Ai u emocionua pa masë kur mësoi se ai kishte edhe dy vëllezër të tjerë veç vëllait nga familja birësuese. Ervisi arriti të takonte vëllai e tij të madh i cili sapo e kishte marrë vesh se vëllai i vogël po kërkonte familjen mezi e kishte pritur këtë takim.

Po ashtu ai u njoh edhe me babain me anë të një lidhje direkte. Babai i tij kur e pa nuk arriti t’i mbante lotët dhe u shpreh se kishte 37 vite që e priste këtë moment.

Ardit Gjebrea: Ti do e dëgjosh historinë e familjes tënde. Është një histori e cila për fat të keq ka pasur momente shumë të vështira për prindërit e tu, të cilët në kohën e komunizmit kanë njohur edhe burgun dhe në momentin që nëna jote mbeti shtatzënë me babin, babai jot u burgos, pastaj edhe mami.

Në momentin që ti linde mami e kishte të pamundur të mbante se ishte në burg, në Belsh,  aty ku ke lindur dhe gjyshja nuk mund të mbante një foshnje të porsa lindur. Prandaj të çuan në shtëpinë e fëmijës, ata kishin shpresë se do të rimerrnin. Por në ato vite ti e di se ç’ndodhte, në momentin që bëheshin birësimet, shkonin prindër që  dëshironin fëmijë,  shtëpitë e fëmijës u jepnin.

Ty të dhanë te prindërit e tu, mami dhe babi, se ata janë prindër të vërtetë për ty. Kur shkoi mami të merrte i thanë është i birësuar dhe nuik i dhanë asnjë informacion sepse nuk lejohej që të jepej. Të njëjtën gjë i thanë edhe babit.  Babi që e kemi në Londër gjatë gjithë kësaj kohe të ka parë, të ka dëgjuar. Ti je gati ta shohësh në monitorin atje? Je gati ti flasësh babit?

Ervisi: Po gati…

Ardit Gjebrea: Zoti Agim.

Agimi: Urdhëro.

Ervisi: Përshëndetje!

Agimi: Përshëndetje! Si je mirë?

Ervisi: Mirë faleminderit! Jam shumë i surprizuar dhe nuk e prisja këtë lloj, këtë lloj  surprize…

Pas shkëmbimit të këtyre fjalëve, babai që nuk e kishte parë kurrë djalin e  tij, nuk mundi  t’i mbante emocionet dhe lotët. Mes lotëve i tregoi djalit se prej vitesh e priste këtë  moment, se e kishte kërkuar por nuk e kishte gjetur,  ndërsa Ervisi i tha se ai nuk e gjykonte sido që të kishin shkuar gjërat…

Agimi: Kam 37 vjet që e pres këtë ditë. S’kam mundur të gjejë të kam kërkuar.

Ervisi: Në çfarëdolloj arsye apo momenti unë nuk mund të paragjykoj as ty as nënën time. Ashtu erdhën rrethanat ashtu është jeta.

Agimi: Ju dua shumë!

Ervisi: Sigurisht edhe unë./tvklan.al

The post Emocionuese, flet për herë të parë me djalin, babai nuk mban dot lotët: Kam 37 vjet që e pres këtë ditë appeared first on Albeu.com.

Pikërisht imazhi i babait të vogëlushit nga Kharkivi, i cili, i ulur në gjunjë e me lot në sy refuzon të lëshojë dorën e të birit 13-vjeçar.

Burri nuk largohet nga trupi i djalit, i shtrirë në tokë, ndërsa një efektive policie i afrohet dhe, duke e kapur për dore, përpiqet ta ngushëllojë.

Edhe ajo do ulet në gjunjë dhe pret që babai i pikëlluar të mbarojë së lexuari lutjet e tij.

Mediat raportojnë se babai me fëmijët e tij ishte duke pritur autobusin në stacionin e autobusit afër xhamisë, kur sulmi me raketa ndodhi.

Tre persona humbën jetën në sulmin me raketa të 19 korrikut në qytetin e Ukrainës lindore. Mes njëmbëdhjetë të plagosurve është një vajzë 15-vjeçare, motra e madhe e viktimës 13 vjeç.

Kliko këtu për të parë videon

The post Sulmi në Ukrainë, vritet 13-vjeçari, babai nuk ia lëshon dorën të birit (VIDEO) appeared first on Albeu.com.