Pasi kishin mbajtur një distancë njohëse nga superkomisioni parlamentar “Xhafaj”, Shtetet e Bashkuara të Amerikës deklaruan javën e kaluar qëndrimin e tyre përmes një njoftimi për shtyp të lëshuar nga ambasada në Tiranë, në të cilin thuhej: “Si partnerë të palëkundur të përpjekjeve të Shqipërisë për të çuar përpara reformat e nevojshme për anëtarësim në BE, Ambasada e SHBA do të angazhohet me komisionin e posaçëm për mirëqeverisjen, anti-korrupsionin dhe sundimin e ligjit. Ne presim që puna e komisionit të jetë përfshirëse dhe transparente, në përputhje me kushtetutën, në mbrojtje të pavarësisë së institucioneve, si dhe të përmirësojë të ardhmen e Shqipërisë”.
Ishte pikërisht ky qëndrimi që pritej: Përfshirja, angazhimi me gjithë spektrin kuptimor që nënkupton kjo fjalë. Që nga asistenca me ekspertë dhe ekspertizë, deri të monitorimi nga afër i produktit të komisionit. Njëlloj siç kanë berë me Reformën në Drejtësi të vitit 2016 dhe në gjithë procesin plot pengesa e sterkëmbësha të zbatimit të saj.

Por duke shtuar kësaj radhe mbrojtjen e pavarësisë së institucioneve tashmë në punë. Siç e dimë se janë në radhë të parë SPAK dhe GJKKO.
Në opinionin e gjerë publik dhe në një pjesë të spektrit politik, sidomos jashtë duopolit PS-PD, ka patur e ka shumë dyshime se superkomisioni “Xhafaj” është ngritur për t’u ndalur hovin SPAK-ut dhe drejtësisë së re. Duke e zbukuruar nismën në fjalën me retorikën e “forcimit” dhe duke e fryrë me shto ujë e shto miell me lloj-lloj pistash të përgjithshme për të maskuar qëllimin kryesor.
Dyshime të arsyeshme po të mbajmë parasysh retorikën antispak të Ramës kur deklaronte më ton në forumet memece të partisë së tij se nuk do të lejojmë një republikë të prokurorëve; apo kur u kanosej hetuesve të BKH-së që po zbarkonin në zyrat e degëve të ekzekutivit; apo faktin që ky superkomision nuk ka një objekt konkret, siç kanë patur komisionet e ngjashme bipartizane për një çështje të caktuar që përligjte ngritjen e tyre, por liston çështje të përgjithshme që janë në tagrin e punës normale të komisioneve të përhershme të Kuvendit.
Superkomisoni i dublon këto komisone. I sheh edhe nga lart e nga larg me mandatin përtej legjislaturës në vazhdim që i është dhënë, pra përtej vitit 2025, një shpikje tjetër, në tejkalim të vendimit të sovranit në zgjedhje të lira e të ndershme. Vendim të cilin zoti Rama e merr të ngrirë, të paracaktuar, si në zgjedhjet farsë të periudhës së komunizmit.
Duke injoruar enigmën e zgjedhjeve të lira, që u jep emocion, bukuri dhe kuptim atyre në çdo rast.
Duke marrë vendime që burojnë nga vota para se të vendosin zgjedhësit në dhomën e fshehtë.
Sondazhet mund ti kesh në favor, por sondazhet nuk janë zgjedhje. Kjo që Rama shkon përtej popullit edhe në të vetmen fuqi në dorë të popullit është detaji i një teme të gjerë të raporteve të tij gjithnjë e më të përçunduara me vlerat e demokracisë. Por ai është i ndërgjegjshëm për karakterin provokues të shtrirjes se afateve të superkomisonit përtej legjislaturës. E ka menduar vetë të tillë në funksion të mesazhit intimidues të jetëgjatësisë në qeveri, drejtuar qëndrave të reja të pushteteve të pavarura që po krijohen në vend falë mbështetjes ndërkombëtare dhe një koshiencë të re që po krijohet në këto qendra.
Qëndrimi i shpallur amerikan i reflekton dhe u jep përgjigje dyshimeve dhe realiteteve. Përgjigjia është: Do të jemi aty!
Të tjerat janë të kuptueshme.
Në lexim të lojërave të nëndheshme kundër drejtësisë së re, SHBA s’kanë rreshtur së qëndruari në mbështetje të fuqishme të SPAK dhe drejtësisë së re. Lista e fakteve që vërtetojnë këtë pohim është e njohur dhe e gjatë. Kush nuk e di.
Qëndrimi përfshirës dhe angazhues përkundrejt komisionit “Xhafaj” është një fakt i ri që përforcon qasjen dhe rolin e tyre si bashkautorë protagonistë në sfidën tonë të madhe të sundimit të ligjit, të “askush mbi ligjin”.
Ky qëndrim merr një rëndësi të shtuar në kontekstin e iluzioneve dhe lajmeve të rreme në qarkullim, të investuara shumë syresh nga kasta plurale solidare, sikur në Uashington janë të zënë deri në grykë me zgjedhjet e nëntorit dhe askush s’e ka mendjen te Shqipëria e vogël (Sa shumë u pëlqen ta kenë të vogël Shqipërinë, kur duan të mos kenë nëpër këmbë kërkënd nga bota e lirë!). Apo kur thurin ëndrra bipartizane me një rezultat të tillë të presidencialeve amerikane që do t’i lejonte të fitonin kohë, më e pakta pesë-gjashtë muaj, aq sa u duhet për të realizuar ndërhyrjet dhe ndryshimet e menduara ligjore të “forcimit” të drejtësisë së re me një “drejtësi më të re” se e reja, e cila, sipas llogarive që kanë bërë, do t’u vinte de-fakto institucionit të akuzës dhe gjykimit kufinjtë e vjetër në raport me pushtetin e lartë politik.
Ëndrra në diell, edhe pse thuren e shërbehen natë e ditë si në ethe. Miqtë amerikanë nuk e braktisin Shqipërinë dhe nuk kanë ndërmend ta lënë atë nën sundimin e të vëtshpallurve mbi ligjin. Në asnjë rrethanë. As para zgjedhjeve dhe sidomos as pas zgjedhjeve në SHBA. Qëndrimi përfshirës në Komisionin “Xhafaj” është i qartë në rreshta dhe midis rreshtave. Ky qëndrim, mbi të gjitha, është një garanci për paprekshmërinë e SPAK-ut si institucioni numër një i shpresës në Shqipërinë e re të sundimit të ligjiit. Këtë sigurisht e kanë kuptuar mirë prokurorët atje.

The post Preç Zogaj: Superkomisioni “Xhafaj” është ngritur për t’u ndalur hovin SPAK-ut appeared first on Albeu.com.

Ndërsa SHBA-ja po debaton nëse do të vazhdojë ndihmat financiare për Ukrainën, ISW shpjegon se cilat mund të jenë pasojat e një fitoreje ruse.

Nëse ushtria ruse do ta fitonte këtë luftë, ajo do të ishte dukshëm më me përvojë luftarake dhe më e madhe se forcat ruse para vitit 2022, dhe në të njëjtën kohë ekonomia ruse do të rimëkëmbej me dobësimin e sanksioneve perëndimore. Kështu, Rusia do të jetë në gjendje të rindërtojë dhe ndërtojë pajisjet e saj dhe mund të përbëjë, për herë të parë që nga vitet 1990, një kërcënim të madh ushtarak konvencional për NATO-n.

Potenciali ushtarak i SHBA-së dhe aleatëve të NATO-s është dukshëm më i madh se ai i Rusisë, kështu që nuk ka dyshim se Perëndimi do ta mposhtte Rusinë, edhe nëse do të thithte në tërësi Ukrainën dhe Bjellorusinë, deklaron ISW dhe paralajmëron për problemet që mund të lindin nëse Perëndimi ndalon financimin e Ukrainës.

Për ta penguar dhe për tu mbrojtur kundër kërcënimeve ruse në atë skenar, SHBA-së do t’i duhej të vendoste një pjesë të konsiderueshme të forcave dhe pajisjeve të saj në Evropën Lindore, e cila është jashtëzakonisht e shtrenjtë, dhe në të njëjtën kohë do të ngushtonte hapësirën për veprim në Azi. E gjithë përpjekja do të kushtojë një pasuri dhe do të zgjasë për aq kohë sa të zgjasë kërcënimi rus – potencialisht pafundësisht.

Pothuajse çdo rezultat tjetër i luftës në Ukrainë është më i mirë se ky, thotë ISW dhe thekson se sa e rëndësishme është të vazhdohet me financimin e mbrojtjes së Ukrainës kundër Rusisë.

Po sikur Rusia të pushtojë Ukrainën?

Instituti më pas ilustroi disa situata të mundshme dhe implikimet e tyre. Njëra prej tyre i referohet fitores së mundshme ruse në Ukrainë dhe pushtimit të plotë të vendit.

Mungesa e ndihmës perëndimore herët a vonë do të dërgonte në rënien e aftësisë së Ukrainës për t’u mbrojtur kundër ushtrisë ruse. Në një skenar të tillë, forcat ruse mund të depërtojnë në kufirin perëndimor të Ukrainës dhe të krijojnë baza të reja ushtarake në kufijtë me Poloninë, Hungarinë, Sllovakinë dhe Rumaninë, gjë që do të përbënte gjithashtu një kërcënim për NATO-n. Përveç kësaj, një pjesë e forcave ndoshta do të vendoseshin në Bjellorusi.

ISW shkruan se në atë skenar, rusët mund të kërcënojnë një ofensivë të mekanizuar afatshkurtre kundër një ose disa vendeve të NATO-s me të paktën tetë divizione dhe me mbështetjen e rezervistëve. Gjithashtu mund të kërcënojnë shtetet baltike dhe Finlandën.

NATO nuk do të ishte në gjendje të mbrohej kundër një sulmi të tillë rus me forcat që ka aktualisht në Evropë. SHBA do të duhet të zhvendosë një numër të madh trupash amerikane në të gjithë kufirin lindor të NATO-s nga Baltiku në Detin e Zi, në mënyrë që të pengojë aventurizmin rus dhe të jetë gati për të mposhtur një sulm rus. Përveç kësaj, ata do të duhet të dërgojnë përgjithmonë një pjesë të konsiderueshme të flotës së tyre të aeroplanëve në Evropë.

Në të njëjtën kohë, një përpjekje e tillë mund të degradojë seriozisht aftësinë e Amerikës për t’iu përgjigjur efektivisht agresionit kinez kundër Tajvanit, pasi të gjithë skenarët e Tajvanit mbështeten në flotën e aeroplanëve amerikanë që do të nevojitej për të mbrojtur Evropën. Kostoja e këtyre masave mbrojtëse do të ishte astronomike

The post Analiza e Institutit amerikan për Luftën: Në këtë rast NATO nuk do të ishte në gjendje të mbrohej kundër Rusisë appeared first on Albeu.com.

Qeveria e kancelarit gjerman Olaf Scholz ra dakord të martën për një paketë lehtësimi tatimore me vlerë rreth 7 miliardë euro në vit për bizneset, me qëllim të rigjallërimit të ekonomisë më të madhe të Evropës.

Plani përfshin një shpërblim për investimet në kursimin e energjisë. Elementi qendror është një shpërblim për investimet në mbrojtjen e klimës: një prim tatimor investimi prej 15 për qind të shumës së investimit do të paguhet, pavarësisht nga fitimi.

Ka edhe ndryshime të rregullave për ta bërë më të lehtë për kompanitë të amortizojnë humbjet e tyre. Në veçanti, ndërmarrjet e vogla dhe të mesme do të përfitojnë nga një zgjatje e kompensimit të humbjeve. Mundësitë e reja të amortizimit do të përmirësojnë likuiditetin e kompanive dhe t’i inkurajojnë ato të investojnë. Shoqatat e biznesit, si dhe të Gjelbrit, kohët e fundit ishin ankuar se paketa nuk ishte aq e madhe sa të mbronte bizneset në kohët e rënies ekonomike.

Programi do të lehtësojë barrën për “bizneset e vogla dhe të mesme”, tha qeveria federale në një deklaratë.

Plani parashikon një ulje të taksës për sipërmarrjet për katër vjet për një shumë totale prej 32 miliardë euro.

Në një kohë që partitë e koalicionit qeveritar gjerman lëkunden për masën e uljes së taksave, ekonomia ka mbetur statike.

Gjermania regjistroi rritje zero në tremujorin e dytë të 2023, pasi ra në recesion në fillim të vitit.

Gjermania u godit rëndë nga pushtimi rus i Ukrainës. Konflikti ka rritur çmimet e energjisë në Gjermani, pasi u ndërpre varësia e Berlinit nga Moska për furnizimet me gaz.

Nxitje për ekonominë

Duke folur në një konferencë për shtyp, Scholz tha se Gjermania duhet t’i përgjigjet një ekonomie në vështirësi në mënyrë që të “stimulojë rritjen”.

“Ne do të diskutojmë se si t’i japim nxitje të fuqishme ekonomisë,” tha kancelari Olaf Scholz në kuadër të takimit ministror dyditor në Pallatin Meseberg, një kështjellë e stilit barok në periferi të Berlinit. “Ekonomia gjermane mund të bëjë më shumë”.

Takimi shënon gjysmën e mandatit katërvjeçar të qeverisë së tij. Bisedimet u zhvilluan me dyer të mbyllura.

Shkurtimet e taksave janë pjesë e një programi me dhjetë pika dhe synojnë të rigjallërojnë rritjen ekonomike duke siguruar që kompanitë të marrin vendimin për të investuar në Gjermani, tha Scholz.

Ndërsa Gjermania rrit shpenzimet, disa kritikë kanë frikë se pa një fond të ri të gjelbër të Bashkimit Evropian, vetëm ekonomitë e mëdha me më shumë fuqi fiskale do të jenë në gjendje të ecin përpara me subvencionet kombëtare, duke lënë pas vendet më të vogla.

Debat për çmimin e energjisë për industrinë

Në debatin për çmimin e subvencionuar të energjisë elektrike për industrinë, për momentin nuk ka marrëveshje. Ministri i Financave Lindner tha në mbrëmje në televizionin ARD se një subvencion i tillë për ekonominë do të çonte në deformim të konkurrencës mes kompanive të mëdha dhe të vogla. Nga këndvështrimi i tij, Gjermanisë i duhet më tepër një zhvillim më i shpejtë i prodhimit të energjisë, procedura më të shpejta të autorizimit si dhe partneritete më të thjeshta të energjisë elektrike ndërmjet furnizuesve të energjisë dhe konsumatorëve të mëdhenj.

Të Gjelbërit dhe në një masë të madhe SPD duan të kufizojnë çmimin e energjisë elektrike për industrinë për një periudhë të caktuar. Argumenti është se zhvillimi i energjive të rinovueshme do të çojë automatikisht në uljen e çmimeve të energjisë elektrike në afat të mesëm dhe se subvencioni do të bëhet i panevojshëm. Kancelari Scholz dhe FDP janë kundër një çmimi të tillë të energjisë elektrike për industrinë.

Thirrja e shtatë landeve

Çmimi i subvencionuar i energjisë elektrike kërkohet gjithashtu nga shtatë lande me objekte industriale kimike. Pa veprim të vendosur, rreziku i zhvendosjes së prodhimit dhe rrjedhimisht vendeve të punës jashtë Gjermanisë është real, paralajmëruan ata në një apel drejtuar qeverisë federale. Ky apel është nënshkruar nga qeveritë e Bavarisë, Hessen-it, Saksonisë së Poshtme, Rinit Verior-Vestfalisë, Rheinland-Pfalz-it, Saksonisë dhe Saksoni-Anhalt-it.

Janë miratuar edhe projektligje të tjera, si reforma e ligjit të Shërbimit Informativ Federal (BND) dhe kartela mjekësore digjitale. Sipas informacioneve nga agjencia gjermane e shtypit, parakushtet për përdorimin e inteligjencës artificiale në administratë pritet të krijohen deri në fund të vitit të ardhshëm.

Çfarë tha Scholz për të dhënat e qeverisë së tij

Kancelari gjerman tha më tej se qeveria e tij e koalicionit duhet të përmirësojë komunikimin e saj pas muajsh debatesh publike mbi një sërë shtjesh.

Scholz tha se bisedimet përqëndrohen në atë se si t’i jepet një “nxitje” e madhe ekonomisë gjermane dhe “të shfrytëzohen mundësitë që ofron ekonomia jonë e fortë”. Ai shtoi se Berlini planifikon të zhvillojë iniciativa për të bërë “çdo gjë të shkojë më shpejt në Gjermani”, duke iu referuar procedurave administrative.

“Ne arritëm rezultate shumë të mira vitin e kaluar dhe këtë vit, dhe sigurisht do të ishte mirë nëse të gjithë do të kontribuonin me strategjitë e tyre të komunikimit,” tha ai, duke i bërë thirrje koalicionit që “të kuptohet mirë”.

Scholz u ka kërkuar vazhdimisht anëtarëve të koalicionit që të mos diskutojnë negociatat derisa të dihet rezultati përfundimtar i tyre./DW

The post DW: Gjermania miraton uljen e taksave të sipërmarrjeve appeared first on Albeu.com.

Në aeroplanin privat, pronësi e Wagnerit, kanë qenë 10 persona, kur ai është përplasur më 23 gusht, ka thënë Ministria ruse për Emergjenca. Emri i Prigozhinit ka qenë në listën e personave që kanë qenë në aeroplan.

Vëzhguesi i fluturimeve Flightradar24 e ka shfaqur një aeroplan brazilian Embraer 600, të regjistruar në emër të Wagnerit, duke u ikur radarëve në mbrëmjen e 23 gushtit.

Zyrtarët nuk e kanë komentuar ndonjë arsye për rrëzim të aeroplanit.

Agjencia Federale për Transport Ajror të Rusisë, ka thënë se kanë nisur hetimet për incidentin.

Ish i dënuar dhe udhëheqës i një zinxhiri restorantesh në Shën Petersburg, Prigozhin ka fituar famë në Perëndim për krijim të “fabrikës ruse të lajmeve të rreme”, e cila është akuzuar për tentim të manipulimit të votuesve amerikanë në zgjedhjet presidenciale të vitit 2016.

Mirëpo, kompania e tij private Wagner, ka luajtur rol edhe më të madh në politikën e jashtme dhe të brendshme të Rusisë, duke fituar vëmendje globale.

Prigozhin i ka dërguar mercenarët e tij për të luftuar në emër të Kremlinit në Siri, Libi dhe Ukrainë.

Pasi Kremlini e ka nisur një luftë të shkallës së gjerë në Ukrainë, në shkurt të vitit 2022, Prigozhin është kthyer në kritik të performancës së ushtrisë ruse dhe kjo pakënaqësi ka rezultuar me konfrontim në qershor të vitit 2023, kur Prigozhini i ka dërguar mijëra luftëtarë për të kryer rebelim kundër komandës ushtarake ruse.

Rebelimi – që Vladimir Putini e ka quajtur “thikë pas shpine” – ka qenë i shkurtër, mirëpo e ka sfiduar presidentin rus si asnjëherë tjetër përgjatë 23 vjetëve të tij në pushtet. Prigozhini ka lindur në atë që dikur ka qenë Leningrad, më 1961, dhe është rritur nga nëna e tij, e cila ka punuar shumë për ta mbështetur financiarisht të birin, pasi i ka vdekur burri.

Si adoleshent, ai është marrë me skijim, mirëpo sërish ka përfunduar në Leningrad, ku është zënë dhe është dënuar për vjedhje – dënimi i parë në listën e tij të gjatë.

Aty përfshihen dënime për vjedhje të armatosura, dhe trafikim të të miturve, për çka është dënuar me mbi nëntë vjet burgim.

Ai është liruar nga burgu më 1990 në kohën kur Bashkimi Sovjetik ka qenë duke u përballur me reformat e Mikhail Gorbachevit.

Bashkë me nënën e tij dhe burrin e dytë të saj, ai e ka hapur një dyqan salsiçesh, e cila ka rezultuar e suksesshme.

“I kam fituar 1.000 dollarë në muaj, ato kanë qenë atëherë një mal me rubla”, pati thënë ai në një intervistë të publikuar më 2011 në revistën e Shën Petersbugut, City 8218.

“Nëna ime as nuk ka arritur t’i numërojë të gjitha”.

Më vonë ai ka punuar dhe ka investuar në një rrjet dyqanesh të quajtur Kontrast, i cili ka qenë në pronësi të një miku të gjeneratës.

Është e paqartë se kur është zhvilluar marrëdhënia e Prigozhinit me Putinin, ndonëse si sipërmarrës në Shën Petersburg, ka shumë mundësi që të ketë kaluar nëpër rrugët e njëjta me Putinin, karriera politike e të cilit ka nisur si kryetar i Shën Petersburgut, më 1999.

Prigozhini raportohet të jetë bërë mik me Putinin përmes sigurimit të tij, e më vonë me shefin e sigurimit të Putinit, Viktor Zolotv, sipas revistës Forbes.

Zolotov e ka përcjell Putinin teksa ky i fundit e ka rritur ndikimin në Moskë, dhe më vonë ka shërbyer si shef i Gardës Kombëtare, një agjenci shumë e rëndësishme për Rusinë.

Sipas faqes së lajmeve Meduza, Prigozhin i ka hyrë biznesit të restoranteve me një sipërmarrës tjetër të Kontrastit në fund të viteve 1990, kur ata e kanë hapur atë që është bërë një prej restoranteve më të famshme të Shën Petersburgut, Staraya Tamozhnya.

Më vonë, ai ka bërë edhe investime tjera, e ka blerë një anije të vjetër dhe e ka kthyer në restorantin New Island, i cili është bërë vend i famshëm për të ngrënë, dhe është vizituar nga Putin dhe mysafirët e tij, përfshirë ish-presidentin francez, Jacques Chirac më 2001, dhe më vonë ish-presidentin amerikan, George W. Bush.

Biznesi i Prigozhinit në fushën e gastronomisë është rritur nën kompaninë e quajtur Concord Catering, duke përgatitur ushqim për shkolla, spitale, burgje dhe më pas për organizime të mëdha në Kremlin, përshirë inaugurimin e Dmitry Medvedevit si president më 2008.

Kontratat e tij me Kremlinin dhe elita tjera ruse, kanë bërë që ai të njihet si “kuzhinieri i Putinit”.

Më 2006, kur Bush ka udhëtuar për një samit në Shën Petersburg me gruan e tij Laurën, ata i ka shërbyer me verë Prigozhini, në një darkë të shtruar nga Putini.

Më 2012, kompanitë e Prigozhinit kanë nënshkruar kontrata të majme me agjenci të Ministrisë ruse të Mbrojtjes, për të përgatitur ushqimin për ushtrinë e Rusisë.

Pasi në krye të Ministrisë është emëruar Sergei Shoigu, besnik i Putinit, kontrata është shkëputur shpejt, fakt që mund të ketë nxitur armiqësinë mes Prigozhinit dhe Shoigut.

Në fund të viteve 2010, reputacioni i Prigozhinit ka marrë kahe tjetër, pas raportimeve për helmim të fëmijëve nëpër shkolla, por edhe të ushtarëve.

Më vonë, ai e ka krijuar edhe një kompani të patundshmërive në Shën Petersburg, përmes së cilës është përfshirë në konflikte të thella me guvernatorin e qytetit, i cili, po ashtu, ka qenë i emëruar i Putinit.

Koha e saktë e hyrjes së Prigozhinit në ujëra të turbullt me ushtrinë e tij private, nuk dihet, mirëpo vëzhguesit e përmendin konfliktin në Rusi dhe intervenimin e suksesshëm në emër të Qeverisë së Sirisë.

Sipërmarrësit, disa prej të cilëve kanë qenë veteranë të shërbimeve ruse të sigurisë, kanë themeluar një mori kompanish të sigurisë në vitet 2000; të paktën njëra prej tyre e ka siguruar mbrojtjen e anijeve detare tregtare ruse për piratët në brigjet e Afrikës.

Nga moria e kompanive private që kanë punuar në Siri, grupi Wagner është shfaqur rreth vitit 2014, kur Rusia e ka nisur një kryengritje në lindje të Ukrainës. Besohet se Prigozhini ka qenë financues i Wagnerit me vite, mirëpo ai e ka pranuar një gjë të tillë vetëm në shtator të vitit 2022, pasi Rusia e ka nisur luftën e shkallës së gjerë në Ukrainë.

Në Siri, luftëtarët e Wagnerit janë akuzuar për mizori të luftës dhe potencialisht krime lufte edhe në vendet tjera ku kanë luftuar, përfshirë Sudanin dhe Republikën e Afrikës Qendrore. Në këtë të fundit, është thënë se Prigozhin ka nënshkruar koncesione të majme për mihje të arit dhe mineraleve tjera.

Në shtator të vitit 2013, gazetarët rusë kanë nisur të interesohen për një kompani që është themeluar në thellësi të Shën Petersburgut, e quajtur Agjencia për Kërkime për Internet, e njohur gjerësisht si “fabrika e Rusisë për lajme të rreme”. Duke qenë në pronësi të rrjetit të Prigozhinit, Concord, biznesi u ka kërkuar punëtorëve që të hapin llogari të rreme në platformat si Facebook, Twitter dhe VK dhe të nxisin debate e mllef.

Më 2018, dy vjet pasi Donald Trump i ka fituar zgjedhjet presidenciale të SHBA-së, Departamenti amerikan i Drejtësisë e ka paditur Prigozhinin dhe 13 rusë tjerë, dhe ka lëshuar urdhërarrestim për Prigozhinin, duke e akuzuar për komplot me synim mashtrimet zgjedhore.

Ndonëse hulumtuesit kanë debatuar gjatë për ndikimin e Agjencisë për Kërkime në Internet, në ndikimin mbi votuesit amerikanë, përpjekjet janë parë si sukses për Prigozhinin, duke i falur edhe më shumë vëmendje. Në nëntor të vitit 2022, disa ditë para zgjedhjeve për Kongresin amerikan, Prigozhin e ka lavdëruar veten.

“Zotërinj, ne kemi ndikuar, ne ndikojmë dhe ne do të ndikojmë”, ka thënë Prigozhin.

“Me kujdes, me saktësi, dhe në mënyrë tonë, siç dimë ne”. Lufta e Rusisë në Ukrainë i ka dhënë edhe më shumë nam Prigozhinit dhe pjesëtarëve të Wagnerit.

Zyrtarët rusë dhe komandantët ushtarakë kanë vlerësuar se lufta e nisur në Ukrainë, më 24 shkurt 2022, do të përfundonte shpejt, me dorëzim të forcave ushtarake dhe Qeverisë në Kiev.

Diçka e tillë nuk ka ndodhur, dhe pas shpërfaqjes së problemeve brenda ushtrisë ruse, luftëtarët e Wagnerit kanë dalë në pah, duke marrë rol të rëndësishëm në luftë.

Mercenarët e Wagnerit kanë luajtur rol kyç në betejat në Mariupol dhe më pas në Severodonjeck, Lisiçansk dhe Bahmut. Pas disa muajsh luftë, Prigozhin ka nisur të rekrutojë edhe të burgosur. Ai e ka përkrahur dhunën si mjet për disiplinë dhe kultivim të frikës. Në nëntor të vitit 2022, është publikuar një video në Telegram nga një rrjet i lidhur me Wagnerin.

Në të, një ushtar rus, që besohet se ka ikur në Ukrainë, por është zënë prapë nga forcat ruse, është parë duke u vrarë me çekiç. Prigozhin më vonë e ka pranuar këtë akt.

Sa i përket luftës në Ukrainë, ndonëse trupat e Wagnerit me raste janë treguar më efektive sesa trupat e rregullta ruse, mercenarët e grupit janë përballur me numër të madh viktimash, sidomos në Bahmut.

Zyrtarët perëndimorë kanë përmendur valë të mëdha këmbësorish së ushtarëve – shumë prej të cilëve kanë qenë ish të burgosur – që janë dërguar nëpër pozicione në Ukrainë.

Por, me kalimin e kohës, Prigozhini ka nisur ta kritikojë performancën e komandantëve ushtarakë rusë, sidomos Shoigun, por edhe e ka sfiduar Putinin që të thërrasë mobilizim të përgjithshëm.

Ai është ankuar vazhdimisht se zyrtarët ushtarakë nuk u kanë dhënë forcave të tij municion adekuat.

Më 20 maj 2023, rreth 10 muaj pas nisjes së rrethimit të Bahmutit, forcat ruse kanë pretenduar fitore në qytet.

Putin e ka pranuar rolin e Wagnerit, ndonëse nuk e ka përmendur me emër Prigozhinin.

Ai e ka shfrytëzuar këtë mundësi për t’u tallur me komandantët ushtarakë.

“Shoigu dhe Gerasimov e kanë kthyer luftën në lojën e tyre personale”, pati thënë Prigozhin përmes një videoje.

“Për shkak të tekave të tyre, besohet se pesë herë më shumë ushtarë kanë vdekur. Ata do të mbahen përgjegjës për veprimet e tyre, të cilat rusët i quajnë krime”.

Nëse ky ka qenë kërcënim, Prigozhin i ka qëndruar mbrapa atij disa javë më vonë.

Në qershor të vitit 2023, Prigozhin e ka akuzuar ushtrinë ruse për nisje të sulmeve kundër luftëtarëve të Wagnerit dhe ka kërkuar dorëheqjen e Shoigut.

Në mëngjesin e ditës së re, mijëra forca të Wagnerit kanë hyrë në qytetin jugor Rostov-on Don, duke e marrë kontrollin e objekteve ushtarake, para se të niseshin drejt Moskës, në atë që Prigozhin e ka quajtur “marsh të drejtësisë”.

Kryeqyteti është përgatitur për më të keqen, duke vënë ushtarë në rrugë, duke vendosur barrikada, dhe duke i paralajmëruar moskovitët që të qëndrojnë në shtëpi.

Brenda disa orëve, rebelimi ka përfunduar me shpejtësinë që ka nisur.

Luftëtarët e tij, vetëm 200 kilometra larg Moskës, janë urdhëruar që ta ndalin avancimin, pas arritjes së një marrëveshjeje të ndërmjetësuar nga Bjellorusia.Putin ka qenë i ashpër, duke e quajtur rebelimin “thikë pas shpine”, dhe është zotuar se do t’i ndëshkojë të gjithë personat e përfshirë.

Mirëpo më vonë, Kremlini ia ka lejuar Prigozhinit ikjen në Bjellorusi dhe ka thënë se pjesëtarët e Wagnerit nuk do të ndiqen penalisht.

Pas përfundimit të krizës, Putin, i cili ka tentuar me vite ta ndërtojë një imazh të burritshtetasit stabil, është kthyer, sipas ekspertëve, në figurë të dobësuar. /REL/

The post I burgosur, sipërmarrës e mercenar. Ulje-ngritjet e Prigozhinit në Rusi appeared first on Albeu.com.

“Përshëndetje! Ju njoftojmë se ditën e Mërkurë dt. 26 Korrik 2023, ora 17:30, në mjediset e Xibrakut do të zhvillohet mbledhja e Asamblesë Kombëtare. Ju lutem konfirmoni prezencën. Faleminderit!”, shkruhet në mesazhin që iu ka shkuar anëtarëve të Asamblesë Socialiste.

Gjithashtu një tjetër pikë në fokus të diskutimeve do të jetë dhe analiza e punës dhe performancës së çdo ministrie.

Ende nuk dihet nëse në këtë mbledhje do të ketë diskutime për ndryshime në qeveri, pasi prej kohësh flitet se kryeministri Rama ka menduar të largojë disa nga ministrat e tij, por nëse kjo nuk ndodh ditën e mërkurë, mbetet për tu parë se çfarë do të ndodhë në shtator.

Ndërkohë mësohet se pjesën më të madhe të kohës gjatë mbledhjes së Asamblesë ta zërë fjalimi i kryeministrit Edi Rama i cili është njëherësh edhe kryetari i PS.

Po ashtu në këtë mbledhje do të diskutohet dhe analizohet edhe puna e organizatave dhe strukturave të larta të Partisë Socialiste. /AlbEu.com

The post PS mbledh Asamblenë Kombëtare ditën e mërkurë, analizë për punën e çdo ministrie appeared first on Albeu.com.

Kush është grupi Wagner dhe kush lufton për të?

Grupi Wagner – i njohur zyrtarisht si PMC Wagner – është ushtri private.

Ajo është identifikuar për herë të parë më 2014, kur ka qenë duke i mbështetur forcat separatiste pro-ruse në lindje të Ukrainës.

Atë kohë, grupi ka qenë sekret, dhe ka vepruar kryesisht në Afrikë dhe Lindje të Mesme, dhe besohet se atëbotë i ka pasur vetëm 5.000 luftëtarë – kryesisht veteranë të regjimenteve elitare të Rusisë dhe forcave speciale.

Që atëherë, grupi është rritur në mënyrë të konsiderueshme.

“Wagner ka shumë mundësi që tani komandon 50.000 luftëtarë në Ukrainë dhe është bërë faktor i rëndësishëm në luftë”, ka thënë Ministria britanike e Mbrojtjes, në janar të këtij viti.

Ajo ka thënë se organizata ka nisur të rekrutojë numër të madh trupash më 2022, sepse Rusia ka pasur probleme në rekrutim të njerëzve për ushtri të rregullt.

Këshilli për Siguri Kombëtare në Shtetet e Bashkuara, ka thënë se rreth 80 për qind e trupave të Wagnerit në Ukrainë janë nxjerrë prej burgjeve.

Ndonëse forcat mercenare konsiderohen ilegale në Rusi, grupi Wagner e ka regjistruar kompaninë më 2022 dhe e ka hapur selinë e re në Shën Petersburg.

“Grupi është duke rekrutuar në mënyrë aktive në qytetet ruse dhe është duke u konsideruar nga mediat ruse si organizatë patriotike”, ka thënë Samuel Ramani, nga Instituti Royal United Services.

Çfarë bën grupi Wagner në Ukrainë?

Wagner lufton përkrah ushtrisë së rregullt ruse në luftën kundër Ukrainës.

Grupi ka qenë shumë i përfshirë në kapjen e qytetit Bahmut, që gjendet në lindje të Ukrainës.

Trupat ukrainase kanë thënë se numër i madh luftëtarësh janë dërguar për të luftuar në ambiente të hapura dhe për pasojë janë vrarë shumë prej tyre.

Në fillim të luftës, Ministria ruse e Mbrojtjes nuk e ka përmendur që grupi Wagner ka qenë i përfshirë në luftime.

Megjithatë, ajo më vonë i ka lavdëruar mercenarët e grupit për rolin “inkurajues”.

Themelet e Wagnerit

Në një hetim të transmetuesit britanik BBC përmendet që në grup ka qenë i përfshirë ish-zyrtari i ushtrisë ruse, Dmitri Utkin.

Si veteran i luftërave të Rusisë në Çeçeni, ai besohet të ketë qenë komandanti i parë i Wagnerit në terren dhe ai besohet se e ka emëruar grupin sipas nofkës që ka pasur nëpër radiolidhje.

Udhëheqës aktual i grupit është Yevgeny Prigozhin, biznesmen i pasur që njihet me nofkën “kuzhinieri i Puitinit”, sepse kompania e tij ka përgatitur ushqime për Kremlinin.

“Operacioni i parë i Wagnerit ka qenë ofrimi i ndihmës për Rusinë, që ta aneksojë Krimenë më 2014”, ka thënë Tracey German, profesoreshë për konflikte dhe siguri në Kolegjin King të Londrës.

Në javët para sulmit të Rusisë në Ukrainë, besohet se Wagneri ka kryer sulme të rreme për t’i dhënë arsye Kremlinit që ta nisë luftën.

Ku është aktiv Wagneri përveç Ukrainës?

Prej vitit 2015, mercenarët e Wagnerit kanë qenë në Siri, duke luftuar afër forcave pro-demokratike, si dhe i kanë ruajtur fushat e naftës.

Mercenarë të Wagnerit ka edhe në Libi, të cilët i mbështesin forcat e gjeneralit Khalifa Haftar.

Republika e Afrikës Qendrore e ka ftuar grupin Wagner që t’i ruajë fushat e diamanteve, dhe besohet se grupi i ruan edhe minierat e arit në Sudan.

Qeveria në Mali, në Afrikën Perëndimore, është duke e përdorur grupin Wagner kundër grupeve militante islamiste.

Prigozhini besohet se fiton para nga këto operacione të Wagnerit.

Thesari amerikan ka thënë se ai e përdor prezencën e tij për t’i pasuruar minierat, të cilat i zotëron.

Të gjitha këto entitete të tij janë të sanksionuara nga Shtetet e Bashkuara.

Përplasja e qëndrimeve mes Wagnerit dhe komandantëve ushtarakë rusë

Në muajt e fundit, Prigozhin e ka akuzuar vazhdimisht ministrin e Mbrojtjes, Sergei Shoigu, dhe udhëheqësin e ushtrisë në Ukrainë, Valery Gerasimov, për mungesë kompetence dhe mosfurnizim të qëllimshëm të njësiteve të Wagnerit teksa luftojnë në Ukrainë.

Ministria ruse e Mbrojtjes e ka lëshuar një urdhër për kompanitë si Wagner që të nënshkruajnë kontrata për t’u përfshirë edhe zyrtarisht në ushtrinë e rregullt të Rusisë, deri në fund të qershorit.

Wagner nuk është përmendur në njoftim, mirëpo ky vendim është parë si tentim i qeverisë për të ushtruar më shumë kontroll mbi të.

Prigozhini i ka lëshuar një varg deklaratash duke thënë se forcat e tij do t’i bojkotojnë kontratat.

Përplasja ka kulmuar më 23 qershor kur Prigozhini i ka akuzuar zyrtarë të lartë rusë se i kanë bombarduar forcat e Wagnerit në Ukrainë, dhe sulmet kanë rezultuar me shumë të vdekur.

Ai nuk ka dhënë hollësi, mirëpo një ditë më vonë, trupat e tij janë nisur në Rusi dhe e kanë fituar kontrollin e selisë së ushtrisë ruse për rajonin jugor në qytetin Rostov mbi Don.

Në një pikë, trupat e Wagnerit është thënë se i janë afruar Moskës, pa u përballur me rezistencë.

Teksa situata rrezikonte të përshkallëzohej, Prigozhin i ka tërhequr trupat dhe ka thënë se ka arritur marrëveshje – të ndërmjetësuar nga lideri bjellorus, Alexander Lukashenka – për t’u larguar nga Rusia.

Marrëveshja, të cilën më vonë e ka konfirmuar Kremlini, përfshin zotimin për të mos ndjekur penalisht Prigozhinin dhe pjesëtarët e Wagnerit, në atë që Moska e ka quajtur rebelim.

Çfarë krime dyshohet të ketë kryer Wagneri?

Në janar, një ish-komandant ka kërkuar azil në Norvegji pasi ka dezertuar nga grupi mercenar.

Ai pretendon se ka qenë dëshmitar i krimeve të luftës në Ukrainë.

Tre mercenarë të Wagnerit hetohen nga prokurorët ukrainas, pasi dyshohet të kenë vrarë dhe torturuar civilë afër Kievit në prill të vitit 2022, bashkë me trupat e rregullt rus.

Inteligjenca gjermane ka thënë se mercenarët e Wagnerit mund të kenë masakruar edhe civilët në Buça, në mars të vitit 2022.

Kombet e Bashkuara dhe Qeveria franceze i kanë akuzuar pjesëtarët e Wagnerit për kryerje të dhunimeve dhe vjedhjeve të civilëve në Republikën e Afrikës Qendrore.

Më 2020, ushtria e Shteteve të Bashkuara i ka akuzuar mercenarët e Wagnerit se kanë vendosur mina tokësore dhe pajisje tjera shpërthyese në si dhe rreth kryeqytetit të Libisë, Tripoli./REL

The post Çfarë është dhe ku operon Wagneri? appeared first on Albeu.com.

Nuk numërohen fjalimet, konferencat, seminaret, projektet, debatet, hetimet që janë bërë këto 30 e kusur vite në Shqipëri për çështjen e korrupsionit.

Por problemi po nuk u kap te rrënjët nuk zgjidhet kurrë. Ashtu sikundër dashi, për ta mposhtur kapet nga brirët edhe e keqja duhet parë/pikasur në gen.  Me kohën që po shpenzojmë duke u marrë me çështje të ditës ne po i ngjajmë njeriut që ka marrë shatin dhe prashit në det.

Studioni të shkuarën, nëse doni të keni një të ardhme të mirë – këshillon kinezi Konfuc, që në shqip i thonë Mësuesi.

Krimi dhe korrupsioni – ulërasin eskpertët e Brukselit dhe mjeshtrit në Tiranë.  Por a nuk do të ishte më mirë të hetonim psh origjinën e “kafesë”? A ka kjo lidhje me faktin që jemi vendi i dytë në botë për numrin e bar-kafeneve? A nuk është fjala “kafe” një fjalë kod. “Do të pimë një kafe?”. “Di gjë sa e ka kafen filani?” “ke edhe ti kafen tënde?”. Ja pra që këto punë janë pak më të thella se ç’duken.

Ne sot pa pikë përgjegjësie merremi me pallatet që ndërtohen pa leje në kullë, kur në të vërtetë energjitë tona duhet t’i kishim drejtuar gjetkë…Nëse ne hetojmë siç duhet, me drejtësi dhe profesionalizëm piramidat e Egjiptit, që ekzistojnë prej 15 mijë vjetësh jo vetëm mund të gjejmë rolin e shqiptarëve në projektimin dhe ndërtimin e tyre, por mund të ndriçojmë edhe veten për shkaqet e krizës së piramidave 25 vjet më parë edhe dashurinë e pamasë që kemi për ndërtimin në përgjithësi dhe betonin në veçanti. Piramidat u ndërtuan me tender te hapur, me negociim apo me PPP?

Kemi 30 vjet që themi: “E duam Shqipërinë si gjithë Europa” dhe herë i ngjajmë breshkës që ecën mbrapsht dhe herë lepurit që vrapon në drejtim të kundërt. Do të ishim ku e ku më të qartë nëse do të fokusoheshim te hetimi i vrasjes së Jul çezarit më 15 mar të vitit 44 para Krishtit. Mund të duket kohë e humbur kot. Por jo. Dyshimet janë se krimi u krye nga një grup senatorësh, por asgjë nuk është e sigurtë. Ndoshta nga ky hetim mund të dalin se kush qëndron realisht prapa vrasjes, cilat kanë qenë motivet e vërteta? A ishte një komplot i financuar nga shqiptarët për të destabilizuar Romën? Dhe këtu hetimi mund të zgjerohet dhe kontekstualizohet. Rënia e Perandorisë Romake, është debatuar gjatë nga historianët nëpër shekuj, por prokurorët tanë të nderuar, mund të na shpjegojnë arsyet e vërteta të ngritjes dhe rënies së kësaj perandorie. Me këtë analizë ne do të jemi edhe më shumë të qartë nëse ja vlen të bëhemi pjesë e perandorisë së Bashkimit Europian. Përfundimisht i japim përgjigje pyetjeve: po bëjmë mirë që po zvarritemi apo duhet të zvarritemi pak më shumë? A ka rrezik të na fusin me zor në BE?

Pse duhet të vrasim mendjen kaq shumë për incineratorët sot, kur fare mirë mund të fokusohemi te legjenda e Rozafës? Kjo legjendë ka vetëm pak mijëra vjet, por nëse kuptojmë se kush saktësisht gënjeu i pari nga vëllezërit mund të kemi gjetur çelësin që shpjegon se pse “më parë se rregullat ne mësojmë hiletë”. Po, ja vlen edhe 50 vjet të hetohet me imtësi legjenda e Rozafës. Dhe të nxjerrim mësimet e duhura dhe të mos sakrifikojmë njerëz kot te afera e incineratorëve.

Shqipëria, vendi më i korruptuar në Europë, thotë një anketë e Transparency International dhe turren gazetarë, analistë, ekspertë dhe opozitarë a thua se zbuluan rrotën për herë të dytë. Po të hetohet dhe studiohet me kujdes sundimi i mbretit Agron- në kohën e paraardhësve tanë, ilirëve, akuza do të jetë e qartë si kristali: mbretërimi i Agronit karakterizohej nga korrupsioni dhe abuzimi me pushtetin. Një hetim, ndoshta edhe me ndihmën e partnerëve, do të zbulojë shkaqet dhe kështu ne kuptojmë që kur flasim për korrupsionin asgjë të re nuk ka në këto troje.

“O diell që lind andej nga perëndon” – përsëritim si papagall nga mëngjesi në  mëngjes dhe habitemi pse liderët tanë vizitojnë më shpesh Stambollin se Brukselin. Po të hetohet me pa anësi beteja e madhe e Shkodrës, që ishte dhe përplasja më e madhe e Republikës së Venedikut me Perandorinë Osmane më shekullin e 15, sot do të ishim më të qartë.  Një qartësim i kësaj beteje, identifikimi i palëve, heronjve dhe sabotatorëve na ndihmon shumë për të qartësuar pozicionin tonë mes Perëndimit dhe Lindjes dhe për të përcaktuar hapat që do të ndërmarrim në të ardhmen.

Pse ne jemi këtu ku jemi e kemi të gatshëm justifikimin: “na la turku, 500 vjet prapa”.

A nuk është më mirë të studiojmë me kujdes pushtimin 500 vjeçar të Osmanëve. A nuk ja vlen të shpenzojmë 15-20 vjet për të kuptuar se ku i kemi rrënjët e së keqes. Të kuptojmë më mirë etimologjinë e fjalëve allishverish, badjava, batakçi, bakshish, dallaverexhi, kapar, kodosh, marifetçi,  korrupsion,, peshqesh, pizeveng,  rryshfet, veresie, qyl, qelepir, qerrata? Sa e vërtetë është ajo shkruan Konica se turqit thonë për ne: “shqiptari shkon me qef në ferr, po t’i thuhet se edhe atje të paguajnë”

Pa kuptuar të shkuarën, ne do të vijojmë të humbasin të tashmen dhe e ardhmja jonë  do t’i ngjajë tabelës së famshme në dyqan: “Sot me pagesë, nesër veresie”. E nesërmja nuk do të vijë kurrë.

Nuk thonë kot: E shkuara nuk vdes kurrë, madje as nuk është e shkuar” dhe mos të harrojmë porosinë e lashtë sa vetë korrupsioni: “Ata që nuk kujtohen për të shkuarën janë të detyruar që ta përsërisin atë.”

Ne po bëjmë atë që kemi bërë në shekuj e mijëvjeçar.

The post Përpara me marsh indietro! appeared first on Albeu.com.

Përktheu: Alket Goce- Albeu.com

Më 7 dhjetor, Komisioni Evropian propozoi një paketë të re sanksionesh, për ta detyruar Rusinë t’i japë fund pushtimit të saj në Ukrainë. Por pas 8 paketave të mëparshme të sanksioneve, kostot e regjimit të sanksioneve për Evropën po rriten.

Me afrimin e dimrit dhe rënien e temperaturave, por edhe si pasojë e drejtpërdrejtë e ndërprerjes së tregtisë me Rusinë, Evropa po përgatitet për ndërprerje të energjisë elektrike, mungesë të ndriçimit dhe ngrohjes, apo edhe ndërprerje të përkohshme të internetit dhe shërbimit celular.

Megjithatë lufta po vazhdon, teksa Rusia po e përshkallëzon konfliktin në një fushatë sulmesh raketore kundër infrastrukturës energjetike të Ukrainës. Në fakt, është natyra kolektive e sanksioneve – procesi i zhvillimit dhe i zbatimit të tyre – ajo që i jep mundësi Rusisë që të anashkalojë pasojat ekonomike me të këqija.

Secili nga anëtarët e koalicionit që ka vendosur sanksionet, përpiqet që të reduktojë

koston individuale nga ndërprerja e marrëdhënieve ekonomike me Rusinë. Kjo jo vetëm që e redukton efektivitetin e tyre por i siguron kohë Rusisë për t’u përshtatur me sanksionet e ardhshme, dhe i nxit kompanitë perëndimore të zgjerojnë tregtinë me Rusinë përpara se të vendosen sanksionet.

Për të kapërcyer këtë problem, disa ekspertë mund të sugjerojnë vendosjen e sanksioneve të dizajnuara më mirë ose më gjithëpërfshirëse, duke kërkuar izolimin e plotë ekonomik të Rusisë. Por zgjidhje të tilla vijnë me një kosto shumë më të lartë sesa përfitimet që mund të sjellin.

Së pari, përdorimi si një armë i institucioneve të sistemit ekonomik ndërkombëtar, sidomos  pa mbështetjen e aktorëve kryesorë ekonomikë, vjen me një kosto globale. Sepse faktet tregojnë se sistemi mund të përdoret për të dëmtuar një shtet individual, dhe i nxit të tjerët

të reduktojnë cënueshmërinë e tyre.

Së dyti, izolimi i plotë ekonomik i Rusisë – nëse Perëndimi do të ishte gati të paguante kostot e mëdha të zbatimit të një politike të tillë – do t’i degradonte aftësitë ushtarake ruse. Por nga ana tjetër, kjo do të nënkuptonte zhdukjen e aftësisë së një shteti të armatosur me armë bërthamore për të mbrojtur territorin e vet.

Prandaj lufta në Ukrainë nuk mund të përfundojë vetëm me mjete thjesht ekonomike. Sidomos për shkak se India dhe Kina, së bashku me shtetet e tjera më të vogla kyçe, nuk po i mbështesin sanksionet perëndimore ndaj Moskës. Vazhdimi i luftës ekonomike vetëm sa do të ndryshojë modelet e tregtisë globale, por nuk do t’i imponojë një kosto aq të lartë sa ta detyrojë Rusinë të braktisë pushtimin e saj në Ukrainë.

Në këto kushte, Perëndimi duhet të vazhdojë financimin e një lufte të kushtueshme dhe afatgjatë të Ukrainës, ose të kërkojë një zgjidhje diplomatike. Raundi më i fundit i sanksioneve perëndimore, dhe me gjasë çdo raund i mëpasshëm që synon të kufizojë aftësinë e Rusisë për të financuar luftën e saj, do të ketë një kosto të madhe ekonomike për Perëndimin.

Sepse çdo shtet perëndimor dëshiron sanksione që i imponojnë kosto të mëdha Rusisë, por me koston më të ulët të mundshme për veten. Kështu, Belgjika vazhdon të importojë diamante nga Rusia. Franca, Hungaria, Sllovakia dhe Finlanda vazhdojnë të importojnë lëndë djegëse bërthamore, ndërsa Greqia vazhdon të mbrojë të drejtën e saj për të importuar naftën ruse.

Edhe arritja kryesore e Evropës – “ndalimi” i importit të naftës ruse – nuk është në të vërtetë një ndalim i importit të gjithë naftës ruse. Pasi paketa e ndalon importin e naftës ruse nga deti, pra naftën e transportuar me cisterna. Por shtetet që e importojnë naftën ruse përmes tubacioneve, si Hungaria, Sllovakia dhe Republika Çeke, lejohen të vazhdojnë ta bëjnë këtë. Po ashtu edhe Gjermania dhe Polonia. Këto dy shtete janë zotuar ta ndalin importin edhe përmes tubacioneve, por mbetet të shohim se si do të funksionojë.

Nërkohë, megjithëse Evropa votoi për ndalimin e importeve të naftës ruse më 3 qershor, kjo masë nuk hyri në fuqi deri më 5 dhjetor. Këto 6 muaj kohë i dhanë kompanive evropiane shansin që të gjenin furnizues alternativë. Por kjo nënkuptoi gjithashtu se edhe Rusia kishte kohë të gjente blerës alternativë për eksportet e saj.

Nga ana tjtër, problem është edhe fakti që sanksionet perëndimore ndaj Rusisë synohen

të kenë një tipar demonstrativ. Pra ato i thonë të gjithë vendeve të botës: “Nëse i thyeni rregullat e rendit ndërkombëtar, kundërpërgjigja do të jetë e shpejtë dhe e ashpër”. Por ky mesazh mund të lexohet në një mënyrë tjetër.

A mund të shërbejë si një “manual” për mbrojtjen e ekonomisë kombëtare nga sanksionet perëndimore. Sanksionet aktuale (dhe të ardhshme) zbulojnë se për çfarë nuk mund të bien dakord shtetet perëndimore, sa larg janë të gatshëm të shkojnë për një interes jetik të sigurisë, dhe më e rëndësishmja, çfarë nuk janë të gatshëm të bëjnë për një çështje me rëndësi themelore.

Tani agresorët e mundshëm do të kenë një panoramë shumë më të qartë se për çfarë të përgatiten nëse vendosin të nisin një sulm ushtarak. Për shkak të përpjekjeve ruse, ata gjithashtu kanë një kuptim më të qartë se si t’iu kundërvihen sanksioneve perëndimore.

Vetë Rusia përfitoi nga ky efekt, kur Perëndimi vendosi disa sanksione ndaj saj në vitin 2014 pas aneksimit të Krimesë, duke e përgatitur ekonominë e saj për sanksionet që do të pasonin pushtimin e Ukrainës më 24 shkurt të këtij viti. Një pasojë tjetër e këtij efekti demonstrues dhe e përgatitjeve pasuese që bëjnë shtetet për të minimizuar dënimin, është dëmi i shkaktuar në sistemin ekonomik ndërkombëtar.

Ky sistem funksionon më mirë kur shtetet mund të presin sjellje të rregullta, pra që ndërveprimet e sotme mes shteteve të jenë të ngjashme edhe nesër. Por nëse dëmtohet besimi në institucionet thelbësore të rendit ekonomik, shtetet do të marrin masa për të mbrojtur veten e tyre dhe sistemi ekzistues nuk do të jetë më në gjendje të ofrojë të njëjtat përfitime.

Shtetet që kanë frikë se institucionet e armatosura do të kthehen kundër tyre nxiten të krijojnë institucione alternative që pakësojnë shumë efektet e dobishme të rrjetit të sistemit ekzistues të unifikuar. Për shembull, përpjekja e udhëhequr nga SHBA për të përjashtuar disa banka ruse nga sistemi SWIFT ka çuar në bashkëpunim midis Rusisë dhe Kinës dhe Indisë për të zhvilluar një sistem alternativ të pagesave ndërkombëtare.

Për të lehtësuar përfundimin e luftës në Ukrainë, Perëndimit do të kërkojë dhe gjejë mjete alternative. Në këtë pikë, diplomacia është mjeti më i mundshëm për të pasur sukses. Duke qenë se Rusia ka armë bërthamore, edhe një fitore vendimtare ushtarake nga Ukraina që i dëbon trupat ruse përtej kufirit nuk është një garanci për përfundimin e luftës.

Pasi Rusia mund të vazhdojë të bombardojë infrastrukturën ukrainase nga territori i saj.

Për më tepër, një sulm ukrainas në territorin rus do të mbartte rreziqe të konsiderueshme të hakmarrjes bërthamore. Tek e fundit, do të jetë Rusia ajo që do të vendosë se kur do të përfundojë lufta, duke e bërë të nevojshme diplomacinë.

Marrë me shkurtime

Shënim:Mariya Grinberg, asisistent/profesore e shkencave politike dhe anëtare e Programit të Studimeve të Sigurisë në Massachusets Institute of Technology, SHBA.

The post Vetëm sanksionet ekonomike nuk do t’i japin fund luftës në Ukrainë appeared first on Albeu.com.

Duhen edhe gjashtë ditë për të arritur te dita e shumëpritur nga të gjithë, ku më datë 18 dhjetor, në orën 16:00, do të luhet finalja e madhe e Kupës së Botës.

Dy gjysmëfinalet janë Argjentinë-Kroaci, e cila do të luhet në 13 dhjetor të orës 20:00, dhe tjetra është Francë-Marok, e cila do të luhet në datën 14 dhjetor të orës 20:00.

Në fakt, të gjithë i kanë sytë te Argjentina dhe Messi. Skuadra e Scaloni nuk ka bërë paraqitjet më të mira të mundshme këtë Botëror, por ata kanë një armë më tepër për të bërë mrekullinë dhe që Messi të kurorëzohet me të vetmin trofe që i mungon në karrierën e tij. Në vitin 2014, Argjentina u afrua shumë për të prekur e për të ngritur trofeun më të rëndësishëm, por goli i Mario Gotze në “frymën e fundit” bëri që Messi dhe ekipi i tij të merrnin vetëm nga një medalje.

Këtë herë, ata janë përsëri në rrugën e duhur, edhe pse përballë në gjysmëfinale kanë një Kroaci tepër të fuqishme. Skuadra e Scalonit ka një favor, atë të të luajturit si një grup, dhe jo si individë. Duke mos llogaritur humbjen e befasishme ndaj Arabisë Saudite në ndeshjen e parë të tyre hapëse të Katar 2022, të cilët u mposhtën me rezultatin e ngushtë 1-2, ata kanë bërë një rrugëtim të mbarë deri më tani, ku ajo që bie në sy është se Argjentina nuk ka fituar me më shumë se tre gola të shënuar nga ana e tyre.

Kjo nuk tregon vetëm të mos paturin fat para portës, por edhe fakti se ata menaxhojnë mirë psikologjinë dhe mënyrën e të luajturit. Një fitore e mahnitshme ndaj Meksikës me rezultatin 2-0, ndaj Polonisë me rezultatin 2-0, ndaj Australisë me rezultatin 2-1 dhe me Holandën me penallti, pas një rezultati 2-2 pas 120 minutash.

Emiliano Martinez si gardian i portës, një portier fizikisht i përgatitur dhe tepër i qetë ndaj kundërshtarëve. Një mbrojtje me tre dhe me muskuj, ku Martinez, Otamendi dhe Romero formojnë këtë rrjeshtim “agresorësh”. Mesfusha nuk është më e mira e mundshme, por me Acuna dhe Molina në krahët e mefsuhës, të cilët nuk dorëzohen kollaj, jep një shpirt luftarak në ekip dhe një siguri.

Mac Allister dhe Fernandez janë surpriza e kësaj kombëtareje, ku emrat e tyre kanë spikatur në këtë Botëror. De Paul është ai i cili shtynë dhe tërheq në mesfushë, një luftëtar i palodhur i cili deri në bilbilin e fundit nuk ndalet së vrapuari. Sulmi është i miksuar, me Messin i cili starton si në krye të sulmit, por gjatë lojës ai ndryshon pozicion shpesh dhe bën që kundërshtarët të shkojnë pas tij, duke bërë që pjesa tjetër e të kaltërve të ngelen të pa markuar.

Sulmuesi tjetër, Alvarez ose Martinez, janë dy lojtarë të cilët janë të aftë të shënojnë, por Lautaro Martinez, edhe pse nuk është në gjendjen e tij më të mirë fizike pasi vuan nga një dëmtim, ka një karakteristikë ku pak sulmues e kanë. Lautaro Martinez nuk e ka më kot nofkën “El Toro”, pasi sulmuesi zikaltër ushtron presion të lartë brenda zonë të kundërshtarit duke bërë që të vendosen në vështirësi të lartë kundërshtarët dhe të humbasin kontrollin e lojës.

Ky është vallëzimi i fundit i Lionel Messit në Kupën e Botës, dhe është parë që ai merr përsipër të gjithë peshën e sfidave pasi e dëshiron me patjetër të ngrejë kupën e artë në qiell. Kroacia është një pengesë e madhe, ku ka një mbrojtje të fortë dhe teknike, por është mesfusha që bie më shumë në sy. Modric-Kovacic-Brozovic, janë një treshe jo vetëm teknkike, por edhe e palodhur.

Janë vetëm dy ndeshje të cilat do të përcaktojnë nëse Argjentina do të jetë finaliste, dhe nëse Messi do të mundet të ngrejë Kupën e Botës./albeu.com

The post Messi me shokë për të shkruar historinë, pse Argjentina mund ta fitojë Kupën e Botës Katar 2022 appeared first on Albeu.com.

Nga ora 07:00 e mëngjesit në të gjitha mediat shqiptare kanë nisur aktivisht raportimet mbi Samitin e BE-së në Tiranë, ngjarje të cilës ju kushtua vëmendje e veçantë gjatë tërë javës. Mbulimi mediatik morri hov të madh deri në mesditë, kur edhe u raportua drejtpërdrejt për sulm fizik ndaj kryetarit të PD-së, Sali Berisha, në protestën e organizuar nga opozita në Tiranë në ora 12:00.

Ky moment kthehu vëmëndjen mediatike nga një ngjarje në ngjarje tjetër, me çka tema për sulmin ndaj kryetarit të PD-së u bë virale në kohë rekord në të gjitha mediat me ç’rast ndryshoi tema e informimit duke i dhënë prioritet sulmit fizik më shumë se samitit gjatë pjesës së tjetër të ditës.

Samiti i BE-së dhe Protesta e opozitës përveç vëmendjes mediatike ishin poashtu në vëmendjen e publikut e cila i ndoqi me përqëndrim të madh të gjitha zhvillimet minutë pas minute në gjitha mediat shqiptare.

Ngjarja që nxiti më së shumti reagime nga publiku ishte tema për goditjen me grusht të kryetarit të PD-së nga koha e ndodhjes së incidentit deri në fund të ditës, me ç’rast reagimet për Samitin e BE-së dhe organizimin e saj u zbehen në pjesën e ngelur të ditës.

Kjo tabelë është pasqyra më e qartë se si është raportuar në mediat tona për ngjarjet e 6 dhjetorit.

Informimi për dy ngjarjet ka qenë pothuajse i barabartë në 55 mediat të cilët i kanë mbuluar ngjarjet gjatë tërë kohës, por me dallim të theksuar në numrin e reagimeve të publikut, ku për sulmin fizik ndaj kryetarit të PD-së ka patur mesatarisht dyfish reagime më shumë apo 76 reagime për një artikull, në raport me temën e Samitit të BE-së në Tiranë, ku ka patur 38 reagime për një artikull.

Metodologjia

Pikasa përdori platformën e saj të inteligjencës mediatike analytics.live për të kryer një monitorim në kohë reale në internet të më shumë se 1.300 mediave dhe mijëra kanaleve të rrjeteve sociale në 6 vendet e Rajonit të Ballkanit Perëndimor (Bosnje dhe Hercegovinë, Serbi, Mal të Zi, Kosovë, Shqipëri dhe Maqedonia e Veriut).

Platforma analitike tregon artikujt mediatikë së bashku me depërtimin e tyre përkatës në platformat e rrjeteve sociale (Facebook, Instagram, Twitter, YouTube etj.) duke numëruar të gjitha llojet e aktiviteteve dhe angazhimeve.

The post TABELAT/ Sulmin ndaj Berishës apo Samitin e BE-s, çfarë lexuan më shumë shqiptarët në 6 dhjetor? appeared first on Albeu.com.