një asistim në fitoren e thellë ndaj Suedisë.

Sulmuesit që vendosën ndeshjet

Në repartin ofensiv nuk mund të lihej jashtë Lionel Messi, i cili po vazhdon formën e shkëlqyer në këtë Botëror. Argjentinasi shënoi dy gola ndaj Austrisë dhe dëshmoi edhe një herë nivelin e tij të jashtëzakonshëm.

Jonathan David ishte emri kryesor i Kanadasë, teksa realizoi një het-trik spektakolar dhe udhëhoqi ekipin drejt një fitoreje me shumë peshë.

Formacionin në sulm e kompleton Deniz Undav, super-zëvendësuesi i Gjermanisë. Pasi u aktivizua nga banka rezervë, ai realizoi dy gola vendimtarë që i siguruan “Pancerëve” fitoren dhe kualifikimin ndaj Bregut të Fildishtë.

The post Formacioni ideal i xhiros së dytë në Botërorin 2026, mes surprizave dhe yjeve të mëdhenj appeared first on Albeu.com.

Përballja ofroi gjithçka që mund të kërkohej nga një ndeshje e madhe: Cristiano Ronaldo realizoi dy herë, Nuno Mendes shënoi një gol spektakolar nga goditja e dënimit, ndërsa në rezultat ndikoi edhe një autogol. Megjithatë, ajo që tërhoqi më shumë vëmendje ishin skemat e ekzekutuara në mënyrë të shkëlqyer nga situatat standarde.

Shumë tifozë dhe analistë ia atribuuan këto zgjidhje të menduara me kujdes përzgjedhësit Roberto Martinez, por në të vërtetë pas tyre qëndron Austin MacPhee, eksperti i situatave standarde.

Trajneri skocez është ideatori i këtyre lëvizjeve. MacPhee e ndërtoi emrin e tij te Aston Villa, ku së bashku me Unai Emery e kthyen skuadrën angleze në një ekip jashtëzakonisht efikas nga goditjet e këndit, goditjet e lira dhe rivëniet anësore.

Në sezonin 2023/24, Aston Villa shënoi 25 gola nga situatat standarde, më shumë se çdo skuadër tjetër në Evropë, ndërsa një sezon më pas e konfirmoi sërish këtë forcë me 20 gola.

Kreativiteti mbetet elementi dallues i MacPhee. Ai nuk lejon që një skemë të përsëritet në të njëjtën formë, duke përdorur sinjale të ndryshme, bllokime hapësirash, lëvizje mashtruese dhe zgjidhje të papritura për të hutuar kundërshtarët.

Gjurmët e kësaj pune u panë që në fillim të sfidës me Uzbekistanin. Portugalia arriti të krijonte raste të rrezikshme përmes rivënieve anësore, kombinimeve të shpejta dhe lëvizjeve të mirëkoordinuara që e nxorën vazhdimisht mbrojtjen kundërshtare jashtë pozicionit.

Një nga episodet që u komentua më shumë ndodhi në minutën e 58-të, kur Cristiano Ronaldo dhe Bruno Fernandes ekzekutuan një goditje dënimi krejt të pazakontë.

Ronaldo bëri sikur po lëvizte drejt zonës, ndërsa Fernandes harkoi topin në hapësirë, duke e çorientuar totalisht prapavijën kundërshtare. Edhe pse aksioni nuk u mbyll me gol, ai u përhap menjëherë në rrjet.

Po aq mbresëlënës ishte edhe korneri që solli autogolin e portierit uzbek Abduvohid Nematov. Në fillim të aksionit, Bruno Fernandes dha sinjalet dhe drejtoi vendosjen e bashkëlojtarëve në zonë.

Bllokimet e harmonizuara dhe presioni i ushtruar bënë që mbrojtësit kundërshtarë të gabonin, duke përfunduar me autogolin.

Një tjetër skemë e zgjuar u pa te goli i Nuno Mendes nga goditja e lirë. Ronaldo krijoi bindjen se do të ishte ai ekzekutuesi, aq sa edhe kamerat u ndalën te fytyra e tij.

Në momentin kur mbrojtja u përgatit për goditjen e Ronaldos, ai u ndal papritur dhe Mendes e dërgoi topin direkt në rrjetë.

Me këtë arsenal taktik, Portugalia duket se ka sjellë një dimension të ri në Botërorin 2026.

Nëse vazhdon t’i shfrytëzojë me të njëjtën efikasitet situatat standarde, kundërshtarët do ta kenë jashtëzakonisht të vështirë të gjejnë mënyrën për të ndalur marshimin e luzitanëve drejt trofeut.

The post Portugalia zbulon forcën e saj të fshehtë në Botërorin 2026: Ronaldo, Bruno Fernandes dhe Austin MacPhee në qendër të vëmendjes appeared first on Albeu.com.

“Pati një mundësi. Presidenti më telefonoi dhe më pyeti nëse doja të shkoja atje. Ata po më prisnin”, deklaroi kapiteni i Man United në një konferencë për shtyp ndërsa është duke përfaqësuar Portugalinë.

“Fola me trajnerin Amorim. Ai më kërkoi të mos largohesha. Manchester United nuk donte të më shiste. Ata nuk kanë nevojë për para. Nëse do të doja të largohesha, ata do ta kishin bërë të mundur”.

“Al Hilal ishin shumë të sjellshëm. Ata folën me agjentin tim. Pastaj unë fola me gruan time. Ajo më pyeti: çfarë do të bësh? Ajo gjithmonë i mbështet vendimet e mia”.

“Do të kishte qenë e lehtë të transferohesha atje. I njoh shumë mirë lojtarët portugezë atje”.

“Por, unë dua të luaj në nivelin më të lartë dhe të garoj për tituj të mëdhenj. Mund ta bëj këtë, dhe ende dua ta bëj. Jam shumë i apasionuar pas futbollit”, vazhdoi mesfushori portugez.

Fernandes thuhet se ka refuzuar një pako prej 200 milionë eurosh nga Al Hilal, si dhe një shans për të garuar në Kupën e Botës për Klube që fillon në më pak se dy javë. /Telegrafi/

The post “Do të kishte qenë e lehtë të transferohesha atje”, Fernandes thyen heshtjen pasi refuzoi Al Hilalin appeared first on Albeu.com.

30-vjeçari ishte lidhur fort me një transferim në Arabinë Saudite, me Al Hilalin që thuhet se ishte i përgatitur t’u ofronte Djajve të Kuq një tarifë prej rreth 90 milionë eurosh.

Ata donin një përforcim gjigant para Kupës së Botës për Klube dhe ofruan t’i paguanin Fernandes deri në 750,000 euro në javë.

Por kapiteni i Manchester United e ka refuzuar propozimin e Al Hilal, sipas askujt tjetër përveç ekspertit të transferimeve Fabrizio Romano.

Pasi dështoi të kualifikohej për Ligën e Kampionëve, United thuhet se synon të çlirojë fonde duke ulur një strukturë pagash në rritje, duke shitur lojtarë si Jadon Sancho, Marcus Rashford, Antony dhe Tyrell Malacia.

Sancho, i cili fiton 280,000 euro në javë, do të kthehet në klub pasi nuk arriti të arrijë një marrëveshje me Chelsean për kushtet personale.

Pas një periudhe të suksesshme huazimi te Real Betis, ku shënoi nëntë gola në 26 ndeshje, largimi i Antonys do t’i kursente Unitedit afërsisht 110,000 euro në javë.

Rashford do të kthehet gjithashtu në Old Trafford pas një periudhe huazimi, duke regjistruar katër gola dhe gjashtë asiste gjatë kohës së tij në Aston Villa. Megjithëse paga e tij e vlerësuar prej 330,000 euro në javë do të zvogëlojë numrin e pretendentëve potencialë për nënshkrimin e 27-vjeçarit, me Mancunianët që nuk kanë gjasa ta fitojnë atë shifër në një klub tjetër.

Mbrojtësi holandez Malacia, i cili fiton 85,000 euro në javë, pati vështirësi në huazim te PSV Eindhoven.

Por me nënshkrimin e Patrick Dorgu, së bashku me zhvillimin e Harry Amass dhe mbrojtësin e majtë 18-vjeçar Diego Leon, Malacia do të detyrohet të largohet nëse dëshiron të luajë sezonin e ardhshëm.

Jonny Evans, Christian Eriksen dhe Victor Lindelof do të largohen të gjithë falas nga klubi këtë verë, ndërsa United do të bëjë vend për nënshkrimet e reja.

The post Manchester United tani duhet të shesë katër lojtarë shkaku i vendimit të Bruno Fernandes ndaj Al Hilal appeared first on Albeu.com.

Përkundër faktit që fituan FA Cup muajin e kaluar, United pati një sezon zhgënjyes shkaku i formës së dobët, lëndimeve dhe problemeve të tjera jashtë fushës.

Trajneri Erik Ten Hag dhe shumica e stafit janë ende të pasigurt sa i përket të ardhmes së tyre teksa po i afrohemi afatit kalimtar veror.

The Guardian ka raportuar se kapiteni i klubit Fernandes, ndihet i nënvlerësuar dhe dëshiron që të jetë në mesin e lojtarëve me pagën më të lartë.

Ylli portugez ka nënshkrua një marrëveshje në prill të vitit 2022 sipas së cilës fiton 220.000 në javë me një kontratë e cila skadon në vitin 2026, por që ka opsionin e zgjatjes edhe për 12 muaj të tjerë.

Në krahasim, Marcus Rashford dyshohet se ka një pagë bazë prej 365.000 në javë, pak më shumë se Casemiro, ndërsa ka tejkaluar Jadon Sanchon që paguhet rreth 300.000 në javë.

Fernandes i cili do të mbush 30 vjet në shtator, e ka të qartë se kontrata e tij e ardhshme duhet të jetë më e shtrenjta e karrierës së tij. /Telegrafi/

The post Ylli i Man United ndihet i nënvlerësuar dhe po kërkon rritje masive të pagës appeared first on Albeu.com.

Sipas gazetarit dhe ekspertit të transferimeve, Fabrizio Romano, agjenti i Bruno Fernandesit së fundmi është takuar me përfaqësues nga shumë klube të mëdha në Evropë.

Kjo vjen edhe pasi kapiteni i Manchester United insistoi në fund të sezonit të kaluar se ai nuk dëshiron të largohet nga klubi së shpejti.

Pavarësisht kësaj, vendimi përfundimtar për të ardhmen e Brunos mbetet ende për t’u vendosur nga ai dhe përfaqësuesit e tij. Thuhet gjithashtu se Fernandes është plotësisht i fokusuar te United tani.

Bruno ishte padyshim lojtari më i mirë i Djajve të Kuq sezonin e kaluar, duke fituar çmimin ‘Matt Busy’ si lojtari më i mirë i sezonit për herë të tretë.

Ai shënoi 15 gola dhe dha 13 asistime në të gjitha garat, duke përfshirë një asistim fantastik për golin e Kobbie Mainoo në finalen e FA Cup kundër Manchester Cityt. /Telegrafi/

The post Fabrizio Romano thotë se agjenti i Bruno Fernandesit u takua me ‘klubet më të mira evropiane’ appeared first on Albeu.com.

United prodhoi një ndeshje perfekte në aspektin taktik në ‘Ëembley’, duke mposhtur kampionin në fuqi Manchester City me rezultat 2-1 falë golave të shënuar nga Alejandro Garnacho dhe Kobbie Mainoo.

Goli i vonshëm i Jeremy Doku nuk ishte i mjaftueshëm për ‘Qytetarët’, dhe ‘Djajtë e Kuq’ arritën që të minimizojnë rrezikun nga Manchester City për 90 minuta.

Kjo fitore vjen mes spekulimeve për të ardhmen e Ten Hag, me The Guardian që kishte raportuar të premten se United do ta shkarkojë atë menjëherë pas finales.

‘Djajtë e Kuq’ ishin ballafaquar me një skenar të njëjtë edhe më herët, pasi ata kishin ndarë rrugët me Louis Van Gaal menjëherë pasi ai fitoi FA Cup në vitin 2016.

Pas ndeshjes, Fernandes u pyet në lidhje me të ardhmen e Ten Hagut dhe portugezi dha një përgjigje mjaft diplomatike.

“Ai ka bërë gjithçka mirë sot. Ai e përgatit çdo ndeshje shumë mirë. Ndonjëherë funksionon, ndonjëherë jo”.

“Sot kishte të bëjë me atë që të ishim kompakt dhe të ushtrojmë presion mes linjave, të tregojmë pak zemër dhe pasion”.

“Ne vetëm duam të festojmë. Duam ta shijojmë këtë moment, së bashku me tifozët dhe stafin, duke përfshirë edhe trajnerin, ne e meritojmë këtë”.

“E ardhmja e Ten Hag nuk më takon mua që të vendos. Unë jam vetëm një lojtar i futbollit”, përfundoi Fernandes. /Telegrafi/

The post Bruno Fernandes flet për të ardhmen e Ten Hag menjëherë pas finales së FA Cup appeared first on Albeu.com.