Në një dokument theksohet se Rusia do të hakmerrej me armë bërthamore nëse ajo ose aleatët e saj do të sulmoheshin të parët.

Duke folur për armët taktike bërthamore të vendit, presidenti rus Vladimir Putin tha qershorin e kaluar se nuk kishte “nevojë” t’i përdorte ato duke përdorur të njëjtin argument.

Peskov deklaroi këtë të mërkurë se “nëse diçka kërcënon ekzistencën e vendit tonë, atëherë armët bërthamore do të përdoren “.

Gjatë fjalimit të tij vjetor në Asamblenë Federale të enjten e kaluar, Putin u kujtoi agresorëve të mundshëm se të gjitha përpjekjet e mëparshme për të pushtuar Rusinë kishin përfunduar me dështim, duke paralajmëruar se “tani pasojat për pushtuesit e mundshëm do të ishin shumë më tragjike”.

Ai theksoi se Rusia ka një arsenal masiv bërthamor, i cili është në një gjendje “gatishmërie të plotë për dislokim”.

The post Ja në cilin rast do të përdorte Rusia armët bërthamore appeared first on Albeu.com.

Kjo sepse NATO nuk është e papërgatitur për mundësinë e vendosjes së armëve bërthamore taktike në kufirin me Bjellorusinë, edhe pse ky arsenal është zvogëluar në mënyrë progresive gjatë dekadave.

Por sa armë bërthamore ndodhen sot në Europë dhe ku janë stacionuar ato?

SHBA vendosi armët e saj bërthamore në bazat e NATO-s pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, duke filluar në vitet 1950. Sipas CFR, Këshilli për Marrëdhëniet me Jashtë (një qendër studimore amerikane e specializuar në politikën e jashtme), armët taktike bërthamore të markës amerikane janë të vendosura në gjashtë baza në pesë vende anëtare të Aleancës: Belgjikë, Gjermani, Itali, Holandë dhe Turqi.

Mbretëria e Bashkuar dhe Franca, të cilat kanë arsenalin e tyre bërthamor, nuk kanë më armë amerikane.

Sipas disa ekspertëve, Shtetet e Bashkuara mund të kenë rreth njëqind bomba bërthamore të vendosura në këto gjashtë vende. Megjithatë, arsenali është zvogëluar gjatë viteve pas disa marrëveshjeve për armët bërthamore, veçanërisht falë Traktatit të Forcave Bërthamore me Rreze të Mesme (INF) në 1987 midis Uashingtonit dhe Moskës.

Arsenali bërthamor i SHBA-së në Evropë përbëhet tërësisht nga bomba të gravitetit B61, të dizajnuara për t’u hedhur nga bombarduesit aleatë ose avionët luftarakë. Në shërbim për më shumë se 50 vjet, B61, sipas faqes së internetit të CFR, është arma e fundit taktike bërthamore që ende zotërohet nga SHBA.

Prania e armëve bërthamore në tokën evropiane u vendos për të qetësuar anëtarët e NATO-s, gjatë viteve të Luftës së Ftohtë , në rast të një sulmi të konsideruar shumë të mundshëm nga Bashkimi Sovjetik.

Ndërkohë, Moska në krahun tjetër zotëron raketa balistike ndërkontinentale, nëndetëse dhe bombardues të rëndë. Këto armë janë të vendosura në baza të ndryshme ushtarake në territorin e saj të madh.

Megjithatë, analistët nga disa vende të BE-së kanë ngritur prej kohësh dyshime për praninë e armëve bërthamore në Kaliningrad, enklava ruse midis Polonisë dhe Lituanisë. Zyrtarisht, Moska e ka mohuar gjithmonë këtë, megjithëse, sipas CFR, një zyrtar i qeverisë ruse në vitin 2018 konfirmoi dërgimin e raketave “Iskander” me aftësi bërthamore në Kaliningrad.

The post Sa janë armët bërthamore në Evropë dhe ku ndodhen? appeared first on Albeu.com.

Konkretisht, sipas raportit të Financial Times të titulluar “Dosjet ushtarake ruse të zbuluara zbulojnë kriteret për një sulm bërthamor “, Moska ka shqyrtuar mundësitë e një konflikti bërthamor me një skenar të mundshëm të një pushtimi të territorit të saj nga Kina. Dokumentet e klasifikuara, të para nga Financial Times, përshkruajnë kritere për përdorimin e armëve bërthamore taktike që janë më të ulëta se ato që Rusia ka pranuar ndonjëherë publikisht, sipas ekspertëve që kanë shqyrtuar dhe verifikuar dokumentet.

Paketa e dokumenteve përbëhet nga 29 dosje ushtarake ruse të përpiluara midis 2008 dhe 2014, duke përfshirë skenarë për stërvitje ushtarake dhe përdorimin e armëve bërthamore. Kriteret për një përgjigje të mundshme bërthamore variojnë nga një pushtim armiqësor i territorit rus deri në raste më specifike, siç është shkatërrimi i 20% të raketave balistike strategjike ruse të bazuara në nëndetëse.

“Është hera e parë që ne kemi parë dokumente të tilla të bëra publike,” tha Alexander Gabuev, drejtor i Qendrës Carnegie Russia Eurasia në Berlin. “Ato tregojnë se pragu për përdorimin e armëve bërthamore është mjaft i ulët nëse rezultati i dëshiruar nuk mund të arrihet me mjete konvencionale”, thekson ai.

Armët taktike bërthamore të Rusisë , të cilat mund të shpërndahen me raketa të lëshuara nga toka ose nga deti ose nga avionët, janë projektuar për përdorim të kufizuar në fushën e betejës në Evropë dhe Azi, ndryshe nga armët më të mëdha “strategjike” të destinuara për të synuar SHBA-në. Kokat moderne taktike mund të lëshojnë ende shumë më shumë energji sesa armët e hedhura në Nagasaki dhe Hiroshima në 1945.

Edhe pse të dhënat datojnë më shumë se 10 vjet më parë, ekspertët thonë se ato mbeten të rëndësishme për doktrinën e sotme ushtarake ruse. Dokumentet iu prezantuan FT nga burime perëndimore. Planet e mbrojtjes zbulojnë dyshimin e thellë të Kinës në elitën e sigurisë së Moskës, edhe pse Putini filloi të krijojë një aleancë me Pekinin që në vitin 2001 përfshinte një marrëveshje jo-goditjeje të parë bërthamore.
Në vitet që pasuan, Rusia dhe Kina e kanë thelluar partneritetin e tyre, veçanërisht që kur Xi Jinping mori pushtetin në Pekin në 2012. Lufta në Ukrainë çimentoi statusin e Rusisë si një partner i vogël në marrëdhëniet e tyre, me Kinën Por edhe pse vendet po afroheshin, materialet e trajnimit tregojnë se distrikti ushtarak lindor i Rusisë kishte përsëritur skenarë të shumtë që përshkruanin një pushtim kinez.

Stërvitjet ofrojnë një vështrim të rrallë se si Rusia e sheh arsenalin e saj bërthamor si një gur themeli të politikës së saj të mbrojtjes dhe se si po trajnon forcat e saj që të jenë në gjendje të kryejnë një sulm të parë bërthamor në kushte të caktuara të fushëbetejës.

Një stërvitje që përshkruan një sulm hipotetik nga Kina vë në dukje se Rusia, e quajtur “Konfederata e Veriut” për qëllimet e lojës së luftës , mund të përgjigjet me një sulm taktik bërthamor për të ndaluar të përparojë me një valë të dytë pushtimi.

“Urdhëri është dhënë nga komandanti i përgjithshëm … për të përdorur armë bërthamore … në rast se armiku vendos njësi të grupit të dytë dhe Jugu kërcënon të sulmojë më tej në drejtim të goditjes kryesore,” thuhej në dokument. .

Ministria e Jashtme e Kinës mohoi se kishte ndonjë bazë për dyshime për Moskën. “Traktati i Fqinjësisë së Mirë, Miqësisë dhe Bashkëpunimit ndërmjet Kinës dhe Rusisë ka krijuar ligjërisht konceptin e miqësisë së përjetshme dhe jo armiqësisë mes dy vendeve ”, tha një zëdhënës.

“Teoria e kërcënimit nuk ka bazë në Kinë dhe Rusi” nga përfaqësuesi tjetër i Putinit. Gjëja kryesore është se kufiri i përdorimit të armëve bërthamore është absolutisht transparent dhe i përcaktuar në doktrinë. Sa i përket dokumenteve të përmendura, ne dyshojmë fort në vërtetësinë e tyre ”, tha ai.

Një prezantim i veçantë trajnimi për oficerët e marinës, që nuk ka lidhje me lojërat e luftës në Kinë, përshkruan kritere më të gjera për një sulm të mundshëm bërthamor, duke përfshirë zbarkimin e armikut në tokën ruse, humbjen e njësive përgjegjëse për sigurimin e zonave kufitare ose një sulm të afërt armik me armë konvencionale. . Dokumentet përmbledhin një kombinim faktorësh ku humbjet e pësuar nga forcat ruse “do të rezultonin në mënyrë të pakthyeshme në dështimin e tyre për të ndaluar një sulm të rëndësishëm armik, një situatë kritike për sigurinë shtetërore të Rusisë”.

Kushtet e tjera të mundshme përfshijnë shkatërrimin e 20% të raketave balistike strategjike ruse të lëshuara nga nëndetëset, 30% të nëndetëseve të saj sulmuese me energji bërthamore, tre ose më shumë kryqëzorë, tre fusha ajrore, ose një goditje të njëkohshme në qendrat kryesore dhe rezervë të komandës bregdetare.

Ushtria ruse pritet gjithashtu të jetë në gjendje të përdorë armë taktike bërthamore për një gamë të gjerë qëllimesh, të tilla si “frenimi i shteteve nga përdorimi i agresionit ose përshkallëzimi i konflikteve ushtarake, ose frenimi i agresionit, ose pengimi i humbjes së territorit ndaj forcave ruse. dhe operacioni më efektiv i marinës ruse.

Putin tha qershorin e kaluar se ndihej “negativ” për përdorimin e sulmeve taktike bërthamore, por më vonë u mburr se Rusia ka një arsenal më të madh jostrategjik se vendet e NATO-s. Putin tha vitin e kaluar se doktrina bërthamore ruse lejon dy kufizime të mundshme për përdorimin e armëve bërthamore: hakmarrjen për një goditje të parë bërthamore nga një armik dhe nëse “vetë ekzistenca e Rusisë si shtet kërcënohet edhe nëse përdoren armë konvencionale.

Por vetë Putin shtoi se asnjëra kriteri ka të ngjarë të përmbushet dhe të refuzohen thirrjet publike nga linjat e ashpra për të ulur pragun. Dokumentet në fjalë pasqyrojnë modele që shihen në stërvitjet që ushtria ruse kryen rregullisht para dhe pas pushtimit të plotë të Ukrainës nga Putin në vitin 2022. Ndërsa presidenti i Rusisë ka autoritetin e vetëm për të nisur një sulm të parë bërthamor, pragu i ulët për përdorimin e rregullt bërthamor është përcaktuar në dokumente i përmbahet një doktrine që disa vëzhgues perëndimorë i referohen si “përshkallëzimi për de-përshkallëzimin”.

Sipas kësaj strategjie, një armë taktike mund të përdoret për të parandaluar përfshirjen e Rusisë në një luftë në shkallë të plotë, veçanërisht në atë në të cilën SHBA mund të ndërhyjë. Duke përdorur atë që e quan “provokim frike”, Moska do të përpiqej t’i jepte fund konfliktit me kushtet e veta duke tronditur një kundërshtar me përdorimin e hershëm të një arme të vogël bërthamore – ose duke siguruar një zgjidhje përmes kërcënimit për ta bërë këtë.

The post Kur Rusia do të përdorë armët bërthamore?/ Financial Times zbulon skenarin e frikshëm nëpërmjet dokumentave ushtarake ruse appeared first on Albeu.com.

Gjatë një interviste për Shërbimin Gjeorgjian të Radios Evropa e Lirë, ish-diplomati foli se pse presidenti rus, Vladimir Putin, do të vazhdojë të përshkallëzojë situatën në Ukrainë, ndoshta edhe duke zgjedhur që të përdorë armë bërthamore dhe duke thyer kështu “tabunë” dekadëshe e duke e zhytur botën në pasiguri të mëtejshme.

Radio Evropa e Lirë: Më herët gjatë këtij muaji, Putin festoi ditëlindjen e 70-të një ditë pasi më 8 tetor u sulmua Ura e Krimesë, që Moska beson se u krye nga një kamion-bombë. Pas kësaj, Rusia nisi sulmet më të mëdha ajrore ndaj Ukrainës që nga nisja e pushtimit më 24 shkurt, duke treguar se Putin është i gatshëm që të përshkallëzojë situatën. Sipas jush, cili do të jetë veprimi i tij i radhës?

Graham Allison: Nëse Putin detyrohet të zgjedhë mes një humbjeje poshtëruese, në njërën anë, dhe përshkallëzimit të nivelit të shkatërrimit… kam të gjitha arsyet që të besoj se ai do të zgjedhë këtë të fundit. Kur ngrehni nivelin e shkatërrimit, hapi i parë është bombardimi i infrastrukturës. Mendoj se ai është duke e bërë këtë tani, edhe pse ai nuk ka aq shumë bomba të mençura sa do të donte, prandaj ata nuk po mund t’i shënjestrojnë caqet me kujdes, por ngritja e kësaj shkalle të shkatërrimit, thjesht po i shkatërron njerëzit.

Narrativi perëndimor, dhe veçanërisht i [presidentit ukrainas, Volodymyr] Zelenskyt, thotë se Putin po vranë shumë civilë. Në fakt, ai nuk ka vrarë shumë, nëse e vendosni këtë në terma historikë. Nëse ai do të donte të vriste fëmijë, nëse do të dëshironte të vriste mijëra njerëz, ai mund të bombardojë Kievin; asgjë nuk e ndalon atë që të dërgojë bombardues mbi Kiev apo ta sulmojë Kievin me qindra raketa. Në Ukrainë ka shumë qendra të banuara.

Prandaj, unë mendoj se fillimisht ai po shënjestron infrastrukturën sepse ai dëshiron që ta ngrijë Ukrainën dhe ta zhysë në terr këtë shtet. Por, përmes këtyre sulmeve vriten njerëz. Dhe pas kësaj vijnë armët kimike, dhe pas kësaj vijnë sulmet bërthamore.

Radio Evropa e Lirë: Ju po paraqisni një pamje mjaft të zymtë lidhur me atë se në cilin drejtim mund të shkojë konflikti.

Graham Allison: Është një pamje shumë e shëmtuar. Edhe pse një humbje poshtëruese e Rusisë në Ukrainë, sipas meje, nuk do të ishte ekzistenciale për Rusinë – Rusia mund të mbijetojë pa Ukrainë – por mendoj se do të ishte ekzistenciale për Putinin.

Radio Evropa e Lirë: A jemi në atë moment kur Putin e ndien se është mbështetur për muri?

Graham Allison: Mendoj se po. Sikurse ka thënë presidenti [amerikan, Joe] Biden, në deklarata private, por që u bënë publike javën që shkoi, ai mendon se jemi duke ecur drejt asaj pike.

Radio Evropa e Lirë: Nëse me të vërtetë do të ketë sulme bërthamore në Ukrainë, për shembull, si një shfaqje e forcës vendimtare, çfarë do të thotë kjo jo vetëm për Ukrainën, por edhe për Rusinë dhe për pjesën tjetër të botës?

Graham Allison: Kjo është një pyetje, që sigurisht se çdo person vendimmarrës në Uashington –që ka shumë – por sigurisht edhe presidenti Biden dhe i gjithë ekipi i tij i sigurisë kombëtare, është duke e bërë. Këtë pyetje po e bëjnë evropianët dhe sigurisht se ata duhet ta bëjnë këtë pyetje. Pra, cila është pamja e përgjithshme? Ne kemi kaluar shtatë dekada pa përdorimin e armëve bërthamore në luftë. Kjo është e jashtëzakonshme. Nuk është një gjë natyrale. Është një arritje. Tabuja bërthamore është krijuar ngadalë, por është krijuar. Dhe, fatmirësisht, shtetet janë përmbajtur nga përdorimi i armëve bërthamore.

igurisht, Putin ka aftësi për të kryer një sulm bërthamor. Sipas tij, ai madje ka edhe mund të ketë arsye për të kryer sulm bërthamor nëse ai mendon se ka shanse që do t’i lejonin atij që të dilte nga kjo situatë si fitues, e jo si humbës. Putin nuk e mendon veten si një humbës dhe besoj se do të jetë i dëshpëruar, siç ka thënë drejtori i CIA-s, [William] Burns, për të gjetur një rrugë për të dalë nga situata, nëse mbështetet për muri.

Prandaj, mendoj se nëse ai e bënë këtë [përdorimin e armëve bërthamore] ne do të jetojmë në një botë të re, ashtu siç ka thënë Biden. Se si do të përgjigjej SHBA-ja dhe aleatët perëndimorë nëse do të ndodhte kjo, është ende e paqartë. Shumë mund të varet se cili do të ishte caku i sulmeve me armë bërthamore. Ai [Putin] mund të ketë ‘bombë demonstruese’, pra të hedhë në ajër diçka në një pyll apo në Detin e Zi. Ai mund të godasë një cak ushtarak, mund të godasë një qytet.

Nëse dëgjoni se çfarë deklaroi javën e kaluar, ai tha se hedhja e bombave bërthamore në Hiroshima dhe Ngaasaki nga [ish-presidenti amerikan, Harry] Truman, ishte precedent. Kështu deklaroi ai. Epo, në Hiroshima, bombën që e lëshuan amerikanët në këtë qytet, la të vrarë 140.000 persona. Prandaj, një sulm bërthamor ndaj Kievit me armë taktike bërthamore mund të shkaktojë të njëjtin dëm – bomba që u lëshua në Hiroshima ishte 15 kilotonëshe – duke vrarë shumë njerëz. Mund të thoni “Oh, Zot, cila do të ishte përgjigja ndaj kësaj?”. Unë mendoj se Uashingtoni ka një sërë opsionesh për këtë çështje.

Radio Evropa e Lirë: A mendoni se ndonjëri nga këto opsione është që Uashingtoni të përgjigjet me armë bërthamore?

Graham Allison: Uashingtoni do të deklarojë se të gjitha opsionet janë në tavolinë. Por, unë mendoj se një përgjigje bërthamore ka pak gjasa të ndodhë dhe unë jam kundër kësaj. Pastaj pyetja do të ishte se si do të kundërpërgjigjej Putini. Kështu që, jemi në një zonë ku ka opsione të këqija dhe më të këqija, dhe nuk ka opsione të mira. Prandaj ka shumë përpjekje tani që Putin të bindet se kjo është një ide e keqe, edhe për veten e tij, për shtetin e tij dhe për botën. Por, ai duhet ta kuptojë këtë vetë, në kuptimin se SHBA-ja dhe Perëndimi do të përgjigjej, dhe shpresoj se ai po merr këshilla nga ata që u beson, sikurse Kina.

Radio Evropa e Lirë: Në një intervistë për Der Spiegel që dhatë disa muaj më parë, ju deklaruat: “Ne duhet t’i japim fund luftës me djallin”. Një prej shembujve që ju përmendët ishte se si [ish-presidenti amerikan Franklin] Roosevelt dhe [ish-kryeministri britanik Winston] Churchill u ulën dhe biseduam me [ish-diktatorin sovjetik Josep] Stalin, i cili kishte vrarë miliona njerëz. Po ashtu ju përmendët shembullin e [ish-presidentit amerikan] Nixon që u takua [me ish-liderin komunist të Kinës, Mao] Zedung, i cili po ashtu kishte vrarë njerëz. Prandaj, më lejoni t’iu pyes: Si do të dukej një marrëveshje me djallin, kur bëhet fjalë për Putinin?

Graham Allison: Nëse e dëgjoni presidentin Biden, nëse i lexoni deklaratat e tij, ata qartësisht po mendojnë për opsione alternative – në këtë mënyrë po mendon Uashingtoni për këtë çështje.

Skenari më optimist, sipas meje, është që në muajt e ardhshëm, situata do të pësojë një ngërç. Me gjasë diku në vijën aktuale të kontrollit, ndoshta Ukraina do ta kontrollojë shumicën e pjesës perëndimore të Lumit Dinepër dhe lumit tjetër (Inulets) afër Hersonit dhe Rusia do të kontrollojë shumicën e territorit në pjesën tjetër; intensiteti i luftimeve me gjasë do të ulet, sikurse që ndodhi ndërmjet viteve 2016-2020 në Donjeck dhe Luhansk.

Dhe në këtë fazë, Putin do të mendonte se ka mjaftueshëm arsye për të deklaruar se ka pasur sukses. Ai do të kishte lidhje tokësore me Krimenë dhe disa territore shtesë. Prandaj, në një situatë të tillë ai do të mendonte se ka pasur sukses. Dhe ana tjetër po ashtu do të thoshte se ka korrur sukses, sepse do të argumentonim se Ukraina shpëtoi si shtet i pavarur dhe i lirë, se nuk po jep territor. Po ashtu, Kievi do të zotohej për të rimarrë territorin e humbur në të ardhmen. Dhe më pas Ukraina do të përqendrohej në ndërtimin e suksesshëm të shtetit, që është një ndërmarrje e vështirë, por mendoj se Perëndimi do t’i ofronte mbështetje të madhe financiare.

Nëse ndodh kështu, unë mendoj se do të ishte një lajm i mirë që do të zgjaste për një vit, dy ose pesë vjet. Më kujtohet historia e Gjermanisë Lindore dhe Gjermanisë Perëndimore. Gjermania Peërndimore kur nuk hoqi dorë së pretenduari Gjermaninë Lindore. Kjo histori tregon se çfarë mund të arrijë një shoqëri e lirë, në krahasim me autokracitë e kontrolluara socialiste. Ose shembulli i Koresë së Veriut dhe Koresë së Jugut, ose ndoshta shembulli që i përshtatet më shumë Ukrainës: shtetet e Baltikut.

Doracaku i Putinit në Ukrainë më duket se është marrë drejtpërdrejt nga doracaku komunist për Baltikun në fund të Luftës së Dytë Botërore, kur ata mbajtën referendume të rreme, aneksuan Lituaninë, Letoninë dhe Estoninë dhe thanë se ishin republika të Bashkimit Sovjetik. Perëndimi, SHBA-ja nuk i njohën këto pretendime të Bashkimit Sovjetik mbi këto territore. Ato nuk u pranuan as nga njerëzit që jetonin jashtë këtyre shteteve në atë kohë, dhe më pas këto tri shtete u pavarësuan.

Prandaj, mund të marrë shumë kohë. Kjo është për keqardhje, por pasi alternativa do të ishte edhe më e keqe, unë do ta cilësoj këtë si skenarin më optimist./REL

The post Pse Putin do të preferonte një ngërç në vend të sulmit bërthamor? appeared first on Albeu.com.

Asnjë vend nuk e adhuron arsenalin e vet bërthamor sa Rusia. Këto armë kanë frymëzuar deri edhe teori fetare, vjersha për fëmijë dhe vetë Vladimir Putinin. Për shumë vite, politikanët, gazetarët dhe analistët rusë e kanë imagjinuar zhvillimin e një lufte bërthamore.

Politikani i ekstremist i politikës ruse, Vladimir Zhirinovsky, ishte ndoshta i pari që zbuloi efikasitetin e kërcënimeve bërthamore kundër Perëndimit, duke i shfrytëzuar ato me njëfarë gëzimi.

Në vitin 2015, ai bëri thirrje për asgjësimin bërthamor të qytetit më të madh të Turqisë, Stambollit, nëpërmjet shkaktimi të “një cunami të madh që do të sillte vdekjen e 9 milionë njerëzve. Kjo pas rrëzimit të një avioni luftarak rus, që kishte shkelur hapësirën ajrore turke, ku gjeti vdekjen një anëtar i ekuipazhit.

Ai e pasoi atë me një thirrje për një sulm bërthamor ndaj rezidencës së presidentit ukrainas Petro Poroshenko në vitin 2018. Po atë vit propozoi nisjen e “sulmeve bërthamore shkatërruese në shumë pjesë të planetit, për të shkatërruar njëherë e mirë vullnetin e atyre që synojnë të luftojnë kundër Rusisë”, raporton abcnews.al.

Dhe në janar të këtij viti, jo shumë kohë përpara sesa të binte në koma dhe të vdiste, bëri thirrje për asgjësimin bërthamor të SHBA-së dhe Evropës, si një mënyrë për të “gjunjëzuar SHBA-në” dhe ndëshkuar Perëndimin për sanksionet e vendosura ndaj Moskës.

Zhirinovsky shihej gjerësisht si një njeri me probleme të theksuara mendore. Por ai nuk ishte i vetmi që ishte fiksuar pas apokalipsit bërthamor. Asnjë njeri i arsyeshëm në Perëndim nuk do të bënte deklarata të ngjashme. Që gjatë Luftës së Ftohtë ne arritëm të besojmë se Rusia ndan të njëjtat pikëpamje mbi këto armë, se ato “i duan edhe fëmijët e tyre”.

Në fakt, hipoteza e ngjashmërisë së këndvështrimit mbi këtë çështje është e diskutueshme.

Për shumë vite, media shtetërore ruse ka investuar shumë kohë dhe imagjinatë për të promovuar narrativën se Rusia është ende një vend i rëndësishëm në botë për shkak të armëve bërthamore dhe kapacitetit të tyre shkatërrues. Në marsin e viti 2014, menjëherë, pas aneksimit të Krimesë, propagandisti kryesor i Putinit, spikeri i lajmeve në televizionin “Vesti”, Dmitri Kyselev, deklaroi me krenari se presidenti Barack Obama vazhdonte të kërkonte vëmendjen e Putinit pasi “Rusia është i vetmi vend që mund ta kthejë SHBA-në në një hi radioaktiv”.

Pas shpinës së Kyselev, u shfaq në një ekran imazhi i nj ë reje bërthamore me fjalët “hiri radioaktiv”. Mesazhi i tij u bë aq popullor në Rusi, sa që në vitin 2016 Kyselev e përsëriti atë në shfaqjen e tij “Le të flasim sërish për hirin radioaktiv”, raporton abcnews.al.

Në prillin e vitit 2021, në të njëjtin kanal televiziv shtetëror, një tjetër prezantues i njohur televiziv, Vladimir Solovyev, kërkoi kryerjen e sulmit bërthamor në ujërat ndërkombëtare për të demonstruar gatishmërinë e Rusisë për luftë bërthamore.

Kjo ide mbetet ende aktuale.

Është shumë domethënës fakti që këto mesazhe i drejtoheshin para së gjithash publikut vendas dhe jo atij ndërkombëtar. Rusia i normalizoi kërcënimet bërthamore, dhe nxiti idenë e përdorimit të armëve bërthamore për ta infektuar popullsinë e saj me një nacionalizëm dhe shovinizëm ekstrem.

Ndonjëherë kjo fushatë merrte forma të frikshme. Kështu në vitin 2010, një shfaqje televizive popullore ri-përvetësoi një version tallës të një kënge të famshme të një filmi vizatimor për fëmijë, të shoqëruar me vargje të reja rreth raketave bërthamore që fluturonin larg për të shkatërruar SHBA-në.

Në vitin 2019, kori i qytetit të Shën Petersburgut, këndoi një tjetër këngë ironike për eliminimin bërthamor të SHBA-së, gjatë një koncerti në katedralen e Shën Isakut. “Unë e kaloj Atlantikun me nëndetësen time bërthamore, dhe kam me vete një duzinë bombash bërthamore me një fuqi prej 100 megatonë. Dhe i them avionit tim gjuajtës:Shënjestro Uashingtonin!… Baza e Norfolkut po fle. Më vjen keq Amerikë, por ishte e kotë të të zbuloja 500 vjet më parë. Tani digju o tokë armike!”.

Kjo lloj tallje ishte vetëm njëra anë e magjepsjes së rusëve pas armëve të tyre bërthamore. Në anën tjetër u angazhuan mendimtarët radikalë dhe fetaro-nacionalistë. Në vitin 2009, shkrimtari i ekstremit të djathtë Yegor Kholmogorov, më vonë një koleg i ekstremistes së vrarë Daria Dugina, shpiku idenë e “Ortodoksisë Bërthamore” së bashku me një artist të ekstremit të djathtë Alexey Belyaev-Gintovt, anëtar i lëvizjes së Alexander Dugin, raporton abcnews.al.

Ky ortodoks ekstremist dhe anti-perëndimor, deklaronte se Rusia duhet të dominojë botën, pasi ky vend zotëronte një forcë morale unike. Sipas tij Moska duhet ta arrijë këtë qëllim përmes veprimeve ushtarake vendimtare, dhe duke shantazhuar një Perëndim që është në rënie edhe pse është i pajisur me armë bërthamore.

Koncepti i “Ortodoksisë Bërthamore” u pranua de fakto nga Kisha Ortodokse Ruse. Që në vitin 2009, Patriarku Kirill vizitoi qytetin Sarov – një qendër e rëndësishme kërkimore e armëve bërthamore dhe vendlindjen e Shën Serafimit të Sarovit, një shenjtor ortodoks rus shumë i respektuar – ku deklaroi se “ishte vullneti i Zotit për t’i dhënë atdheun tonë armën bërthamore pikërisht në këtë qytet shumë të shenjtë”.

Po ashtu si theksoi se “arma bërthamore që po zhvillohet tani këtu, ndihmon në ruajtjen e sovranitetit të vendit tonë”. Kisha e Rusisë është e ngazëllyer me armë të tilla. Një nga priftërinjtë ortodoksë më radikalë, Dmitri Smirnov, që ka bërë thirrje për sulme të dhunshme ndaj objekteve të tjera fetare të kultit, jo vetëm që u emërua zëvendës/rektor i universitetit më të rëndësishëm ortodoks të Patriarkanës, Shën Tikhon, por edhe Dekan i Fakultetit të Ortodoksia e Akademisë së Forcave Raketore Strategjike Bërthamore Ruse në Moskë.

Nuk është për t’u habitur që argumentet fetare shfaqen rregullisht në retorikën bërthamore të Vladimir Putinit. Në tetorin e vitit 2018, duke folur në Forumin Valdai, Putin tha se në një luftë bërthamore rusët “do të shkojnë në parajsë si martirë” dhe qytetarët perëndimorë “do të shfarosen” (duke përdorur një fjalë që zakonisht përdoret për të përshkruar vdekjen e një kafshe). Më pas uniformat ushtarake me sloganin.

“Ata do të vdesin dhe ne do të shkojmë në parajsë” u bënë shumë në modë, dhe që atëherë ky slogan është vënë re tek kufomat e ushtar ëve rus ë në Ukrainë.

Shënim: Sergej Sumlenny, politolog gjerman me fokus të veçantë tek politika e sigurisë dhe energjisë në Rusi dhe Evropën Lindore.

The post Pse Rusia është kaq shumë e fiksuar pas armëve bërthamore? appeared first on Albeu.com.

George F.Kennan, që artikuloi strategjinë e parandalimit, e cila u ndoq nga SHBA-ja për t’i dhënë fund në një mënyrë paqësore Luftës së Ftohtë, nuk ishte kurrë i qartë mbi hapin e fundit që duhej marrë për të garantuar që nga ajo luftë, Bashkimi Sovjetik të dilte si një regjim disi më liberal.

Lufta e Ftohtë përfundoi befas me një grusht shteti të shpejtë, të pasuar nga një shpërbërje administrative e Bashkimit Sovjetik. Një nga objektivat thelbësorë dhe të nënkuptuar të strategjisë së Perëndimit në Ukrainë, është që disfata në fushën e betejës dhe poshtërimi i Rusisë të çojë në përmbysjen paqësore të Vladimir Putinit dhe njerëzve të tij të aparatit të sigurisë, pavarësisht se ata zotërojnë një fuqi të madhe ushtarake, përfshirë armët bërthamore.

Mobilizimi dhe dërgimi i 300.000 deri në 1 milion shtetasve rusë në Ukrainë, mendohet se do ta përshpejtojë këtë rezultat. Po shtrohet pyetja:Çfarë ndodh kur një regjim i armatosur me armë bërthamore, përballet me një revoltë të përhapur brenda ushtrisë së tij, pra në pragun e një lufte civile?

Për të shmangur të vërtetën e hidhur se rënia e Bashkimit Sovjetik ishte një rezultat shumë fatlum, shumica e analistëve e anashkalojnë shqyrtimin e mënyrave të tjera se çfarë mund të kishte ndodhur. Dhe kjo është një çështje shumë e rëndësishme, pasi ngre pikëpyetje se si do të ndodhë tranzicioni i pashmangshëm i regjimit në Korenë e Veriut dhe Kinë, që të dyja të armatosura me armë bërthamore.

Garda e Kremlinit ishte një ndërmjetëse e rëndësishëm e korridoreve të pushtetit pas vdekjes së Stalinit në vitin 1953. Ndërkohë përfshirja e KGB-së ishte vendimtare në shkarkimin e Nikita Khrushchev nga Leonid Brezhnev në vitin 1964, por edhe rrëzimin e Mikhail Gorbachev në vitin 1991.

Megjithatë, duke pasur parasysh bashkëpunimin e Putinit me FSB (Shërbimi Federal i Sigurisë), një grusht shteti ka më pak gjasa të vijë nga rrethi i tij i brendshëm, dhe më shumë të vijë nga një brigadë ose komandanti i ndonjë divizioni të ushtrisë.

Refuzimi i ushtrisë për të mbështetur një operacion të KGB-së kundër Boris Yeltsin me një ekip komandosh në vitin 1991, dhe veprimet e saj kundër grushtit të shtetit në tetor 1993 nga Alexander Rutskoy, tregojnë se ajo është një ndërmjetëse vendimtare e pushtetit kur interesat e veta nuk përputhen me ato të shërbimeve të inteligjencës.

Putin duhet të jetë i vetëdijshëm se garnizonet ushtarake, ishin kyçe në shtypjen e kryengritjes së dështuar ruse të viteve 1905-1907, dhe ishte një revoltë në ushtrinë ruse, ajo që e rrëzoi Carin Nikolla II në vitin 1917. Manovrat ushtarake të Putin, pritet të kenë një efekt negativ tek ushtria, në rast se ato nuk i përmbushin pritshmëritë e saj nacionaliste.

Në monografinë e tij më të rëndësishme të vitit 1981 “Më shumë mund të jetë më mirë”, politologu Kenneth Ëaltz argumentoi se përhapja globale e armëve bërthamore do të forcojë paqen nëpërmjet efektit të dukshëm parandalues ​​të armëve bërthamore. Ky është gabimi i tij i parë, pasi udhëheqësit e Rusisë po kërkojnë qartazi ta përdorin arsenalin e tyre bërthamor për të shmangur ndërhyrjen e jashtme në sulmin konvencional të Rusisë ndaj Ukrainës.

Ky besim strategjik tek armët bërthamore, si një mburojë kundër aleatëve demokratikë të Tajvanit, po nxit gjithashtu edhe shtimin e shpejtë të armëve bërthamore nga Kina, përfshirë një nëndetëse me 8 raketa balistike të klasit “Jin” dhe 300 kapanone të lëshimit të raketave.

Po ashtu Waltz argumentoi se zhvillimi i armëve bërthamore, kërkon një nivel pjekurie institucionale, që më pas i ndërgjegjëson këto regjime mbi efektin parandalues ​​të armëve bërthamore. Ky është gabimi i dytë i Waltz. Regjimi i Aparteidit në Afrikën e Jugut arriti të prodhojë 6 bomba bërthamore me një program që mbështetej tek një bazë me përdorim të dyfishtë dhe me një sipërfaqe vetëm 900 metra katrorë.

Koreja e Veriut ka arritur të prodhojë bomba bërthamore dhe raketa balistike, edhe pse ka sofistikimin administrativ të një burgu. Tani e dimë se është e mundur që edhe shtetet që janë mbetje të perandorive shumë-etnike, të kenë qasje të sofistikuar tek teknologjia bërthamore edhe pa pasur institucione të qëndrueshme qeveritare si Jugosllavia, Rusia, Pakistani, Irani, Kina, Indonezia dhe Turqia.

Waltz pretendonte se armët bërthamore favorizojnë fuqimisht status quo-në, bazuar në argumentin e Bernard Brodie se nuk ka mbrojtje të besueshme ndaj armëve bërthamore që përdoren për goditjen e dytë. Gabimi i tretë i Ëaltz është mosmarrja parasysh e ndikimit të këtyre armëve në kontekstin e një lufte civile, ku ka stimuj të fortë për veprime sulmuese.

Në luftërat civile, kontrolli i territorit barazohet me burimet për rekrutimin dhe taksimin, dhe ekzistenca e enklavave të rrethuara nxit sulmin. Për më tepër, vendosja e armëve bërthamore synon të maksimizojë aftësinë e tyre për goditjen e dytë kundër vendeve rivale. Por në një luftë civile, vendet me armët bërthamore vuajnë nga dilema “Përdori ose do Humbasësh”,
e cila çon në një presion për përdorimin e tyre të hershëm.

Po ashtu në luftërat civile ka më pak gjasa të ketë kufizim moral, krahasuar me konfliktin ndërshtetëror dhe ligjet e luftës, pasi luftërat civile përkojnë zakonisht me kolapsin institucional dhe moral të një shteti. Siç shpjegohet nga teoricieni politik Edmund Burke, dhuna e revolucioneve shkakton shpesh një shkatërrim vetë-konsumues të institucioneve, i cili e përjetëson dhunën edhe ndaj civilëve.

Është kjo arsyeja pse humbin më shumë jetë në konfliktet brenda-shtetërore sesa në luftërat midis vendeve. Revolucioni Kulturor Kinez i viteve 1966-1976 ishte më shumë një kryengritje rinore brenda elitës, sesa e shkaktuar nga një kolaps aktual institucional, ndaj Pekini e mbajti nën kontrollin e ngushtë arsenalin e vet bërthamor.

Manifestimi i hershëm i një revolte ushtarake kundër Putinit, ka shumë të ngjarë të shpërthejë nga brigadat dhe oficerët e divizioneve të shpartalluara në Ukrainë, të cilët ndodhen larg vijës së frontit në bazat pranë qyteteve Krasnodar, Rostov-on-the-Don, Belgorod, Kursk dhe Bryansk.

Kryengritja mund të motivohet nga një komandant që kërkon një regjim më liberal, apo nga ai që ofron pak më shumë se sa një zgjidhje për statuskuonë në Ukrainë. Por një grusht shteti mund të prodhojë edhe diçka më të keqe:një fraksion hiper-nacionalist mund të synojë të zëvendësojë Putinin me një president ushtarak.

Ose më keq akoma, të shkaktojë një vazhdë grushtesh të njëpasnjëshme ushtarake si ato që ndodhën dikur në Vietnamin e Jugut. Mundësia e fundit që Putini të përdorë armë bërthamore është kur divizione të tëra të ushtrisë ruse (korpuset e barasvlershme me 30.000 ushtarë) të nisin të rebelohen, dhe përpara se revolta të përhapet në garnizonet përreth Moskës dhe në selinë qendrore.
Drejtoria e 12-të i ruan armët bërthamore në 12 objekte dhe 35 baza të tjera, edhe pse zotëron vetëm rreth 2000 armë jo-strategjike të dislokueshme në sistemet raketore taktike si Iskander dhe avionët, duke mos përfshirë 200 avionë bombardues bërthamorë të vendosur në bazat ajërore.

Në këto rrethana të tjerët jashtë Rusisë, si SHBA-ja dhe NATO-ja, kanë shumë pak gjëra në dorë, përveçse të përsërisin vazhdimisht dhe hapur gatishmërinë e aleancës për t’u kundërpërgjigjur nëse armët bërthamore kërcënojnë të përhapet përtej kufijve të Rusisë./abcnews.al

The post Putin mund të përdorë armët bërthamore për të parandaluar një grusht shteti kundër tij appeared first on Albeu.com.

Duke supozuar se Putini në fakt nuk po luan bllof, siç paralajmëroi së fundmi Perëndimi, çfarë lloj armësh bërthamore mund të përdorë dhe sa dëm mund të shkaktojnë ato në Ukrainë edhe më gjerë?

Është pothuajse e pamundur që Rusia të përdorë armët e saj më të fuqishme bërthamore për t’i bërë ballë rezistëncës së forcave ukrainase në fushën e betejës, sipas ekspertëve.

Moska, megjithatë, mund të shpërthejë një armë bërthamore taktike kundër një objektivi specifik dhe të gjithë jemi dakord se përdorimi i armëve të tilla do të ketë pasoja të paparashikueshme.

Numri i saktë i armëve bërthamore në fushëbetejë (me rendiment të ulët) që Rusia posedon mbetet një sekret. Por SHBA ka të dhëna të besueshme për sa i përket raketave balistike ndërkontinentale të Rusisë falë marrëveshjeve START.

Sa i përket armëve bërthamore ruse në fushën e betejës, sipas vlerësimeve të inteligjencës amerikane, Moska ka 2000 armë të tillë, të cilat janë të afta të lëshohen nga automjetet, anijet dhe nëndetëset, raporton abcnews.al.

Fuqia e këtyre armëve është nga 15 deri në 50 kiloton, më shkatërruese se bomba atomike e Hiroshimës, fuqia e së cilës ishte 15 kiloton. Raketat balistike ndërkontinentale moderne kanë një rendiment që mund të arrijë 800 kiloton ose edhe një megaton.

Në vitin 1961, BRSS kreu një provë të një bombe bërthamore prej 50 megatonësh, me nofkën “Bomba Tsar”.

Rusia ka shumëllojshmëri të armëve bërthamore në fushën e betejës.

Agjencitë amerikane vlerësojnë se forcat e armatosura ruse posedojnë rreth 500 bomba bërthamore. Ekspertët besojnë, megjithatë, se bomba bërthamore që forcat ruse mund të përdorin në Ukrainë mund të lëshohet nga sistemet raketore Iskander 9K720, të njohura nga NATO si SS-26.

Agjencitë amerikane e dinë se Rusia ka vetëm 100 sisteme të tilla lëshimi, raporton abcnews.al.

“Raketat ruse, me rreze veprimi prej 500 km, nuk rrëzohen lehtë dhe sistemi i tij elektronik testohet vazhdimisht”, sipas një zyrtari amerikan të energjisë atomike.

Vetëm një goditje nga një raketë e tillë do të shkaktonte një shkatërrim totola në një rreze prej 5 km.

“Nëse strehoheni në bodrum dhe qëndroni atje pa ajër të kondicionuar ose ajrosje për tre deri në katër ditë, radioaktiviteti do të jetë ulur dhe të paktën do të mund të dilni jashtë.

Megjithatë, duhet të siguroheni që furnizimet me ujë dhe ushqime të mos jenë të kontaminuara”, sipas një eksperti amerikan.

Përdorimi i një armë bërthamore nga Rusia sigurisht nuk është një detyrë e lehtë. Këto armë ruhen në disa vende, dhe duhen ditë për t’u transportuar. Në të njëjtën kohë, lëvizja e tyre nuk do të kalojë pa u vënë re nga satelitët perëndimorë, raporton abcnews.al

Shërbimet e inteligjencës perëndimore janë në gatishmëri të lartë duke vëzhguar lëvizjet e njësive speciale ruse, si dhe aktivizimin e “forcave strategjike” që nuk kanë qenë aktive në frontin ukrainas.

Javën e kaluar, raportet për makina të blinduara që lëviznin përmes Rusisë qendrore drejt kufirit me Ukrainën ngritën alarmin në mesin e stafit amerikan, me disa që besonin se ishin prova të nisjes së luftës bërthamore.

The post Fundi i botës me bomba bërthamore, a është vërtetë Putini aq i rrezikshëm sa e tregon veten? appeared first on Albeu.com.

“Jam shprehur qartë. Presidenti Biden dhe administrata janë shprehur qartë, se ekziston një rrezik, duke patur parasysh bisedat pa dorashka të Putinit lidhur me përdorimin e armëve bërthamore. Ne jemi shprehur mjaft qartë se cilat do të ishin pasojat. Ua kemi komunikuar drejtpërdrejt rusëve”.

Kërcënimi bërthamor

Sipas doktrinës së Moskës për përdorimin e armëve bërthamore, ato aktivizohen pas një “agresioni kundër Federatës Ruse me armë konvencionale, kur kërcënohet vetë ekzistenca e shtetit”. Pretendimet e Kremlinit për 18% të territorit të Ukrainës e kanë shtuar rrezikun, pasi Moska mund të konsiderojë çdo sulm në këto territore si sulm ndaj vetë Rusisë.

Madje disa gazeta britanike sugjerojnë se Putini mund të jetë duke planifikuar një provë bërthamore në kufirin e Ukrainës. Kremlini i cilëson raportimet si “retorikë bërthamore”.

Arsenali bërthamor

Presidenti Putin kontrollon arsenalin më të madh bërthamor në botë, një gjeneratë të re armësh hipersonike dhe armë më të vogla bërthamore taktike. Rusia ka 5,977 mbushje bërthamore. SHBA-ja ka 5,428, Kina ka 350, Franca ka 290 dhe Mbretëria e Bashkuar ka 225, sipas Federatës së Shkencëtarëve Amerikanë.

Variantet e mundshme

Armët bërthamore taktike, të ndërtuara me qëllim përdorimi në fushëbetejë, kanë fuqi shkatërruese shumë herë më të vogël se mbushjet bërthamore strategjike. Ato mund të lëshohen nga deti, ajri ose toka, megjithëse efektiviteti i tyre është një çështje debati mes ekspertëve ushtarakë.

Por një armë bëthamore mund të aktivizohet mbi një zonë të largët, të pabanuar ose pellg ujor si Deti i Zi, si një demonstrim rrënqethës i qëllimit. Radiacioni bërthamore do të përhapej brenda një perimetri prej afro një kilometër.

Reagimi i Perëndimit

“Amerika është tërësisht e përgatitur për të mbrojtur çdo pëllëmbë të territorit të NATO-s. Pra, zoti Putin mos i keqkuptoni ato që po them. Çdo pëllëmbë”, tha Presidenti Joe Biden.

NATO-ja dhe SHBA-të nuk kanë dhënë detaje se si do t’i përgjigjen një sulmi bërthamor rus ndaj Ukrainës, por Uashingtoni thotë se e ka sqaruar Moskën lidhur me “pasojat katastrofike” që do të pasonin.

Reagimet mund të varionin nga joushtarake, në një përgjigje ushtarake konvencionale të Uashingtonit ose NATO-s, që do të thotë luftë e drejtpërdrejt me Moskën, ose në një sulm bërthamor, që rrezikon përshkallëzime serioze dhe të menjëhershme.

“Mesazhi ynë është se çdo përdorim i armëve bërthamore është absolutisht i papranueshëm dhe do të ndryshojë tërësisht natyrën e konfliktit. Rusia duhet ta dijë se një luftë bërthamore nuk mund të fitohet dhe kurrë nuk duhet të fillohet”, tha Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Jens Stoltenberg./VOA/

The post Analiza: A do të përdorë Rusia armë bërthamore? appeared first on Albeu.com.

Sipas burimeve, bëhet me dije se shtetasi i rrëmbyer është Indrit Beqiraj dhe në momentin e rrëmbimit ai ka qenë duke udhëtuar me vëllain me motor.

Më pas një mjet u ka prerë rrugën dhe e ka nxjerrë motorin jashtë rruge.

Brenda automjetit ishin 4 persona, të cilët i kanë dhunuar dhe më pas kanë marrë me vete Indritin.

Më pas ai është liruar sërish pas reagimit të policisë.

Mësohet se Endriti ka pasur precedent për trafikim të lëndëve narkotike.

Ndërkohë po punohet për zbardhjen e plotë të ngjarjes./albeu.com/

The post Rrëmbehet një person në autostradën Tiranë-Durrës, detajet e para appeared first on Albeu.com.

Këto komente të tij vijnë fill pas disfatës së re në fushën e betejës.

Në një postim në Telegram që kritikon komandantët rusë për braktisjen e qytetit Liman në Ukrainën lindore, Kadyrov shkruan: “Për mendimin tim, duhen marrë masa më drastike, deri në shpalljen e ligjit ushtarak në zonat kufitare dhe përdorimin e armëve të vogla bërthamore.”

Deklaratat e Kadyrov vijnë në një kohë kur ushtria ruse vazhdon të tërhiqet në frontet e Kharkiv nga kundërsulmi i forcave ukrainase.

Ndërkohë, ushtria ukrainase ka hyrë në qytetin e Limanit, në Ukrainën lindore forcat ruse janë tërhequr në rrezik për t’u rrethuar./albeu.com/

The post Lideri çeçen “ultimatum” Putinit: Merr masa drastike, përdor armë bërthamore appeared first on Albeu.com.