Reports that Bekim Sejdiu’s name is being considered in talks between Albin Kurti and Lumir Abdixhiku for the post of President of the Republic have brought the former Constitutional Court judge back into Kosovo’s political spotlight.

At this stage, there is no official confirmation that Sejdiu will be the final candidate. However, he has a profile that differs from those usually associated with party politics.

His experience, built over more than two decades, encompasses three fields directly related to the presidential office: diplomacy, constitutional law and academia.

The combination of legal expertise and public service may explain why he is being viewed as a figure who could potentially be accepted by more than one political camp.

Bekim Sejdiu’s institutional career in Kosovo’s diplomatic service began alongside the first steps taken by the Ministry of Foreign Affairs following the declaration of independence.

He joined the initial group that worked to establish the new state’s diplomatic structures, also serving as a senior adviser at the Ministry of Foreign Affairs.

At that stage, the ministry was headed by Skënder Hyseni, while Kosovo was building its network of embassies and overseas missions from the ground up.

On September 2, 2008, just a few months after the declaration of independence, President Fatmir Sejdiu approved the Government’s proposal to appoint Kosovo’s first diplomatic representatives.

Bekim Sejdiu was among the ten chargés d’affaires who were to be posted to major international capitals, and he was assigned to serve in Ankara.

At the time, Kosovo had only just begun establishing its diplomatic missions, while Turkey was one of the first countries where Pristina decided to open an embassy.

Bekim Sejdiu was entrusted with establishing Kosovo’s diplomatic mission in Ankara.

He began his service as chargé d’affaires, and on August 20, 2009, President Fatmir Sejdiu formally appointed him ambassador of the Republic of Kosovo to Turkey.

With this appointment, he became Kosovo’s first ambassador in Ankara, as well as one of the first generation of diplomatic representatives of the new state.

His mission was not limited to diplomatic representation. In practice, he had to establish and make operational the mission of a country that had only just declared independence.

This took place at a time when expanding international recognition and establishing international relations were two of Kosovo’s main priorities.

Sejdiu served in Turkey until 2012.

After completing his term in Ankara, his diplomatic service moved to the United States.

From 2012 to 2014, he served as Consul General of the Republic of Kosovo in New York.

Through this role, Sejdiu was part of the country’s institutional representation in one of the world’s principal centers of diplomacy and politics.

Documents from that period show that he was also involved in the activities of Kosovo’s highest-level state delegations during their visits to New York.

In September 2012, for example, Sejdiu was a member of the Kosovo delegation at a meeting held by President Atifete Jahjaga and Prime Minister Hashim Thaçi with UN Secretary-General Ban Ki-moon.

Following his service in New York, he was also appointed Kosovo’s ambassador-designate to Canada for the 2014-2015 period.

In 2015, Bekim Sejdiu’s career shifted from the diplomatic service to constitutional justice.

After the Kosovo Assembly elected him as a judge of the Constitutional Court, President Atifete Jahjaga formally appointed him to the position on April 15, 2015.

This transition placed him in one of the key institutions responsible for interpreting Kosovo’s constitutional order, where he served for more than six years.

During his time at the institution, the Constitutional Court reviewed a series of cases with direct consequences for the country’s institutional life and political developments.

Among the best-known cases was the one concerning MP Etem Arifi’s vote during the formation of Avdullah Hoti’s Government.

In its ruling, the Constitutional Court found that the vote of an MP convicted by a final court decision could not be counted as valid for the election of the Government, thereby producing immediate political consequences.

Following this ruling, Kosovo held early parliamentary elections on February 14, 2021.

Bekim Sejdiu was the judge-rapporteur in this case.

He left the Constitutional Court on May 25, 2021, when he resigned from his position as a judge.

Even after the end of his term at the Constitutional Court, Sejdiu remained involved in legal and institutional matters.

At the end of 2021, it was reported that he had been engaged by the Office of the President of Kosovo as an external expert.

Sejdiu clarified at the time that this engagement was part of a project supported by the Norwegian Embassy and that he was not part of President Vjosa Osmani’s political cabinet.

His work was primarily related to legal and constitutional issues.

This is also significant in the current discussions because it shows that, after leaving the Constitutional Court, he did not align himself with any party but continued his work mainly in the academic and professional spheres.

Alongside his state roles, Bekim Sejdiu’s academic background forms an important part of his profile.

He completed his law studies in 1999 at the Faculty of Law of the University of Pristina.

In 2001, he completed a master’s degree in Democracy and Human Rights through a joint program offered by the University of Sarajevo and the University of Bologna.

Four years later, in 2005, he also earned a master’s degree in International Relations from Bilkent University in Ankara.

He later completed a doctorate in International and Diplomatic Studies at the Faculty of Government and European Studies of Nova Univerza in Kranj, Slovenia.

Sejdiu is a professor of international law at the Faculty of Law of the University of Pristina. He has published academic papers and worked on topics related to international relations, state-building and European integration.

One distinctive feature of his biography is that his institutional roles have taken place under different political leaders and majorities.

At the Ministry of Foreign Affairs, he worked during the period when the ministry was headed by Skënder Hyseni.

He was sent on his first diplomatic mission to Ankara following a proposal by the Government led by Hashim Thaçi, while the decree was signed by President Fatmir Sejdiu.

He later served as Consul General in New York when the Ministry of Foreign Affairs was headed by Enver Hoxhaj and Atifete Jahjaga was President.

It was also President Jahjaga who, following the vote in the Assembly, formally appointed Sejdiu as a Constitutional Court judge in 2015.

After resigning from the Constitutional Court, he worked as an external expert on projects that also involved the Office of President Vjosa Osmani.

Thus, over a career spanning more than 20 years, Bekim Sejdiu has held responsibilities in institutions led by different political figures and majorities.

Such a track record does not in itself prove that there is political consensus over his name. However, it may help explain why Sejdiu is perceived as less polarizing than a candidate directly affiliated with a political party.

Under the Constitution, the President of Kosovo represents the unity of the people.

When no political force has the ability to elect the head of state on its own, finding a candidate necessarily requires a degree of cross-party cooperation.

In these circumstances, Sejdiu’s professional and institutional profile may become significant.

He is not known to have held an active role in any political party, while his experience spans diplomacy, international representation, constitutional law and academia.

Throughout his career, Sejdiu has worked with institutions led by representatives of the LDK and PDK, as well as, later, with the Office of President Vjosa Osmani.

If reports that Kurti and Abdixhiku have reached an agreement in principle are accurate, a figure with an institutional profile, rather than an active party politician, may be the option under consideration for overcoming disagreements over the presidency.

However, for the time being, this remains only a possibility and not a confirmed decision.

Neither Albin Kurti nor Lumir Abdixhiku has publicly announced any final agreement related to Bekim Sejdiu’s candidacy.

Their meetings have continued, while after their latest discussion Kurti said only that the results would be made public once they had been achieved.

For this reason, the discussion now goes beyond the question of who Bekim Sejdiu is.

The answer expected in the coming days is whether his journey—from the establishment of Kosovo’s first diplomatic service to the Constitutional Court and academia—will also lead him toward candidacy for the country’s highest state office.

The post Bekim Sejdiu: From Building Kosovo’s Diplomatic Service to the Constitutional Court and Being Mentioned as a Presidential Candidate appeared first on Albeu.com.

Raportimet se emri i Bekim Sejdiut po shqyrtohet në bisedimet mes Albin Kurtit dhe Lumir Abdixhikut për postin e Presidentit të Republikës e kanë rikthyer ish-gjyqtarin e Gjykatës Kushtetuese në vëmendjen politike të Kosovës.

Deri në këtë fazë nuk ka konfirmim zyrtar se Sejdiu do të jetë kandidati përfundimtar. Megjithatë, ai paraqet një profil të ndryshëm nga figurat që zakonisht lidhen me politikën partiake.

Përvoja e tij, e ndërtuar gjatë më shumë se dy dekadave, përfshin tri fusha që kanë lidhje të drejtpërdrejtë me detyrën presidenciale: diplomacinë, të drejtën kushtetuese dhe akademinë.

Kombinimi i ekspertizës juridike me angazhimin shtetëror mund të shpjegojë përse ai po shihet si një figurë që potencialisht mund të pranohet nga më shumë se një kamp politik.

Rrugëtimi institucional i Bekim Sejdiut në diplomacinë e Kosovës nisi bashkë me hapat e parë të Ministrisë së Punëve të Jashtme, pas shpalljes së Pavarësisë.

Ai iu bashkua grupit fillestar që punoi për krijimin e strukturave diplomatike të shtetit të ri, duke ushtruar edhe funksionin e këshilltarit të lartë në Ministrinë e Punëve të Jashtme.

Në atë fazë, ministria udhëhiqej nga Skënder Hyseni, kurse Kosova po e ngrinte nga themelet rrjetin e ambasadave dhe të përfaqësive të saj jashtë vendit.

Më 2 shtator 2008, vetëm pak muaj pas shpalljes së Pavarësisë, Presidenti Fatmir Sejdiu miratoi propozimin e Qeverisë për emërimin e përfaqësuesve të parë diplomatikë të Kosovës.

Mes dhjetë të ngarkuarve me punë që do të vendoseshin në kryeqendra të rëndësishme ndërkombëtare ishte edhe Bekim Sejdiu, i cili u caktua të shërbente në Ankara.

Në atë periudhë, Kosova sapo kishte nisur krijimin e misioneve të veta diplomatike, ndërsa Turqia ishte një nga vendet e para ku Prishtina vendosi të hapte ambasadë.

Përgjegjësia për ngritjen e misionit diplomatik kosovar në Ankara iu besua Bekim Sejdiut.

Ai e nisi shërbimin si i ngarkuar me punë, ndërsa më 20 gusht 2009 u dekretua zyrtarisht nga Presidenti Fatmir Sejdiu si ambasador i Republikës së Kosovës në Turqi.

Me këtë emërim, ai u bë ambasadori i parë i Kosovës në Ankara, si dhe një nga përfaqësuesit diplomatikë të gjeneratës së parë të shtetit të ri.

Misioni i tij nuk kufizohej vetëm te përfaqësimi diplomatik. Në praktikë, ai duhej të ngrinte dhe të bënte funksionale përfaqësinë e një vendi që sapo kishte shpallur pavarësinë.

Kjo ndodhte në një kohë kur zgjerimi i njohjeve dhe krijimi i marrëdhënieve ndërkombëtare përbënin dy nga prioritetet kryesore të Kosovës.

Sejdiu e ushtroi detyrën në Turqi deri në vitin 2012.

Pas përfundimit të mandatit në Ankara, angazhimi i tij diplomatik u zhvendos në Shtetet e Bashkuara.

Nga viti 2012 deri më 2014, ai mbajti postin e Konsullit të Përgjithshëm të Republikës së Kosovës në Nju Jork.

Përmes kësaj detyre, Sejdiu ishte pjesë e përfaqësimit institucional të vendit në një prej qendrave kryesore të diplomacisë dhe politikës botërore.

Dokumentacioni i asaj periudhe tregon se ai përfshihej gjithashtu në veprimtaritë e delegacioneve më të larta shtetërore të Kosovës gjatë qëndrimeve të tyre në Nju Jork.

Në shtator të vitit 2012, për shembull, Sejdiu ishte anëtar i delegacionit kosovar në takimin që Presidentja Atifete Jahjaga dhe Kryeministri Hashim Thaçi zhvilluan me Sekretarin e Përgjithshëm të OKB-së, Ban Ki-moon.

Pas angazhimit në Nju Jork, gjatë viteve 2014-2015 ai u caktua edhe ambasador i designuar i Kosovës në Kanada.

Në vitin 2015, karriera e Bekim Sejdiut kaloi nga shërbimi diplomatik në drejtësinë kushtetuese.

Pas zgjedhjes së tij nga Kuvendi i Kosovës si gjyqtar i Gjykatës Kushtetuese, Presidentja Atifete Jahjaga e dekretoi në këtë pozitë më 15 prill 2015.

Ky kalim e vendosi atë në një nga institucionet kyçe për interpretimin e rendit kushtetues të Kosovës, ku shërbeu për më shumë se gjashtë vjet.

Gjatë kohës së tij në këtë institucion, Gjykata Kushtetuese shqyrtoi një sërë rastesh me pasoja të drejtpërdrejta për jetën institucionale dhe zhvillimet politike në vend.

Ndër çështjet më të njohura ishte ajo që kishte të bënte me votën e deputetit Etem Arifi gjatë formimit të Qeverisë së Avdullah Hotit.

Në vendimin e saj, Gjykata Kushtetuese konstatoi se vota e një deputeti të dënuar me vendim të formës së prerë nuk mund të llogaritej si e vlefshme për zgjedhjen e Qeverisë, duke prodhuar kështu pasoja të menjëhershme politike.

Pas këtij aktgjykimi, Kosova shkoi në zgjedhje të jashtëzakonshme parlamentare më 14 shkurt 2021.

Në këtë rast, Bekim Sejdiu ishte gjyqtar raportues.

Ai u largua nga Gjykata Kushtetuese më 25 maj 2021, kur paraqiti dorëheqjen nga posti i gjyqtarit.

Edhe pas përfundimit të mandatit në Kushtetuese, Sejdiu mbeti i përfshirë në çështje me karakter juridik dhe institucional.

Në fund të vitit 2021 u raportua se ai ishte angazhuar në Presidencën e Kosovës në cilësinë e ekspertit të jashtëm.

Sejdiu sqaroi në atë kohë se ky angazhim realizohej në kuadër të një projekti të mbështetur nga Ambasada e Norvegjisë dhe se ai nuk ishte pjesë e kabinetit politik të Presidentes Vjosa Osmani.

Puna e tij lidhej kryesisht me problematika juridike dhe kushtetuese.

Ky fakt merr rëndësi edhe në diskutimet aktuale, sepse tregon se pas largimit nga Gjykata Kushtetuese ai nuk u rreshtua në ndonjë parti, por e vazhdoi veprimtarinë kryesisht në sferën akademike dhe profesionale.

Krahas funksioneve shtetërore, formimi akademik zë një vend të rëndësishëm në profilin e Bekim Sejdiut.

Studimet për drejtësi i përfundoi në vitin 1999 në Fakultetin Juridik të Universitetit të Prishtinës.

Në vitin 2001, ai përfundoi studimet master në Demokraci dhe të Drejta të Njeriut, në programin e përbashkët të Universitetit të Sarajevës dhe Universitetit të Bolonjës.

Katër vjet më vonë, në vitin 2005, mori edhe gradën master në Marrëdhënie Ndërkombëtare nga Universiteti Bilkent i Ankarasë.

Më pas kreu doktoratën në Studime Ndërkombëtare dhe Diplomatike në Fakultetin e Qeverisjes dhe Studimeve Evropiane të Nova Univerza, në Kranj të Sllovenisë.

Sejdiu është profesor i së drejtës ndërkombëtare në Fakultetin Juridik të Universitetit të Prishtinës. Ai ka botuar punime shkencore dhe është marrë me tema të marrëdhënieve ndërkombëtare, shtetndërtimit dhe integrimit evropian.

Një veçori e biografisë së tij është se angazhimet institucionale janë zhvilluar nën udhëheqje dhe shumica të ndryshme politike.

Në Ministrinë e Punëve të Jashtme ai punoi gjatë periudhës kur ky dikaster drejtohej nga Skënder Hyseni.

Në misionin e parë diplomatik në Ankara u dërgua me propozim të Qeverisë së udhëhequr nga Hashim Thaçi, ndërsa dekreti u nënshkrua nga Presidenti Fatmir Sejdiu.

Më vonë, ai shërbeu si Konsull i Përgjithshëm në Nju Jork në kohën kur Ministria e Punëve të Jashtme drejtohej nga Enver Hoxhaj dhe Atifete Jahjaga ishte në krye të Presidencës.

Ishte po Presidentja Jahjaga që, pas votimit në Kuvend, e dekretoi Sejdiun gjyqtar të Gjykatës Kushtetuese në vitin 2015.

Pas dorëheqjes nga Kushtetuesja, ai punoi si ekspert i jashtëm në projekte ku përfshihej edhe Presidenca e Vjosa Osmanit.

Kështu, përgjatë më shumë se 20 vjetëve karrierë, Bekim Sejdiu ka ushtruar përgjegjësi në institucione të drejtuara nga figura dhe shumica të ndryshme politike.

Një historik i tillë nuk përbën në vetvete provë se për emrin e tij ekziston pajtim politik. Megjithatë, ai mund të ndihmojë për të kuptuar arsyen pse Sejdiu perceptohet si më pak polarizues sesa një kandidat i lidhur drejtpërdrejt me një forcë partiake.

Sipas Kushtetutës, Presidenti i Kosovës është përfaqësues i unitetit të popullit.

Kur asnjë forcë politike nuk i ka e vetme mundësitë për ta zgjedhur kreun e shtetit, gjetja e kandidaturës kërkon medoemos një nivel bashkëpunimi ndërpartiak.

Në këtë rrethanë, profili profesional dhe institucional i Sejdiut mund të marrë rëndësi.

Ai nuk njihet për ndonjë rol aktiv në parti politike, ndërsa përvoja e tij shtrihet në diplomaci, përfaqësim ndërkombëtar, të drejtë kushtetuese dhe akademi.

Përgjatë karrierës, Sejdiu ka bashkëpunuar me institucione të drejtuara nga përfaqësues të LDK-së dhe PDK-së, si dhe më vonë me Presidencën e Vjosa Osmanit.

Nëse janë të sakta raportimet se Kurti dhe Abdixhiku kanë arritur pajtim në parim, një figurë me profil institucional, në vend të një politikani aktiv partiak, mund të jetë zgjidhja që po shqyrtohet për kapërcimin e mospajtimeve rreth postit të Presidentit.

Megjithatë, për momentin kjo është vetëm një mundësi dhe jo një vendim i konfirmuar.

As Albin Kurti dhe as Lumir Abdixhiku nuk kanë njoftuar publikisht për ndonjë marrëveshje përfundimtare që lidhet me kandidaturën e Bekim Sejdiut.

Takimet ndërmjet tyre kanë vijuar, ndërsa pas bisedës së fundit Kurti deklaroi vetëm se rezultatet do të publikohen kur ato të arrihen.

Për këtë arsye, diskutimi tashmë shkon përtej pyetjes se kush është Bekim Sejdiu.

Përgjigjja që pritet në ditët e ardhshme është nëse rrugëtimi i tij, nga krijimi i diplomacisë së parë të Kosovës te Gjykata Kushtetuese dhe bota akademike, do ta çojë edhe drejt kandidaturës për institucionin më të lartë shtetëror.

The post Bekim Sejdiu, nga ndërtimi i diplomacisë kosovare te Kushtetuesja dhe përmendja si kandidat për President appeared first on Albeu.com.