Kjo marrëveshje do të kishte qenë e paimagjinueshme para pak kohësh. Për tri dekada, konflikti ka përcaktuar Kaukazin e Jugut.

Ai është ndërmjetësuar dhe manipuluar nga diplomatët rusë, është patrulluar nga paqeruajtësit rusë dhe është formësuar sipas interesave ruse. Tani, Uashingtoni po shkruan fundin e një kapitulli të trishtë në histori.

Kryeministri armen Nikol Pashinyan dhe presidenti azer Ilham Aliyev i kanë dhënë fund një armiqësie që ka përndjekur Kaukazin e Jugut që nga fillimi i viteve 1990.

Nga betejat e përgjakshme të fillimit të viteve 1990, te fitorja e Azerbajxhanit në vitin 2020, deri tek ofensiva rrufe e vitit 2023 që e boshatisi Nagorno-Karabakun nga popullsia armene, ky konflikt ka përndjekur breza të tërë.

Megjithatë, kjo marrëveshje përfaqëson më shumë sesa një zgjidhje dypalëshe mes Armenisë dhe Azerbajxhanit; ajo shënon një riorientim themelor të gjeopolitikës së Kaukazit të Jugut.

Në qendër të saj është një korridor 43.5 km i gjatë përmes territorit armen që lidh Azerbajxhanin me enklavën e tij të Nakhçivanit në kufi me Turqinë.

Ky territor do të zhvillohet nga SHBA dhe do të quhet “Rruga Trump për Paqe dhe Mirëqenie Ndërkombëtare” (TRIPP).

I njohur gjithashtu si korridori i Zangezurit, zona shtrihet përgjatë kufirit verior të Iranit.

I ndërthurur me fushatën e re të presionit të presidentit Donald Trump ndaj Teheranit, kjo marrëveshje vendos ndikim të ri amerikan në pragun e derës së Iranit, duke ofruar një levë strategjike në një rajon ku ndikimi iranian ka qenë tradicionalisht i fortë.

Prej dekadash, Bakuja ka kërkuar qasje në Nakhçivan; Jerevani ka refuzuar, nga frika e humbjes së sovranitetit dhe e ndërprerjes së lidhjes me Iranin.

Zgjidhja amerikane, sipas raportimeve, ia delegon një entiteti amerikan kontrollin kufitar dhe doganor të Armenisë, duke i dhënë Azerbajxhanit rrugën e tij, duke ruajtur kontrollin e Armenisë dhe duke siguruar një rol të përhershëm amerikan në terren.

Suksesi i këtij ndërmjetësimi sinjalizon një ringjallje më të gjerë të ndikimit amerikan në rajon.

Fakti që Trump ia doli aty ku dështuan ndërmjetësues të tjerë ndërkombëtarë tregon se fuqia amerikane mbetet e pakrahasueshme kur Uashingtoni vendos të angazhohet në mënyrë vendimtare.

Kjo gjithashtu e nxjerr Rusinë jashtë loje në një rajon që ajo ka tentuar ta kontrollojë për mbi dy shekuj. Armenia ka qenë dikur aleati më besnik i Moskës në Kaukaz.

Me kalimin e viteve, në dëm të Jerevanit, kjo marrëdhënie u shndërrua në varësi: Rusia kontrollonte kufijtë e Armenisë, mbante një bazë ushtarake në vend, furnizonte shumicën e energjisë dhe pretendonte të ishte garantuesi i sigurisë së saj.

Por kur Azerbajxhani sulmoi në vitin 2023, Rusia nuk bëri asgjë. Këtë tradhti, Jerevani e mbajti vath në vesh.

Qeveria e kryeministrit Pashinyan prej atëherë ka ftohur marrëdhëniet me Moskën, ka flirtuar me Teheranin për t’u ekuilibruar kundër Turqisë dhe Azerbajxhanit, ndërsa ka kërkuar partnerë perëndimorë.

SHBA për vite me radhë është përmbajtur nga një rol më qendror.

Kjo marrëveshje hap gjithashtu derën për normalizimin e marrëdhënieve Armeni–Turqi. Ankaraja e mbylli kufirin me Armeninë gjatë luftës së parë të Karabakut dhe e ka mbajtur të mbyllur që atëherë, duke e kushtëzuar rihapjen me paqen me Azerbajxhanin.

Tani Jerevani ka një mundësi reale për t’i dhënë fund tri dekadave të izolimit ekonomik dhe diplomatik nga fqinja e saj më e madhe në perëndim, duke hapur lidhjet me Perëndimin.

Marrëveshja riformëson gjithashtu Rrugën moderne të Mëndafshit. Deri tani, rruga kryesore lindje-perëndim nëpër Kaukazin e Jugut kalonte përmes korridorit Baku–Tbilisi–Ceyhan.

Lidhja e re krijon një arterie shtesë tranziti, duke zgjeruar mundësitë e transportit dhe duke hapur perspektiva të reja ekonomike.

Për Armeninë, kjo ofron një rol në rrjetet tregtare rajonale nga të cilat ka qenë prej kohësh e përjashtuar; për Azerbajxhanin, forcon pozicionin e tij si nyje kryesore mes Europës dhe Azisë.

Është e rëndësishme të theksohet se ky hap u bë i mundur pjesërisht sepse Rusia është e zënë me Ukrainën.

Me ukrainasit që e mbajnë Rusinë të përqendruar në luftën atje, Moska nuk pati kapacitet të mbronte Armeninë apo të bllokonte ndërmjetësimin amerikan, duke krijuar hapësirë që Uashingtoni të mbyllte një marrëveshje që do të ishte shumë më e vështirë me një Kremlin jo në kohë lufte.

Hapi i Uashingtonit do të lexohet përtej Armenisë dhe Azerbajxhanit.

Në Tbilisi, Gjeorgji, ku qeveria ka thelluar marrëdhëniet me Moskën dhe ka shtypur disidencën e brendshme, mesazhi është i qartë: fuqia amerikane është kthyer.

Përshtatja kundër prirjeve pro-perëndimore të popullsisë dhe drejt Kremlinit mund të jetë një rrezik politik kur Uashingtoni vendos të angazhohet.

Sfida të ardhshme nuk do të mungojnë. Armenia duhet të ndryshojë kushtetutën për të hequr referencat për Nagorno-Karabakun.

Ky proces është politikisht i ndjeshëm dhe i prekshëm nga ndërhyrja ruse, sidomos duke marrë parasysh përpjekjet e Kremlinit për të minuar udhëheqjen armene nga brenda.

Besimi mes Jerevanit dhe Bakusë mbetet i brishtë. Dhe Kaukazi është një vend ku marrëveshjet e paqes kanë prirje të bien nën peshën e historisë.

Megjithatë, rëndësia e këtij momenti nuk duhet nënvlerësuar.

SHBA nuk po ndërmjetëson vetëm paqen. Ajo po e hedh rrënjë në infrastrukturën e rajonit, në arkitekturën e sigurisë dhe në të ardhmen e tij.

Rusia është jashtë, Irani përballet me një realitet të ri në kufirin e tij, dhe ekuilibri i fuqisë është zhvendosur, larg Moskës dhe në përfitim të Amerikës.

The post Pse është e rëndësishme marrëveshja e paqes Armeni-Azerbajxhan e ndërmjetësuar nga Trump appeared first on Albeu.com.

Sipas tyre, ky është një hap i rëndësishëm drejt forcimit të lidhjeve dhe marrëdhënieve ndërmjet qytetarëve dhe institucioneve të të dyja vendeve.

Kjo do të thotë se shtetasit e Kosovës mund të udhëtojnë drejt Armenisë, pasi të pajisen me vizë.

Armenia nuk e njeh pavarësinë e Kosovës – të shpallur në shkurt të vitit 2008 – kryesisht për shkak të implikimeve për pretendimet e veta territoriale.

Kosovarët mund të udhëtojnë pa viza në mbi 50 shtete të botës, ndërsa mund të pajisen me viza sapo të mbërrijnë në dhjetëra tjera.

Sipas të dhënave zyrtare, shtetësinë e Kosovës e njohin 117 vende, përfshirë Shtetet e Bashkuara dhe shumicën e vendeve anëtare të Bashkimit Evropian./rel

The post Armenia njeh pasaportat e Kosovës appeared first on Albeu.com.

“Situata katastrofike humanitare në Gaza dhe konflikti i vazhdueshëm ushtarak është një nga çështjet kryesore në axhendën politike ndërkombëtare që kërkon zgjidhje.

Republika e Armenisë refuzon kategorikisht shënjestrimin e infrastrukturës civile, dhunën kundër popullatës civile dhe pengmarrjen dhe robërimin e civilëve gjatë konfliktit të armatosur dhe i bashkohet kërkesave të bashkësisë ndërkombëtare për lirimin e tyre pa kushte”, thuhet në deklaratë.

“Republika e Armenisë ka aderuar në rezolutat e Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, të cilat bëjnë thirrje për një armëpushim të menjëhershëm në Gaza. Për më tepër, Republika e Armenisë është e interesuar për vendosjen e paqes dhe stabilitetit në Lindjen e Mesme, vendosjen e një armëpushimi të qëndrueshëm midis popullit hebre dhe palestinez.

Në platforma të ndryshme ndërkombëtare, ne kemi mbështetur gjithmonë zgjidhjen paqësore dhe gjithëpërfshirëse të çështjes palestineze dhe mbështesim parimin e “dy shteteve” për zgjidhjen e konfliktit izraelito-palestinez.

Ne jemi të bindur se kjo është mënyra e vetme për të siguruar që palestinezët dhe izraelitët të mund të realizojnë pritjet e tyre legjitime”, thuhet në deklaratë.

“Duke riafirmuar angazhimin e saj ndaj ligjit ndërkombëtar dhe parimeve të barazisë, sovranitetit dhe bashkëjetesës paqësore të popujve, Republika e Armenisë njeh shtetin e Palestinës”, tha Ministria e Punëve të Jashtme.

The post Armenia njeh shtetin e Palestinës appeared first on Albeu.com.

Një 61-vjeçar armen është arrestuar në pikën kufitare Qafë Botë, i cili ishte shpallur në kërkim ndërkombëtar prej 12 vitesh nga autoritetet ruse.

61-vjeçari armen është me shtetësi greke dhe po punohet për ekstradimin e tij në Rusi.

Gjykata e Solnechnogorsk, Moskë, Rusi, me vendimin e datës 25.05.2012, i ka caktuar këtij shtetasi, masën e sigurisë “Arrest në burg”, për kryerjen e veprës penale “Prodhim dhe shitja e lëndëve narkotike”, parashikuar nga Kodi Penal i Rusisë.

Materialet procedurale i kaluan Prokurorisë pranë Gjykatës së Shkallës së Parë të Juridiksionit të Përgjithshëm Sarandë, për veprime të mëtejshme.

The post Arrestohet 61-vjeçari armen në pikën kufitare Qafë Botë, i shpallur në kërkim nga Rusia prej 12 vitesh appeared first on Albeu.com.

Të dyja shtetet, për vite të tëra kanë përplasje lidhur me kontrollin e një rajoni të diskutueshëm.

Bisedimet midis kryeministrit armen, Nikol Pashinyan, dhe presidentit azerbajxhanas, Ilham Aliyev, u ndërmjetësuan nga presidenti i Këshillit Evropian, Charles Michel.

Ky është takimi i pestë mes liderëve që ndërmjetësohet nga zyrtarët evropianë.

Michel ka zhvilluar bisedime dypalëshe me Pashinyanin të shtunën mbrëma, ndërkaq me Aliyevin është takuar mëngjesin e së dielës.

Bisedimet mes liderëve të Armenisë dhe Azerbajxhanit vijnë disa ditë pas shpërthimit të dhunës në kufirin mes këtyre dy shteteve të Kaukazit.

Të premten, Qeveria armene njoftoi se një ushtar armen u vra dhe dy të tjerë u plagosën nga forcat azerbajxhanase.

Të enjten, një ushtar azerbajxhanas u vra dhe katër ushtarë amenë u plagosën gjatë përleshjeve.

Pashinyan akuzoi Azerbajxhanin se po tenton “të minojë bisedimet” në Bruksel dhe tha se “ka pak” shanse për nënshkrimin e një marrëveshjeje të paqes gjatë takimit me Aliyevin.

Këto dy shtete fqinje kanë zhvilluar dy luftëra ndërmjet vete në fund të viteve ’90 dhe më 2020 mbi kontrollin e Nagorno Karabakut, një rajon malor, i banuar kryesisht nga armenët etnikë, që u mor nga kontrolli i Azerbajxhanit mbi tri dekada më parë.

Pas një lufte të shkurtër, Azerbajxhani rimori territorin e këtij rajoni më 2020, por Bakuja dhe Jerevani u pajtuan për një marrëveshje armëpushimi të ndërmjetësuar nga Rusia.

Që atëherë, paqeruajtësit rusë janë dislokuar në Nagorno Karabak, por Armenia është ankuar se prania e rusëve nuk po ka efekt.

Tensionet janë rritur së fundmi pasi Bakuja më 23 prill njoftoi se kishte vendosur pikën e parë të kontrollit rrugor në hyrje të korridorit Laçin, që është rruga e vetme që lidh Armeninë me rajonin e Nagorno Karabakut.

Ky korridor veçse është përballur me bllokada, gjë që kanë shkaktuar që banorët e rajonit të kenë mungesa të furnizimeve dhe reduktime të energjisë elektrike./REL

The post Pas rritjes së tensioneve, liderët e Armenisë dhe Azerbajxhanit takohen në Bruksel appeared first on Albeu.com.

Tensionet janë rritur sërish për rajonin e Nagorno-Karabakut që dy vendet pretendojnë se u takon.

Aty paqeruajtësit rusë u vendosën aty në vitin 2020 për t’i dhënë fund një lufte, e dyta që Armenia dhe Azerbajxhani kanë luftuar për enklavën që nga rënia e Bashkimit Sovjetik në vitin 1991.

Rajoni malor njihet ndërkombëtarisht si pjesë e Azerbajxhanit, por është populluar kryesisht nga armenë etnikë.

“Nga 30 prilli Ministri i Punëve të Jashtme të Armenisë, Ararat Mirzoyan do të jetë në Uashington për një vizitë pune. Është planifikuar raundi tjetër i diskutimeve për marrëveshjen për normalizimin e marrëdhënieve midis Armenisë dhe Azerbajxhanit,” tha zëdhënësja, Ani Badalyan në faqen e saj zyrtare në Facebook.

Nuk pati asnjë konfirmim të menjëhershëm të takimit nga Azerbajxhani.

Pavarësisht përpjekjeve për ndërmjetësim mes tyre, Armenia dhe Azerbajxhani ende nuk kanë arritur një marrëveshje paqeje që do të zgjidhte çështjet e pazgjidhura si përcaktimi i kufijve dhe kthimi i të burgosurve.

Azerbajxhani ngriti një pikë të re kontrolli të dielën e kaluar në rrugën për në Karabakh, korridori Lachin, në një lëvizje që Armenia e quajti një shkelje të rëndë të armëpushimit të vitit 2020.

The post Armenia dhe Azerbajxhani do të mbajnë bisedime për paqe në Uashington appeared first on Albeu.com.

Që nga mesi i dhjetorit të vitit të kaluar, një grup azerbajxhanas kanë bllokuar rrugën e vetme që lidh Armeninë dhe Nagorno-Karabak, për të protestuar kundër dëmeve mjedisore që pretendojnë se po shkaktohen nga mihja ilegale.

Si rezultat, ky rajon malor me afër 120.000 banorë po përballet me furnizime të pakta të ushqimit, ilaçeve dhe karburanteve.

Armenia vazhdimisht ka thënë se Moska nuk ka vullnet që t’i japë fund kësaj “krize humanitare”.

Gjatë një bisede telefonike me Putinin të zhvilluar të martën, lideri armen “theksoi rëndësinë e Rusisë që të ndërmarrë hapat e nevojshme” për të tejkaluar krizën, tha Zyra e Pashinian, pa dhënë më shumë detaje.

“Në këtë kontekst, u diskutuan aktivitetet e misionit paqeruajtës rus në Nagorno-Karabak”, u tha në deklaratën e Zyrës së Pashinianit.

Kremlini, përmes një deklarate të shkurtër, tha se dy liderët diskutuan për situatën aktuale, duke theksuar rëndësinë e zbatimit të të gjitha marrëveshjeve të ndërmjetësuara nga Rusia.

Moska po kërkon që të mbajë rolin e saj si ndërmjetësuese midis dy ish-republikave sovjetike, pavarësisht se po vazhdon pushtimin e Ukrainës.

Kremlini po ashtu po kërkon që të mbajë një balancë në Kaukazin Jugor, rajon ku dëshiron të ketë raporte të mira jo vetëm me aleaten e tij tradicionale, Armeninë, por edhe me Azerbajxhanin dhe me mbështetësin e tij, Turqinë.

Armenia ka akuzuar Azerbajxhanin se po kryen “politikë të spastrimit etnik” dhe po detyron armenët që të largohen nga ky rajon i shkëputur.

Azerbajxhani ka mohuar se qëndron prapa bllokadës në Korridorin Laçin në Nagorno Krabak, duke insistuar se civilët dhe mallrat mund të lëvizin lirshëm në këtë zonë.

Kur u shpërbë Bashkimi Sovjetik më 1991, armenët etnikë morën kontrollin e Nagorno-Karabakut. Konflikti mes Armenisë dhe Azerbajxhanit për këtë rajon, deri më tani ka marrë jetën e 30.000 personave./REL/

The post Armenia kërkon nga Putini të veprojë për bllokadën në Nagorno-Karabak appeared first on Albeu.com.

Vladimir Putin qëndroi larg samitit të G20-ës në Bali, për të shmangur përçmimin me të cilin do të përballej për shkak të pushtimit të Ukrainës. Por këtë javë ai do të jetë në kryeqytetin armen, Jerevan, pasi një tjetër konflikt kërcënon që të përhapet në kufijtë e Rusisë.

Ndërsa fokusi ndërkombëtar ka qenë mbi Ukrainë, përplasja e dhunshme midis Armenisë dhe Azerbajxhanit mbi Nagorno-Karabakh – një rajon i diskutueshëm që deri tani ka shkaktuar 2 luftëra – po kërcënon të shpërthejë sërish. Një konflikt i shkurtër 2 vjet më parë, është pasuar nga disa përleshje në shkallë të gjerë, me qindra të vrarë.

Civilët janë detyruar të largohen nga shtëpitë e tyre, ndërsa ka pasur shkatërrime të mëdha të trashëgimisë kulturore. Armenia thotë se më shumë se 120 km2 të territorit të saj aktualisht janë  të  pushtuara. Në mediat sociale janë shfaqur imazhet e tmerrshme të akteve mizore, përfshirë atë një të një fshatari të moshuar armen me kokë të prerë, e cila ishte vendosur në trupin e një derri.

Një tjetër imazh tregon trupin e zhveshur të një ushtareje armene me këmbët e prera, sytë e nxjerrë jashtë dhe një nga gishtat e prerë të futur në gojë. Por ato u shfaqën në një kohë kur forcat ukrainase kishin filluar të shënonin përparime spektakolare kundër rusëve në frontin e betejës dhe me varret masive dhe viktimat e torturave që u gjetën në zonat e sapo çliruara. Prandaj, imazhet nuk morën një vëmendje të gjerë.

Qeveria e Azerbajxhanit i ka cilësuar si të rreme imazhet e publikuara në rrjetet sociale. Megjithatë organizata “Human Rights Watch” ka verifikuar disa nga rrëfimet për torturimin e civilëve nga ana e forcave azere.

Tani ekziston shqetësimi se shpërthimi i një lufte tjetër mund të tërheqë më tej shtetet e tjera në rajon, veçanërisht Turqinë dhe Iranin. Politika turke “dy shtete, një komb” lidh shumë ngushtë Ankaranë dhe Bakunë, dhe ushtria azere mbështetet shumë nga qeveria e Recep Tayyip Erdogan.

Dronët turq “Bayraktar” e treguan efektivitetin e tyre në këtë konflikt, dhe më pas u përdorën me shumë sukses nga ukrainasit kundër rusëve. Luftëtarët sirianë që kishin vepruar si një milici e mbështetur nga Ankaraja në luftën civile siriane u vendosën në terren.

Edhe azerët kanë marrë furnizime të konsiderueshme me armë nga Izraeli dhe Pakistani, dhe pretendojnë se kanë mbështetjen e Shteteve të Gjirit dhe komunitetit më të gjerë mysliman në konfliktin kundër Armenisë së krishterë. Ndërsa ka nevojë për armë, Azerbajxhani ka diçka jashtëzakonisht të vlefshme për ta shitur në këtë kohë krize akute energjetike.

Bashkimi Evropian është një nga klientët e tij të shumtë, teksa gazi rus që po zhduket nga tregu për shkak të luftës në Ukrainë. Azerbajxhani është kthyer në “një partner të besueshëm”, siç tha presidentja e Komisionit Ursula von der Leyen, që nënshkroi një marrëveshje me regjimin autokratik të Ilham Aliyev për të dyfishuar importet nga ky vend.

Marrëdhëniet midis Teheranit dhe Jerevanit kanë qenë shumë të mira. Armenia kërkon aleatë tek vendet fqinje dhe që kanë një armiqësi të gjatë me Azerbajxhanin. Në Baku janë shfaqur harta që i tregojnë provincat veriore të Iranit si pjesë të “Azerbajxhanit të Madh”.

Irani ka kryer stërvitje ushtarake përgjatë kufijve të tij; ndërsa Bakuja ka kërcënuar se do të promovojë një lëvizje separatiste midis16 milionë azerëve etnikë që jetojnë në Iran.

Po Rusia, superfuqia rajonale dhe garantuese e sigurisë së Armenisë që nga pavarësia e saj në vitin 1991, si dhe një anëtare tjetër e CSTO (Organizata e Traktatit të Sigurisë Kolektive)?

Putin ndërmjetësoi bisedimet midis dy kundërshtarëve në Soçi gjatë luftimeve, por që atëherë nuk ka pasur tërheqje të trupave azere, dhe as lirim të të burgosurve armenë. Përgjigja e Moskës është e heshtur. Ndërkohë, deklaratat e Aliyev janë ende agresive.

Në fjalimin e tij të fundit të Ditës së Fitores, presidenti Azerbajxhanas tha: “Mësimet e luftës së dytë të Karabakut nuk duhet të harrohen nga Armenia. Ajo duhet ta dijë se loja me zjarrin do t’i kushtojë shtrenjtë… Ne po ia japim këtë leksion dhe shpresojmë që në fund do ta kuptojnë… Nuk do t’i hedhin më sytë nga toka jonë. Nuk do t’i hedhin sytë nga Karabaku. Karabaku është toka jonë.

Armenia u mund në Luftën e Dytë të Karabakut dhe ushtria e saj u shkatërrua. Një vend i mundur nuk mund të sillet kështu. Prandaj, të gjithë hapat tanë janë të justifikuar. Është e vërtetë që disa mbështetës të huaj të Armenisë duan të na fajësojnë për diçka. Unë ua kam dhënë përgjigjen. Nëse armenët vazhdojnë me sjelljet e tyre unë do të kundërpërgjigjem sërish”.

Dështimi i vazhdueshëm në fushatën në Ukrainë, e ka lënë Vladimir Putinin në një pozitë të cënueshme në raport me Erdoganin, mbështetësin kryesor të Azerbajxhanit. Ka pasur raste si ai, kur Turqia rrëzoi një aeroplan luftarak rus në vitin 2015, kur udhëheqësi rus ka mbajtur një qasje të ashpër në përplasjen që pasoi.

Nuk është më kështu. Putin ka nevojë për ndihmën e Erdoganit për Ukrainën për një sërë çështjesh, duke përfshirë hyrjen në Detin e Zi. Ndërkohë Armenia ka pasur mbështetje nga disa shtete. Parlamenti francez ka bërë thirrje për tërheqjen e forcave azere dhe lirimin e robërve të luftës, dhe për vendosjen e sanksioneve kundër Bakusë, nëse ajo nuk respekton marrëveshjen.

Po ashtu i ka kërkuar qeverisë së Emmanuel Macron të ndihmojë në forcimin e mbrojtjes së Armenisë. India po e furnizon Armeninë me artileri me rreze të gjatë, përfshirë raketahedhëset me shumë tyta dhe municionet antitank. Ndërkohë po diskutohet blerja e raketave tokë-ajër dhe dronëve. Por është ajo që do të bëjë tani SHBA-ja, mund të përcaktojë se çfarë do të ndodhë më pas.

Sekretari amerikan i Shtetit, Antony Blinken, i ka bërë thirrje Azerbajxhanit të “ndërpresë aktet armiqësore” dhe “të tërheqë forcat ushtarake”. Thuhet se ai i ka premtuar kryeministrit armen, Nikol Pashinyan, se do të “merret personalisht me këtë çështje” për të siguruar normalizimin e situatës.

Nancy Pelosi, kryetarja në largim e Kongresit Amerikan, drejtoi vizitën në shtator të një delegacioni të Kongresit në Armeni, teksa shkroi në Twitter se ajo ishte një “mbështetëse e vjetër e Armenisë”.

Në Jerevan ka pasur demonstrata kundër mosveprimit të Rusisë, thirrje për t’u larguar nga CSTO, dhe shumë pikëpyetje nëse Moska mund të konsiderohet ende një aleate e besueshme. Ata pretendojnë se Putin po pozicionohet me më të fortët në këtë betejë, dhe po braktis një aleat afatgjatë.

Një boshllëk i lënë nga zhdukja e ndikimit rus në Armeni mund të plotësohet nga SHBA-ja dhe aleatët perëndimorë. Dhe nëse ndodh kjo gjë, ky do të jetë një shembull tjetër se si vendimi i Putinit për të pushtuar Ukrainën, po vazhdon të kthehet në një bumerang për Rusinë në skenën ndërkombëtare.

/albeu.com

The post Të gjithë sytë janë te Ukraina, por në kufijtë e Rusisë po “vlon” një konflikt tjetër appeared first on Albeu.com.

Edi Reja kërkon ta mbyllë me të paktën një fitore këtë vit dhe kështu në formacion ka zgjedhur që të aktivizojë disa nga lojtarët më të mirë në dispozicion dhe gjithashtu dy lojtarë që luajnë në Superiore.

FORMACIONET ZYRTARE:

The post Formacionet zyrtare të miqësores Shqipëri-Armeni appeared first on Albeu.com.

Sot skuadra e Edi Rejës do të futet në fushë nga një humbje ndaj Italisë me rezultatin 1-3, por nga një paraqitje tepër e mirë.

Në portë pritet të aktivizohet Elhan Kastrati, ku përpara mund të jenë Gurishta dhe Bajrami, ndërsa në mëdyshje janë Kumbulla dhe Mihaj për të plotësuar treshen e mbrojtjes. Mesfusha pritet të përbëhet nga Hysaj dhe Hadroj në krahët dhe në qendër treshja Çokaj, Asllani dhe Laçi.

Sulmi projektohet të jetë Muçi dhe Skuka, ku ky i fundit për disa minuta mbresëlënëse ndaj Italisë./ h.ll/albeu.com

The post Formacionet e mundshme Shqipëri-Armeni, Asllani dhe Skuka projektohen titullarë appeared first on Albeu.com.