Partia Konservatore është një grup prej rreth 180,000 njerëzish që janë më të pasur dhe më moshë më të madhe se një qytetar mesatar i Mbretërisë së Bashkuar.

Ishte pikërisht ky grup, më shumë se kolegët deputetë të Truss, që e zgjodhën atë si drejtuese të Partisë Konservatore. Ishte gjithashtu ky grup që miratoi politikat që ajo u përpoq të impononte në vend, duke shkaktuar protesta nga popullata dhe tregjet.

Kjo metodë e zgjedhjes së liderit të partisë duhet të ndryshohet, e cila u hartua kur konservatorët ishin të fundit në opozitë (1997-2010).

Zgjedhja e kreut të Partisë Konservatore është në mënyrë rigoroze një çështje e brendshme të Partisë Konservatore. Dhe sigurisht është diçka pozitive kur jeni në opozitë. Kur jeni në pushtet, të ndryshosh liderin e partisë konservatore do të thotë të ndryshosh kryeministrin.

Diçka e tillë dobëson legjitimitetin e kujtdo që bëhet kryeministri i ri në mesin e elektoratit më të gjerë të Mbretërisë së Bashkuar.

Konservatorët mbështetën Boris Johnson sepse ai premtoi se do ti jepte fund “Brexit”. Sidoqoftë, shumica prej 80 vendesh që ai fitoi në 2019 krijoi përshtypjen se elektorati po votonte për një lider (Johnson) dhe jo për një parti (konservatorët).

Por nëse kjo mbështetje e re kishte të bënte me Johnson-in dhe Brexit-in, në vend të mbështejtjes së përhershme te konservatorve, ishte pikërisht kjo që çoi në urgjencën për të rrëzuar Johnson dhe në politikat e dobëta të Truss.

Mbështetësit e rinj pro-Brexit të Johnson-it nuk kishin të njëjtat instinkte politike si shumica e konservatorëve.

Këtij grupi votuesish i pëlqen kur ndërhyn qeveria. Ata e pëlqyen Johnson-in kur ai premtoi të shpenzonte para dhe të menaxhonte pabarazitë e vazhdueshme midis Anglisë veriore dhe jugore – pabarazi të përkeqësuara nga veprimet e qeverive të Margaret Thatcher të viteve 1980.

Kështu, kur ai u zëvendësua nga Truss mbështetja u zhvendos me shpejtësi në veri, ku kujtimet e Grevës së Minatorëve 1984-85 janë ende të freskëta. Në periferi, votuesit konservatorë janë përballur me rritjen e pagesave të hipotekave dhe faturave të energjisë si rezultat i ideologjisë së “shtetit të vogël” të Truss.

Ndoshta nuk duhet të presim që një parti konservatore të ketë ide të reja (në fund të fundit, kjo është çështja). Por mungesa e ideve të reja është ajo që bie në sy. Brexit kishte një element nostalgjik në të.

Mini -buxheti i hartuar nga  Truss-Kwasi Kwarteng ngjasonte me atë të  viteve 1980.

Edhe tregjet nuk mund ta duronin presionin. Konservatorët kanë ngecur në një vend ku të gjitha idetë e tyre vijnë nga e kaluara e Britanisë.

Në mentalitetin e Partisë Konservatore, e kaluara nuk funksionon si një udhërrëfyes për të ardhmen, por si një pikë destinacioni.

Ata nuk kanë mësuar asgjë nga e gjithë kjo. Instinkti i kancelarit të ri Jeremy Hunt është që të mos kthehet në vitet 1980, por në vitet 2010.

Në vitin 2010,  David Cameron premtoi se do të menaxhonte situatën që kishte kapluar vendin, në atë që njihej,”Britania e thyer”. Zgjedhësit nuk e kuptuan se kjo ishte më shumë parashikuese sesa përshkruese.

Pa dyshim, ka qenë e vështirë të parashikohet dëshira e votuesve britanikë. Brexit, një tjetër produkt i ndarjes së brendshme të konservatorëve dhe menaxhimit të dobët të partisë, shkatërroi besnikërinë politike mes elektoratit.

Ishte kjo paqëndrueshmëri e votuesve që bëri që Theresa May të mbante zgjedhjet në 2017. Kjo është gjëja më e gabuar në politikën britanike që nga viti i kaluar, kur David Cameron humbi referendumin për Brexit.

Të gjitha këto janë në një farë mënyre probleme të brendshme të Partisë Konservatore. Votuesit e zemëruar nga masat shtrënguese iu drejtuan partisë populiste të krahut të djathtë UKIP, duke e detyruar Cameron të mbante një referendum për anëtarësimin në BE.

Cameron luajti kumar me politikën e lartë të anëtarësimit të Mbretërisë së Bashkuar në BE dhe humbi.

Për të realizuar të gjitha mundësitë iluzionare të Brexit, mbështetësit e tij më të zjarrtë u mbështetën te Johnson për të rrëzuar May. Johnson krijoi ngërçin parlamentar të Brexit-it dhe më pas u duk se e zgjidhi këtë plagë me fitoren e tij gjatë zgjedhjeve.

Megjithatë, ai shumë shpejt u përfshi në një sërë skandalesh dhe sjellja e tij më në fund rezultoi e tepërt. Më pas, pikërisht kur deputetët menduan se situata ishte e sigurt, Truss shkatërroi besimin e mbështetësve në Anglinë jugore me mini-buxhetin: ndoshta autogoli më spektakolar që kur Jamie Pollock shënoi kundër Mançesterit në 1998.

Prandaj shumica e konservatorëve e dinin që Truss duhej të jepte dorëheqjen, por ata nuk dinë më se cilat janë interesat e tyre dhe ato të vendit.

Ata po sillen si një parti që tashmë është në opozitë.

The post Ka diçka që nuk shkon me politikën britanike, ajo quhet “Partia Konservatore” appeared first on Albeu.com.

Ai gjithashtu pretendon se publiku britanik është më i lumtur sa më pak të diskutohet “politika në Westminster”.

“Jam i vendosur të vazhdoj dhe të dorëzoj mandatin që na është dhënë, por puna ime është me të vërtetë vetëm të mbikëqyr procesin në javët e ardhshme dhe jam i sigurt se rezultati do të jetë i mirë,” u tha ai gazetarëve gjatë një vizite në Institutin Francis Crick në Londër.

“Sa më shumë të fokusohemi te njerëzit, te njerëzit që na zgjedhin… Sa më shumë të flasim për të ardhmen që po përpiqemi të ndërtojmë, aq më pak flasim për politikën në Westminster, aq më të lumtur do të jemi në përgjithësi”, ka thënë Johnson.

Kujtojmë se lista e njerëzve që shpresojnë të zëvendësojnë kryeministrin aktualisht është 11, por pritet të rritet./albeu.com

The post Javët e fundit si kryeministër, Johnson: Të fokusohemi më pak te politika dhe më shumë te njerëzit appeared first on Albeu.com.

Organizata Botërore e Tregtisë tha se një krizë ushqimore si rezultat i luftës në Ukrainë mund të zgjasë me vite pa ndërhyrje.

Miliona tonë drithë janë ulur në magazina dhe portet e Ukrainës që nuk mund të eksportohen për shkak të një kombinimi të minave kundër anijeve në Detin e Zi dhe një bllokadë detare ruse.

Johnson thotë se Mbretëria e Bashkuar nuk po shikon të shkelë Konventën e Montreux – një marrëveshje ndërkombëtare që rregullon trafikun detar në Detin e Zi, dhe ka zgjidhje alternative që nuk përfshijnë praninë e luftanijeve britanike.

Johnson thotë se nxjerrja e grurit nga Ukraina “mund të përfshijë një qasje më të ashpër, por ajo që ne po shikojmë gjithashtu është mundësia e përdorimit të lumenjve, duke përdorur Danubin në veçanti”.

Por, shton ai, kjo mund të duhet të bëhet “në sasi më të vogla” sesa “një kolonë gjigante detare” duke përdorur Detin e Zi.

The post Johnson: Liderët e G7-ës po kërkojnë të nxjerrin drithë nga Ukraina përmes Danubit appeared first on Albeu.com.

Duke folur në samitin e G7, kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar tha se gjëja më e pabesueshme në lidhje me mënyrën se si Perëndimi i është përgjigjur pushtimit të Ukrainës nga Putini ka qenë uniteti.

Për të mbrojtur unitetin, udhëheqësit duhet të jenë me të vërtetë të sinqert” në lidhje me implikimet e asaj që po ndodh, dhe ndikimin në kostot e energjisë apo ushqimit apo çfarëdo qoftë, tha Johnson.

Kjo është diçka që ia vlen të “mbrohet së bashku”, parimi që një vend i lirë si Ukraina nuk duhet të pushtohet me dhunë dhe të ndryshohen kufijtë e tij me forcë, shtoi ai.

“Dhe pasojat e asaj që po ndodh, për botën janë të vështira. Por çmimi i tërheqjes, çmimi i lejimit të Putinit të ketë sukses… do të ishte shumë, shumë më i lartë”, tha Johnson./albeu.com

The post Johnson në samitin e G7: Duhet të mbështesim Ukrainën, por duhet të jemi të sinqertë edhe në lidhje me implikimet appeared first on Albeu.com.

Pas takimit të Johnson me ministrat e lartë sot, zëdhënësi i tij tha: “Kryeministri tha se vetëm një armëpushim nuk do të ishte shkak që sanksionet e Mbretërisë së Bashkuar të hiqen ndaj Rusisë.

“Ai tha se presioni ndaj Putinit duhet të rritet si përmes masave të mëtejshme ekonomike ashtu edhe duke ofruar ndihmë ushtarake për të siguruar që Rusia të ndryshojë plotësisht kursin.”

Zëdhënësi i kryeministrit tha gjithashtu se ai nuk e dinte se çfarë roli kishte luajtur pronari i Chelsea, Roman Abramovich gjatë bisedimeve të paqes mes negociatorëve ukrainas dhe rusë në Stamboll sot.

Ka patur tashmë disa raunde bisedimesh midis Ukrainës dhe Rusisë, por ende nuk ka pasur ndonjë marrëveshje për një armëpushim.

The post Kryeministri britanik: Armëpushimi mes Rusisë dhe Ukrainës nuk mjafton për të nxitur heqjen e sanksioneve appeared first on Albeu.com.