According to Bushati, the picture built up over the years around Rama in the foreign press has been overturned. From the figure of a reformer, modernizer, and leader who could steer the country toward Europe, he is increasingly being portrayed as a symbol of corruption, inequality before the law, and the influence of oligarchs on the country’s economic life.

He argues that the latest protests, covered by media outlets such as The Guardian, Le Monde, and The Times, have directly influenced the change in public perception of the government. From this perspective, the new reporting has placed the emphasis on corruption and on the obstacles Albania faces on its path toward European integration.

The full article:

No one is in a position to give a timeframe for when Edi Rama will fall, but it has now become clear to everyone that his political descent has no way back. More than any other indicator, this is shown by the portrait that Western media has begun to construct of the Albanian prime minister since the moment when what was later called the flamingo revolution erupted in the country.

Within this blessed month, which opened with the dragging away of a protester in Zvërnec and gradually gathered momentum on Tirana’s boulevard, the landscape has changed profoundly. For nearly two decades, the autocrat who rules Albania with an iron fist had been painted by foreign journalists as the artist who gave color to a gray capital, as the leader who could lead his people out of obscurantism, as the visionary who promised regional peace, and as the man who had the opportunity to bring the country into the great European family.

That postcard was burned in the most spectacular way possible in just 30 days. Today, Edi Rama is coming into view with everything he has sought to cover up over the years. In dozens of articles in The New York Times, The Guardian, Politico, The Times, CNN, Der Spiegel, and Le Monde, devoted to Albania with an unprecedented intensity since the disastrous year of 1997, he is appearing as a politician who has fostered inequality before the law, institutional corruption, and has placed local oligarchs at the forefront.

From the self-proclaimed champion of EU integration, Rama is now being presented as the main obstacle to that objective. The Guardian, described as the bible of the British left, carried the voices of several MPs sounding the alarm over the damage to Albania’s aspirations on the road to integration. Le Monde treated the protest as a reaction against a system dominated by oligarchs and as the product of dark ties between business and power. Not by chance, that newspaper also quoted demonstrators who described the prime minister as someone who behaves as if the country were his property. The Times, meanwhile, reported the revolt of unaffiliated young people as a movement against corruption and the way the country is governed. Reuters, noting that thousands of protesters are demanding the prime minister’s resignation, linked that call to dissatisfaction with the government.

In a test that the Lapsi.al newsroom carried out a few days earlier using artificial intelligence search applications, it became clear that the media image built over many years through effort, money, and PR had collapsed in a very short time once it was confronted with the mirror of the civic movement.

Up to a point, all of this can even be justified. In every country and against every government, there is a segment of society that protests against the abuse of power, the arrogance with which it is exercised, and the tendency to sidestep the law. But what the flamingo revolution brought to the surface, through the magnifying glass placed on the Zvërnec affair, did not only show the tendency to sell off pieces of Albania as a way to secure international support in the White House, nor only the unwritten law of occult deals with oligarchs who have ‘carte blanche’ to bring land registries, courts, the police, and every other link of the state under their control.

This time, the scale of the challenge widened. Also thanks to SPAK files, which “coincidentally” emerged precisely when the protest broke out, confirmation was obtained of the criminalization to the very core of the Albanian economic system, fueled by cocaine money generated in Latin America and then sold on the old continent.

The towers signed off by Rama, his preferred businessmen, and the star architects featured in the “Albanian files” turned out to be fed by the flow of dirty cocaine money.

It was precisely this phenomenon, which from the Narta lagoon spread like an oil stain across the country’s entire map, that for the first time forcefully took over the international media. The Financial Times put the question directly to Edi Rama as to whether he was a padrino (Godfather). Even though he responded to his own citizens with a “Fuck You,” this did not stop The New York Times, the reference daily in the United States, from raising the question of how a person suspected of being a drug trafficker, Artur Shehu, could be involved in a project implicating the family of the U.S. president.

Likewise, this did not prevent the British newspaper The Times from suggesting that the involvement of people linked to money laundering was not entirely accidental. “The Kushner-linked project has become a symbol of anger over corruption and the penetration of capital of dubious origin,” the newspaper wrote.

So the first question that arises in the face of this radical change in the approach of the international media is this: would it have been possible, had Albanian youth not taken to the streets, for this portrait of Edi Rama to take shape, diametrically opposed to the one that had been sold for years?

The answer is self-evident. The flamingo revolution became the gravedigger of the cliché of the artist politician. This profile, built up with large sums of money, lobbying, and cunning, gave way to the suspicion that everything may have been merely the visible face of a medal that concealed the holding on to power and the survival of the economy in alliance with drug trafficking. The thesis long articulated in Albania, that of an informal economy serving to feed the system, to control the media, to buy elections, all under the mask of a false development designed together with internationally renowned architectural studios, finally found its place on the screens and pages of the West’s largest newspapers.

This remains one of the most visible effects of the movement that began in Zvërnec and went beyond it. It showed the world another portrait of Edi Rama. It is precisely for this reason that historians who one day will write about the fall of this regime should mark this date. Because this is where the crack in the international legitimacy of an autocrat began, one who used that facade as an instrument to rule over his own people.

The post The Protest That Brought Down the Myth of the Painter and Brought the Notary of Crime to the Fore appeared first on Albeu.com.

Sipas Bushatit, tabloja e ndërtuar për vite me radhë rreth Ramës në shtypin e huaj ka pësuar përmbysje. Nga figura e reformatorit, modernizuesit dhe udhëheqësit që mund ta orientonte vendin drejt Evropës, ai po paraqitet gjithnjë e më tepër si simbol i korrupsionit, i pabarazisë përpara ligjit dhe i ndikimit të oligarkëve në jetën ekonomike të vendit.

Ai argumenton se protestat e fundit, të pasqyruara nga media si The Guardian, Le Monde dhe The Times, kanë ndikuar drejtpërdrejt në ndryshimin e perceptimit publik për qeverisjen. Sipas këtij këndvështrimi, raportimet e reja e kanë vënë theksin te korrupsioni dhe te pengesat që i dalin Shqipërisë në rrugën e integrimit evropian.

Shkrimi i plotë:

Askush nuk është në gjendje të japë një afat se kur do të rrëzohet Edi Rama, por tashmë është bërë e qartë për të gjithë se zbritja e tij politike nuk ka më kthim. Më shumë se çdo tregues tjetër, këtë e dëshmon portreti që media perëndimore ka filluar t’i ndërtojë kryeministrit shqiptar që nga momenti kur në vend shpërtheu ajo që më pas u quajt revolucioni i flamingove.

Brenda këtij muaji të bekuar, që u çel me tërheqjen zvarrë të një protestuesi në Zvërnec dhe mori hov gradualisht në bulevardin e Tiranës, panorama ka ndryshuar thellësisht. Për afro dy dekada, autokrati që qeveris Shqipërinë me dorë të hekurt ishte pikturuar nga gazetarët e huaj si artisti që i dha ngjyra një kryeqyteti gri, si lideri që mund ta nxirrte popullin e vet nga obskurantizmi, si vizionari që premtonte paqe rajonale dhe si njeriu që kishte mundësinë ta fuste vendin në familjen e madhe evropiane.

Kjo kartolinë u dogj në mënyrën më spektakolare të mundshme vetëm në 30 ditë. Sot, Edi Rama po del në pah me gjithë atë që ka kërkuar të mbulojë ndër vite. Në dhjetra artikuj të New York Times, The Guardian, Politico, The Times, CNN, Der Spiegel, Le Monde, që i janë kushtuar Shqipërisë me një intensitet të paprecedentë që prej vitit të mbrapshtë 1997, ai po shfaqet si një politikan që ka ushqyer pabarazinë përpala ligjit, korrupsionin institucional dhe ka vendosur në plan të parë oligarkët vendas.

Nga kampioni i vetëshpallur i integrimit në BE, Rama po paraqitet tashmë si pengesa kryesore për këtë objektiv. The Guardian, e cilësuar si bibla e së majtës britanike, solli zërat e disa deputetëve që ngrinin alarmin për dëmtimin e aspiratave të Shqipërisë në rrugën drejt integrimit. Le Monde e trajtonte protestën si reagim ndaj një sistemi të sunduar nga oligarkët dhe si produkt i lidhjeve të errëta mes biznesit dhe pushtetit. Pa rastësi, kjo gazetë sillte edhe manifestues që e përshkruanin kryeministrin si dikë që sillet sikur vendi të ishte prona e tij. The Times, nga ana tjetër, e raportonte revoltën e të rinjve pa parti si një lëvizje kundër korrupsionit dhe mënyrës së qeverisjes. Reuters, duke vënë në dukje se mijëra protestues kërkojnë dorëheqjen e kryeministritt, e lidhte këtë thirrje me pakënaqësinë ndaj qeverisjes.

Në një provë që redaksia e Lapsi.al bëri disa ditë më parë me aplikacionet e kërkimit me inteligjencë artificiale, rezultonte qartë se imazhi mediatik i ndërtuar për vite të tëra me mund, para dhe PR, ishte shembur në një kohë shumë të shkurtër sapo u përball me pasqyrën e lëvizjes qytetare.

Deri në një pikë, të gjitha këto mund edhe të arsyetohen. Në çdo vend dhe ndaj çdo qeverie ka një segment të shoqërisë që proteston ndaj abuzimit me pushtetin, arrogancës në ushtrimin e tij dhe prirjes për të anashkaluar ligjin. Por ajo që nxori në sipërfaqe revolucioni i flamingove, përmes lupës së vendosur mbi aferën e Zvërnecit, nuk tregoi vetëm tendencën për të shitur copa Shqipërie si mënyrë për të siguruar mbështetje ndërkomëtare në Shtëpinë e Bradhë, dhe as vetëm ligjin e pashkruar të marrëveshjeve okulte me oligarkë që kanë ‘carta bianca” për të vënë nën kontroll hipotekat, gjykatat, policinë dhe çdo hallkë tjetër të shtetit.

Këtë herë, përmasat e sfidës u zgjeruan. Edhe falë dosjeve të SPAK, që “rastësisht” dolën pikërisht kur protesta shpërtheu, u mor konfirmimi për kriminalizimin deri në palcë të sistemit ekonomik shqiptar, i ushqyer nga paratë e kokainës që prodhohej në Amerikën Latine dhe më pas shitej në kontinentin e vjetër.

Kullat e firmosura nga Rama, biznesmenët e tij të preferuar dhe star arkitektët e ekspozuar në “Albanian files”, rezultuan të ushqeheshin nga rrjedha e parave të pista të kokainës.

Pikërisht ky fenomen, që nga laguna e Nartës përhapej si njollë vaji në të gjithë hartën e vendit, për herë të parë pushtoi me forcë mediat ndërkombëtare. Financial Times ia shtroi Edi Ramës drejtpërdrejt pyetjen nëse ai ishte një padrino (Godfather). Edhe pse qytetarëve të vet ai iu përgjigj me një “Fuck You”, kjo nuk e ndaloi New York Times, të përditshmen e referencës në SHBA, të ngrinte pikëpyetjen se si mund të përfshihej në një projekt ku implikohej familja e presidentit të SHBA një person i dyshuar si narkotrafikant, Artur Shehu.

Po ashtu, kjo nuk e pengoi as britaniken “The Times” të linte të kuptohej se përfshirja e personave të lidhur me pastrimin e parave nuk ishte krejt rastësore. “Projekti i lidhur me Kushnerin është shndërruar në një simbol të zemërimit ndaj korrupsionit dhe depërtimit të kapitalit me origjinë të dyshimtë”, shkruante kjo gazetë.

Atëherë, pyetja e parë që lind përballë këtij ndryshimi rrënjësor të qasjes së mediave ndërkombëtare është: a do të kishte qenë e mundur që, po të mos kishin dalë të rinjtë shqiptarë në rrugë, të formësohej ky portret i Edi Ramës, diametralisht i kundërt me atë që ishte shitur për vite të tëra?

Përgjigjja është e vetëkuptueshme. Revolucioni i falamingove u bë varrmihësi i klishesë së politikanit artist. Ky profil, i ngritur me para të shumta, lobim dhe dinakëri, i hapi rrugë dyshimit se gjithçka mund të ketë qenë vetëm faqja e dukshme e një medaljeje që fshihte mbajtjen e pushtetit dhe mbijetesën e ekonomisë në aleancë me narkotrafikun. Teza e artikuluar prej kohësh në Shqipëri, ajo e një ekonomie informale që shërbente për të ushqyer sistemin, për të kontrolluar mediat, për të blerë zgjedhjet, të gjitha këto nën maskën e një zhvillimi të rremë të projektuar bashkë me studio arkitekturore me famë ndërkombëtare, më në fund zuri vend edhe në ekranet dhe faqet e gazetave më të mëdha të Perëndimit.

Ky mbetet një prej efekteve më të dukshme të lëvizjes që nisi në Zvërnec dhe shkoi përtej tij. Ajo i tregoi botës një portret tjetër të Edi Ramës. Pikërisht për këtë arsye, historianët që një ditë do të shkruajnë për rrëzimin e këtij regjimi duhet ta shënojnë këtë datë. Sepse këtu nisi çarja e legjitimitetit ndërkombëtar të një autokrati, i cili këtë fasadë e përdorte si instrument për të sunduar popullin e vet.

The post Protesta që rrëzoi mitin e piktorit dhe nxori në skenë noterin e krimit appeared first on Albeu.com.

“That Goxhaj, Ikballe, etc. are just some of the 300,000 people. Precisely in order not to deal with the problems, Rama takes them and brings them to us in the studio.

Why are these needed? They are needed because those 200,000 people have freed us to talk about how the American president’s family, through Rama, has been linked to a trafficker like Artur Shehu.

Another issue is that these days it is being discussed and proven that half of the money used to build Tirana’s towers is drug money, and shouldn’t a citizen who works various jobs in the street, who cannot manage to own a home or rent one, come out and speak? These are the things you should be talking about, and this is the success of the protest.

I see it as a celebration of freedom and I find no weaknesses in it.

Rama has invested in propaganda machinery such as TCH, Klan, Vision Plus, to preserve the status quo, having made them strategic investors, feeding them with incinerators, concessions, tunnels where theft takes place, and then Dojna Mema, Fatma, Dea come out and do that for Rama’s little garden with all their media.

So this is an achievement of the protest. A society that had to be kept as if in an aquarium. This is the ferment of the revolution that is happening, and so that we do not talk about the revolution, we talk about Goxhaj, Ikballe, the Israeli flag.

To throw into this studio the thesis that this could risk an Islamic revolution—before Mahmut, the world’s media and intelligence services would have found out, and they say this is against the old caste—then a charlatan comes out and says that this is an Islamic danger,” Bushati said.

The post “The protest, a celebration of freedom” / Bushati: Rama kept society in an aquarium with his own media, now 300,000 have come out into the square against him appeared first on Albeu.com.

“Ai Goxhaj, Ikballe etj janë një nga 300 mijë njerëzit. Pikërisht për të mos u marrë me problemet, i merr Rama dhe na i sjell në studio.

Pse duhen këto? Duhen sepse ata 200 mijë veta na kanë çliruar për çfarë të flasim që familja e presidentit amerikan përmes Ramës është lidhur me një trafikant si Artur Shehu.

Tjetra është që këto ditë po flitet dhe vërtetohet se gjysma e parave që kanë ndërtuar kullat e Tiranës janë me para droge dhe a duhet të dalë një qytetar që punon me punë të ndryshme në rrugë se nuk arrin të ketë shtëpi, të marrë shtëpi me qira, këto janë gjërat për të cilat duhet të flisni dhe ky është suksesi i protestës.

Unë e shoh si një festë lirie dhe nuk i gjej dobësi.

Rama ka investuar në makineri propagande si TCH, Klan,Vizion Plus, të ruajnë status quonë i bërë invstitorë strategjikë, i kanë ushqyer me inceneratorë, koncesione, tunele ku vidhet dhe del Dojna Mema, Fatma, Dea dhe i bëjnë atë baçes së Ramës me gjithë mediat e veta.

Pra kjo është një arritje e protestës. Një shoqëri që duhej mbajtur si në një akuarium. Kjo është tharmi i revolucionit që ndodh dhe që të mos flasim për revolucionin, flasim për Goxhajn, Ikballen, flamurin e Izraelit.

Të hedhësh në këtë studio tezën se kjo mund të rrezikojë një revolucion islamik, por para Mahmutit, do ta merrnin vesh mediat e botës dhe shërbimet inteligjente, që thonë se kjo është kundër kastës së vjetër dhe del një sharlatan që thotë se ky është një rrezik islamik”- tha Bushati.

The post “Protesta, festë lirie”/ Bushati: Rama e mbante shoqërinë në akuarium me mediat e veta, tani i kanë dalë 300 mijë në shesh appeared first on Albeu.com.

“Kur folëm për Berishën, thashë që Elisa është si Meremja, por edhe Meremja dhe Elisa, nuk kanë vlerë për atë që bëjnë, por kanë vlerë kur shërbejnë si pasqyrë për të parë të madhin. Ore në çfarë halli duhet të jetë Rama, që të shqetësohet nga disa statuse të Elisës? Në çfarë halli duhet të jetë Rama, që t’i mësyjnë tatimet kompanive të burrit dhe kunatit të Spiropalit?

Spriopali, numri 2 i këtij shteti, na tregon shtetin brutal dhe të dhnshëm që kemi. Ajo është viktimë e rastësishme që po vuan brutalitetin e shtetit, që ka kontribuar për të qenë kaq brutal. Prandaj nuk ka vlerë statusi, por ka vlerën, ose cfarë halli ka Rama? Një opsion, duke ditur që asaj partie nuk i ka ngelur asnjë moral, thonë e kemi dhjerë duke vjedhur, ai duhet të heshtë çdo zë kundër. Prandaj i thotë pusho se të përjashton.

Prandaj tregohet e dhunshme duke përdorur shtetin për ta frikësuar dhe shantazhuar. Bëmë shkrim te Lapsi, dhe investuam që ishin njerëzit e Ballukut në tatime. Mendova mund të jetë inat femrash, por kur e përsëriti Rama, që po u sole kështu të përjashton, d.m.th. njerëzit e Ballukut nuk kanë vepruar me urdhër të Ballukut, por me miratim të Ramës.

Merre me mend çfarë bëhet me opozitën dhe median, kur sillen kështu me Mamicën”- tha Bushati.

The post Andi Bushati: Elisa është si Meremja, shërbejnë si pasqyrë për të parë të Madhin appeared first on Albeu.com.

Budinaku u shpreh se Bushati është një natyrë diskrete dhe zgjedh të mos flasë për jetën e tij personale.

Po ashtu, ajo tha se një nga tiparet që vlerëson më shumë tek ai është fakti që është shumë parimor dhe nuk udhëhiqet nga asnjë interes tjetër në dhënien e opinionit të tij.

“Unë e di që Andi do të mërzitet shumë, sepse ai nuk do që unë të flas në publik për të. Është zgjedhja e tij dhe unë bëj mirë që ta respektoj. Unë Andin e vlerësoj shumë, sepse nuk është një njeri sipërfaqësor. Është aq jo sipërfaqësor, saqë edhe kur të bën një kompliment apo kur do të thotë një fjalë të mirë, heziton, sepse nuk do që të duket i tillë. E vlerësoj edhe për faktin që, edhe pse për shumë gjëra nuk biem dakord dhe kemi debate, ai mbetet shumë parimor. E vlerësoj që nuk udhëhiqet nga asnjë interes tjetër në dhënien e opinionit të tij. Nëse thotë një opinion, e thotë sepse ashtu e mendon, edhe pse unë mund të jem kundër”, tha ajo.

Më tej, gazetarja pranoi se me Bushatin shpeshherë kanë debate për shkak të qëndrimeve të tij publike.

“Ne kemi vazhdimisht debate, edhe për qëndrimet e tij publike. Por atij i pëlqen të më ngacmojë pak, sepse unë jam një natyrë më impulsive.”

Po ashtu, Balina ka rrëfyer edhe një detaj që tregon përkujdesjen e partnerit të saj, duke thënë se ai është romantik dhe i kujdesshëm ndaj saj.

“Para disa ditësh po binte shi. Isha futur në një dyqan dhe kur dola thashë: ‘Po bika shi, s’kam marrë çadër’. Po mendoja të vrapoja. Ndërkohë më bie telefoni. Ishte ai. Më pyeti: ‘Ku je?’. I thashë: ‘Jam në një dyqan’. Më tha: ‘Erdha’. Nuk ia kërkova. I kishte shkuar mendja vetë që mund të isha jashtë, mund të isha në shi”, tregoi Budinaku.

The post Balina Budinaku tregon anën tjetër të Andi Bushatit: Është romantik, i kujdesshëm dhe shumë parimor appeared first on Albeu.com.

Gazetari deklaroi se Prokuroria e Posaçme, duhet të t’i dërgojë Parlamentit kërkesën për heqjen e imunitetit të Belinda Balluku nga e hëna, duke shtuar se; “në qoftë se prokurori beson apo ka bindjen se është e rrezikshme të qëndrojë në poltronin e ministres, veprimi i detyrueshëm do të ishte ky”.

“SPAK t’ia lërë në dorë Ramës dhe mazhorancës vetë, të rimbledhë prapë Partinë Socialiste për të votuar kundër heqjes së imunitetit të të Belinda Ballukut”, deklaroi ai.

“Tani kur Kushtetuesja me ndikimin e Ramës ja hodhi poshtë këtë artificin që gjeti SPAK-u, SPAK-u është i dënuar, në qoftë se i qëndron bindjes së tij, që të hënën po qe e mundur t’i çojë parlamentit kërkesën për heqje imunitetit Belinda Ballukut.

Pra, në qoftë se për të rrezikshmëria mbi të cilën kërkoi pezullim qëndron dhe është e vlefshme akoma, hapi automatik i SPAK-ut duhet të jetë kërkesa për heqje imuniteti. Pra, në qoftë se prokurori beson apo ka bindjen që Belinda Balluku është e rrezikshme të qëndrojë në poltronin e ministres, veprimi i detyrueshëm do të ishte ky.

Dhe prandaj në këtë prapë po e përdor me ironi, Kushtetuesja na dha mundësinë që SPAK-u të riprovojë vetveten dhe pavarësinë e tij dhe t’ia lërë në dorë Ramës dhe mazhorancës vetë, që ashtu siç e mblodhi Partinë Socialiste për ta çuar te barku i inceneratorit, ashtu ta rimbledhë prapë Partinë Socialiste për të votuar kundër heqjes së imunitetit të të Belinda Ballukut.

Prokurori duhet ta bëjë se s’bën automatikisht kërkesën drejtuar parlamentit për heqjen e imunitetit të zonjës Balluku. Në qoftë se prokurori nuk ka ndërruar mendje. Pastaj e dyta që lidhet me atë që jo kuptonte, po nënkuptonte pyetja juaj, a do kemi një SPAK më të drejtë me Klodian Brahon dhe kryeministri mund të ndihet i kërcënuar?

Nuk besoj. Pavarësisht se drejtuesi i ri i SPAK-ut u shit si një njeri, i cili mbështetet nga të gjithë aleatët tanë perëndimorë. Në dosjet e tij konkrete, Klodian Braho është një prokuror që i ka mbyllur Edi Ramës dosjen e Dibrës. Që mbarë bota e dëgjoi me zë se si blinte votat nga Edi Rama, Sajmir Tahiri, Ulsi Manja e kështu me radhë.

Klodian Braho është nga ata prokurorë i cili për çështjen e inceneratorit nuk ka shkuar dot më lart se Lefter Koka apo Alqi Bllako, duke injoruar 17 vendimet e marra në një ditë, që gjë që mund ta bënte vetëm Edi Rama. Kështu që unë nuk besoj që SPAK-u i Klodian Brahos do jetë një kërcënim për Ramën, që në fakt kontrollon dhe SPAK-un dhe Gjykatën Kushtetuese siç e pamë sot”, u shpreh gazetari Andi Bushati në SYRI TV.

The post Gjykata Kushtetuese pezulloi vendimin e GJKKO-së, Andi Bushati: SPAK duhet të kërkojë heqjen e imunitetit të Ballukut në Parlament appeared first on Albeu.com.

Rreth shtatë vite më parë, pikërisht në të njëjtat mjedise ku sot u turrën forcat e policisë, për të mbyllur televizionin News 24, dhe për të penguar gazetarët të shkonin në punë, Edi Rama hyri si i ftuar i Ylli Rakipit. Ishte koha e kanabizimit të vendit dhe e shpërthimit të skandaleve të para korruptive, që kishin filluar ta gërvishtnin portretin e prijësit të 1 milionë shuplakave.

Me zakonin e tij të përhershëm, për të mohuar realitetin duke sulmuar ata që e vizatojnë atë, ai kishte hedhur në treg termin “kazan”, për të përshkruar ato media dhe gazetarë që nuk i shkonin pas fijes.

Në stilin e tij karakteristik, Rakipi e pyeti nëse edhe pronarët e mediave i konsideronte si të tillë. Shefi i qeverisë përdridhej dhe shmangej për të thënë nëse Sandri apo Vjollca duheshin quajtur kazan.

Radha i erdhi emrit të Irfan Hysenbelliut, pronarit të News 24, Panorama dhe Balkan Web. “Faji i vetëm i këtyre pronarëve është se mbajnë në punë gazetarë si ju” i’u përgjigj ai Rakipit, duke bërë një zgjedhje të qartë mes tij dhe Fanes.

Nuk kishte si të ndodhte ndryshe. Për një kohë të gjatë që pas ndryshimit të fundit demokratik të pushtetit, mediat e Hysenbelliut e kishin marrë kthesën nga mbështetja për Berishën, në atë për zotin e ri të vendit.

Madje ato kishin përkrahur edhe aksionin e mbylljes së Agon Channel, që ishte një riprodhim mot a mot i skenave të tanishme.

Për këtë shërbim pronari i televizionit dhe mediave të shkruara kishte marrë në këmbim privilegje që nuk mund ti gëzonin të gjithë. Debitor i madh në disa prej bankave të rëndësishme të vendit, flitej se ai riskonte falimentimin.

Me porosi të shefit, disa ministra të qeverisë u angazhuan pranë bankave duke ushtruar fuqinë që jep pushteti për negocimin e peshës së kredive të tij. Lehtësimi për Irfan Hysenbelliun shkoi në miliona euro.

Por ky nuk qe privilegji i vetëm. Me firmën e vet, Edi Rama, lëshoi në plazhin e Golemit, njësoj siç pati bërë për kështjellën e Aleksandër Frangajt, leje abuzive për një hotel të ri tek ish Mak Albania.

Projekti i Prestige Resort, me bekimin e kryeministrit parashikonte zaptimin e rërës së plazhit, ndalimin e qytatarëve të kalonin lirisht përmes saj dhe prishjen e një kondicioni të ruajtur që nga kryeministrat Meksi, Nano, Meta e Berisha që betoni të mos ngrihej mbi nivelin e lartësisë së pishave karakteristike të zonës.

Flitet për të njëjtin vend ku, fotot e bëra publike demostrojnë një orgji ushqimoro-alkoolike mes Edi Ramës dhe Fanes.

Ajo drekë, imazhet e së cilës janë botuar me qindra herë, zhvillohej në të njëjtin vend, ku më pas u pretendua se ishin shkelur kondicionet e lejes së ndërtimit dhe ishin shmangur taksat.

Por, në kohën e dashurisë me botuesin kryeministrit nuk mund ti interesonin detaje të tilla. Ato ishin krejt të pa rëndësishme për sa kohë mediat i shërbenin qeverisë.

Askush nuk di të thotë me saktësi se çfarë ngjau mes tyre që nga koha e lehtësimit të kredive, lejes në Golem dhe fotos së famshme e deri kur ruspat ia behën tek hoteli luksoz, Prestige Resort, për të hequr mbeturinat e shpërthimit me dinamit, gjoja në emër të aksionit për çlirimin e hapsirave publike (çfarë ironie!).

Të vërtetën e dinë vetëm ata të dy, ndonëse disa hamendësojnë se hakmarrja e kryeministrit u nxit nga mbështetja pa leje që mediat e Fokus Grup i jepnin disa prej pjestarëve të skuadrës së tij, në dëm të rivalëve të tyre.

Të tjerë, që pretendojnë se dinë më shumë, flasin për inatin proverbial të Zeusit që në një përplasje telefonike me Hysenbelliun ka lëshuar fjalën “do të shkrij”, pasi ky i fundit me aventurizmin proverbial për të vënë baste me risk, kishte vendosur të mbështeste Lulzim Bashën në zgjedhjet e vitin 2021.

Asnjë nga këto versione nuk është i konfirmuar, me përjashtim të faktit se që nga ajo kohë i gjithë shteti i është vërsulur Irfan Hysenbelliut si një “armiku të popullit”.

Edhe për invadimin e sotëm të bashibozukëve me uniforme, njësoj për hedhjen në erë Prestige Resort para tre vitesh, sërish do të sërviren të njëjtat alibi.

Nga ata që duan, me çdo kusht, ta shohin Edi Ramën si një një diktator liberal, ngjarja nuk do të shihet si një raport i pushtetit me mediat, por si një çështje mospagimi taksash, apo nevoje shtetërore për të marrë një mjedis që i duhet për të prodhuar armë.

Pak rëndësi ka se qeveria Rama ka nxjerrë VKM që i fali me 1 euro pronarëve të mediave pasuri publike, pavarësisht se ajo u ka dhënë atyre godina shkollash për t`u shndërruar në altoporlantë të qeverisë, drama e ndëshkimit të trajektores aventureske të Irfanit, nuk duhet të figurojë askund si problem i shtetit të së drejtës dhe lirisë së fjalës.

Po ashtu sikur vetë Hysenbelliu bëri për rastin Bechetti, shumë gazetarë dhe media të mëdha do të mbyllin sot sytë për goditjen ndaj tij, pa e trajtuar atë ashtu siç është vërtetë, si një hakmarrje personale që buron nga pasionet e njeriu që ka kapur shtetin. Dhe historia do të vijojë të zhvillohet kështu deri sa të pastohet i gjithë ai që pothuajse një dekadë më parë u shpall me bujë si kazan.

The post Fundi i një hakmarrjeje personale appeared first on Albeu.com.

Dhe për këtë arsye, emri i saj prej disa ditësh është kthyer në temë debatesh dhe akuzash, si e sponsorizuar nga krimi.

Sot, Sara Mila ka reaguar në rrjetet sociale ndaj analistit Andi Bushati, i cili e cilësonte një “një buallicë”.

Ky i fundit, i ftuar mbrëmë në emisionin “Të Paekspozuarit”, shpërtheu me fjalor të rëndë ndaj Sara Milas.

“Sa minuta shpenzuam për Joridën? Ju duket normale të flasim për Joridën dhe të mos flasim për Sara Milan?

Këto janë zgjedhjet e vërteta të këtij vendi. Një buallicë mori dyfishin e votave të Joridës në një vend që ka çerekun e votave të Tiranës. Realitet me buallica unë nuk kap dot”, tha ndër të tjera Bushati.

Ndaj këtij sulmi ka reaguar sot deputetja e ardhshme socialiste, që e cilëson Bushatin si dhunues të vajzave që hyjnë në politikë.

“Në strofullën e tij të përnatshme, ai lëshon helm të përzier me frustrime personale që as ai vetë s’i kupton nga i vijnë. I fsheh pas arrogancës së një pseudointelktuali që kërkon vëmendjen që s’e ka pasur kurrë. Sot, për fat të keq, e fitoi. Kjo sepse preku diçka që është më e madhe se unë: merakun tim për vajzat që guxojnë të hyjnë në politikë. Unë e kam pyetur veten dhe e kam siguruar që përkundrejt asaj çka unë jam, s’ka And që më intimidon.

Por pyetja më e madhe është: Deri kur duhet të jetë kështu? Edhe sa kohë vajzat duhet të përtypin baltën që hedhin And-at? Edhe sa studio duhet t’i zhveshin nga dinjiteti për t’i bërë “virale” në këtë mënyrë? Edhe sa adoleshente duhet të vrasin veten për shkak të këtij bullizmi të institucionalizuar?”, thekson Sara Mila në reagim.

Reagimi i plotë i Sara Milas:

Pas 10 ditësh ku portale dhe studio televizive kanë hedhur baltë pa kriter mbi mua, familjen dhe gjithçka që përfaqësoj, njëri prej tyre kaloi vijën e kuqe. Ashtu siç e prisja.

Jo vijën e baltës së zakonshme, për ato akuza të vjetra të humbësve, unë as që e lodh veten. Por këtë herë ndodhi ajo që i druhesha më shumë: një linçim publik, jo politik, por personal.

Si vajzë, si bashkëshorte, si nënë.

Ky dhunues publik ka emër: Andi Bushati.

Në strofullën e tij të përnatshme, ai lëshon helm të përzier me frustrime personale që as ai vetë s’i kupton nga i vijnë. I fsheh pas arrogancës së një pseudointelktuali që kërkon vëmendjen që s’e ka pasur kurrë.

Sot, për fat të keq, e fitoi. Kjo sepse preku diçka që është më e madhe se unë: merakun tim për vajzat që guxojnë të hyjnë në politikë.

Unë e kam pyetur veten dhe e kam siguruar që përkundrejt asaj çka unë jam, s’ka And që më intimidon. Por pyetja më e madhe është: Deri kur duhet të jetë kështu?

Edhe sa kohë vajzat duhet të përtypin baltën që hedhin And-at?
Edhe sa studio duhet t’i zhveshin nga dinjiteti për t’i bërë “virale” në këtë mënyrë?

Edhe sa adoleshente duhet të vrasin veten për shkak të këtij bullizmi të institucionalizuar?

Edhe sa ëndrra vajzash duhet të mbyllen në heshtje që të mos bëhen objekt krahasimi, vlerësimi, talljeje, turpi?

Unë e kam zgjedhur pse jam në politikë:

Jo për t’u marrë me And-at. Por për t’i dhënë fund And-ave.

Për vajzat që sot më ndjekin dhe e di që jeni shumë, dua t’ju them:

Mos lejoni asnjë Andi t’ju fikë shkëlqimin. Asnjë të ulë ritmin. Asnjë të bëjë të ndiheni më pak se ç’jeni. Asnjë të guxojë t’ju trajtojë si trup, si objekt, si pako krahasimi.

Për vajzat me të cilat nesër do ndaj Parlamentin – majtas apo djathtas – e kam një thirrje:

Kjo gjuhë urrejtjeje, ky bullizëm mediatik, duhet të marrë fund. Fjalët që shkatërrojnë, nuk mund të quhen më mendim.

Ligji duhet t’i ndalojë. Jo vetëm morali. Dhe ligjin, qytetarët na kanë besuar ta bëjmë ne.

Për vajzën time:

Kur të rritesh dhe të lexosh këto gjurmë të helmit që mbeten në internet, dua ta dish: Mami s’heshti. Mami nuk u tremb. Dhe nuk u përkul.

Kur të vijë koha jote, di që And-at të jenë vetëm hije të së shkuarës: njerëz pa ndikim, pa ideal, pa busull.

Unë jam vajzë, jam 29 vjeç, dhe jam në politikë për të dëshmuar që lufta për dinjitet bëhet me dinjitet. Dhe meqenëse si burrë nuk zgjidhi njeri gjë, këtë punë do ta bëj si grua. Dhe ju e dini ç’bëhet po iu fut një grua një pune. Dhe ti And e di mirë prandaj ke frikë nga “buallica”.

The post Sara Mila reagon ashpër ndaj Andi Bushatit: Ai është dhunues publik i vajzave në politikë, nuk do të hesht appeared first on Albeu.com.

“Nuk kam asnjë provë, por jam përpjekur të bëj analizë. Dolën mediat që jepte direktiva Veliaj. Të njëjtat media, ditën që Veliaj u arrestua, kanë hedhur tezën fort që këtij po ja bën Belinda Balluku. Belinda do themi se e bën mbrapa kurrizit të Ramës? Veliaj prap nxorri në përgjime, që edhe Ulsiu po komplotonte. Edhe Ulsiu mbrapa kurrizit të Ramës?

Në Bashki vajti Rama dhe fshiu njerëzit e Veliajt. Në listat e deputetëve të Parlamentit, nuk do të ketë deputet pro Veliaj. Pra gjithë këto rastësi, më bëjnë të dyshoj se SPAK nuk është nisur të bëjë drejtësi por si me Ben Ahmetaj ka marrë urdhër “merreni qenin”. Pra këto janë dyshimet e mia”, tha Bushati.

The post Andi Bushati: Pse dyshoj që Erion Veliajn e burgosi Rama! appeared first on Albeu.com.