Personat e moshuar me funksione njohëse të paprekura, por me përqëndrime të shtuara të biomarkerit p-tau217 në gjak, rezultuan të kenë 38% më shumë gjasa për të shfaqur shenjat fillestare të demencës gjatë pesë viteve të ardhshme, sipas një kërkimi të fundit. Në një hark kohor 10-vjeçar, probabiliteti u rrit në 78%, ndonëse të dhënat për këtë periudhë ishin më pak të forta.

Rachel Buckley, autore kryesore dhe profesoreshë e asociuar e neurologjisë në Shkollën Mjekësore të Harvardit, theksoi se ky zbulim tregon potencialin e testeve të gjakut p-tau217 për të vlerësuar rrezikun individual të dëmtimit njohës në të ardhmen.

Deri tani, konfirmimi i sëmundjes Alzheimer kërkonte metoda të shtrenjta dhe invazive, si tomografia me emetim pozitron (PET) ose punksioni lumbal. Sidoqoftë, analizat e gjakut që masin nivelin e tau-217 të fosforiluar, të njohur si p-tau217, parashikojnë me saktësi të lartë akumulimin e pllakave të beta-amiloidit në tru, sipas Buckley.

Pllakat amiloide, të cilat provokojnë inflamacion dhe ndërpresin komunikimin neuronal, mund të grumbullohen në tru me dekada para se të shfaqen humbja e kujtesës apo rënia njohëse – madje edhe te personat në të tridhjetat dhe të dyzetat.

Sapo nivelet e beta-amiloidit rriten në tru, fillojnë të formohen lëmshet e proteinës tau brenda neuroneve, duke çuar në shkatërrimin dhe vdekjen e tyre. Megjithatë, në disa patologji, si demenca frontotemporale që prek funksionet ekzekutive e jo kujtesën, lëmshet tau mund të shfaqen edhe pa praninë e amiloidit.

Buckley paralajmëroi se jo kushdo që ka përqëndrime të larta amiloidi do të zhvillojë dementë, ashtu si prania e tau në tru nuk garanton domosdoshmërisht rënie njohëse më vonë në jetë.

Studimi, i cili do të prezantohet të mërkurën në Konferencën Ndërkombëtare të Shoqatës së Alzheimerit dhe u botua në revistën JAMA, rishqyrtoi të dhënat e gjashtë provave vëzhguese dhe klinike nga Australia, Amerika e Veriut dhe Japonia. Rreth 2,700 të moshuar pa simptoma të rënies njohëse iu nënshtruan skanimeve PET të trurit dhe testeve p-tau217 në fillim të hulumtimit dhe u monitoruan për deri në 21 vjet.

Megjithatë, Buckley theksoi se hulumtimi është ende në fillimet e tij dhe duhet të verifikohet në studime më të gjera, që përfshijnë pjesëmarrës nga prejardhje dhe faza të ndryshme të sëmundjes.

The post Testi i ri i gjakut premton parashikimin e rrezikut për Alzheimer appeared first on Albeu.com.

Një hulumtim i ri ka nxjerrë në pah se të moshuarit me aftësi të paprekura njohëse, por me përqendrim të lartë të biomarkerit p-tau217 në gjak, përballen me një probabilitet 38% më të lartë për të shfaqur shenjat fillestare të demencës brenda një periudhe pesëvjeçare. Kur afati kohor zgjerohej në 10 vjet, rreziku rritej në 78%, ndonëse bazuar në të dhëna më pak të qëndrueshme.

Rachel Buckley, autorja kryesore e studimit dhe profesoreshë e asociuar e neurologjisë në Shkollën Mjekësore të Harvardit, theksoi se ky zbulim tregon potencialin e analizave të gjakut p-tau217 për të vlerësuar rrezikun individual të dëmtimit njohës në të ardhmen. Deklarata u bë gjatë një interviste për CNN, përcjell Klankosova.tv.

Më parë, konfirmimi i sëmundjes Alzheimer kërkonte ndërhyrje të shtrenjta dhe invazive si tomografia me emetim pozitronesh (PET) apo punksioni lumbal. Sot, testet e gjakut që përcaktojnë sasinë e tau 217 të fosforiluar ofrojnë një alternativë premtuese, duke parashikuar me saktësi akumulimin e pllakave ngjitëse të beta-amiloidit në tru, shpjegoi Buckley.

Këto depozita amiloide, të cilat nxisin inflamacion dhe prishin komunikimin ndërmjet neuroneve, mund të fillojnë të grumbullohen në tru dekada përpara se të shfaqen humbja e kujtesës apo rënia njohëse, madje që kur individët janë në të tridhjetat apo të dyzetat e tyre.

Me rritjen e përqendrimit të beta-amiloidit në tru, lëmshet e proteinës tau nisin të formohen brenda qelizave nervore, duke çuar gradualisht në shkatërrimin dhe vdekjen e neuroneve. Në patologji të tjera, si demenca frontotemporale që prek funksionet ekzekutive dhe jo kujtesën, lëmshet e tau mund të zhvillohen edhe pa praninë e amiloidit.

Buckley sqaroi se prania e niveleve të larta të amiloidit nuk çon domosdoshmërisht në demencë, ashtu si ekzistenca e tau në tru nuk përcakton me siguri dëmtimin njohës në të ardhmen.

Analizat e gjakut kërkojnë më shumë kërkime

Rezultatet, të cilat do të prezantohen të mërkurën në Konferencën Ndërkombëtare të Shoqatës së Alzheimerit dhe janë botuar paralelisht në revistën JAMA, u përftuan nga rishqyrtimi i gjashtë provave vëzhguese dhe klinike të zhvilluara në Australi, Amerikën e Veriut dhe Japoni. Në to morën pjesë afro 2,700 të moshuar pa simptoma të rënies njohëse, të cilët iu nënshtruan si skanimeve PET të trurit, ashtu edhe testeve p-tau217 në fillim të studimeve, dhe më pas u monitoruan për një periudhë deri në 21 vjet.

Megjithatë, studiuesja Buckley pranoi se kërkimi ndodhet ende në hapat e parë dhe ka nevojë të verifikohet në hulumtime më të gjera, të cilat duhet të përfshijnë pjesëmarrës nga të gjitha shtresat shoqërore dhe me faza të ndryshme të sëmundjes.

The post Testi i gjakut që mund të zbulojë herët rrezikun nga Alzheimeri appeared first on Albeu.com.

Një studim i ri ka zbuluar se të moshuarit që gëzojnë shëndet të mirë njohës, por që kanë përqendrime të larta të biomarkerit p-tau217 në gjak, kanë 38% më shumë gjasa të shfaqin shenja të hershme të demencës në harkun e pesë viteve të ardhshme. Kur periudha e ndjekjes zgjerohet në dhjetë vjet, rreziku është 78% më i lartë, ndonëse provat për këtë interval kohor janë më pak të fuqishme.

Sipas autores kryesore të studimit, Rachel Buckley, e cila është profesoreshë e asociuar e neurologjisë në Shkollën Mjekësore të Harvardit, këto gjetje tregojnë se në të ardhmen testet e gjakut për p-tau217 mund të përdoren realisht për të vlerësuar rrezikun individual të dëmtimit njohës, raporton CNN, transmeton Klankosova.tv.

Më parë, për të diagnostikuar Alzheimerin nevojiteshin procedura të shtrenjta dhe invazive, si tomografia PET ose punksioni kurrizor. Sipas Buckley, analizat e gjakut që përcaktojnë nivelin e tau 217 të fosforiluar (p-tau217) “parashikojnë fuqimisht” formimin e depozitave ngjitëse të beta-amiloidit në tru.

Këto pllaka amiloide provokojnë inflamacion dhe prishin lidhjen ndërmjet neuroneve, dhe mund të akumulohen në tru shumë dekada përpara se të shfaqen humbje të kujtesës ose rënie njohëse – madje që kur personat janë në të 30-at ose 40-at e tyre.

Teksa sasia e beta-amiloidit rritet në tru, në brendësi të qelizave nervore fillojnë të formohen gërsheta të proteinës tau, të cilat shkaktojnë shpërbërjen dhe vdekjen e neuroneve. Në disa patologji, si demenca e lobit frontal që prek funksionet ekzekutive dhe jo kujtesën, këto gërsheta mund të krijohen edhe pa praninë e amiloidit.

Megjithatë, Buckley theksoi se jo çdo person me përqendrime të larta të amiloidit do të zhvillojë domosdoshmërisht demencë, ashtu si prania e tau në tru nuk përcakton me siguri dëmtime njohëse në të ardhmen.

Analizat e gjakut ende kërkojnë vërtetim përmes studimeve shtesë.

Rezultatet e këtij hulumtimi, të cilat do të prezantohen të mërkurën në Konferencën Ndërkombëtare të Shoqatës së Alzheimerit dhe do të botohen njëkohësisht në revistën JAMA, u përftuan nga rianalizimi i të dhënave të gjashtë provave vëzhguese dhe klinike të realizuara në Australi, Amerikën e Veriut dhe Japoni. Rreth 2,700 të moshuar pa shenja të rënies njohëse iu nënshtruan skanimeve PET të trurit dhe analizave të gjakut për p-tau217 që në fillim të periudhës studimore dhe u ndoqën për deri në 21 vjet.

Sidoqoftë, Buckley paralajmëroi se ky studim ndodhet ende në faza fillestare dhe duhet të replikohet në kërkime më gjithëpërfshirëse, që të përfshijnë popullata nga të gjitha sferat e jetës dhe me shkallë të ndryshme të avancimit të sëmundjes.

The post Një analizë gjaku mund të parashikojë rrezikun e sëmundjes Alzheimer appeared first on Albeu.com.

Një studim i ri ka nxjerrë në pah se personat e moshuar me aftësi njohëse të paprekura, por që kishin përqëndrime të shtuara të biomarkerit p-tau217 në gjak, përballeshin me një probabilitet 38% më të lartë për të shfaqur treguesit fillestarë të demencës brenda një periudhe pesëvjeçare. Për një hark kohor prej 10 vitesh, ky rrezik shkonte në 78%, megjithëse të dhënat për këtë periudhë nuk ishin po aq të sigurta.

Sipas autores kryesore të punimit, Rachel Buckley, profesoreshë e asociuar në Shkollën Mjekësore të Harvardit, ky zbulim tregon se analizat e gjakut për p-tau217 mund të shërbejnë në të ardhmen për të vlerësuar me saktësi rrezikun individual ndaj përkeqësimit kognitiv, raporton CNN, transmeton Klankosova.tv.

Deri më tani, konfirmimi i sëmundjes së Alzheimerit mbështetej në metoda të shtrenjta dhe invazive, si tomografitë me emetim pozitronesh (PET) ose punksionet lumbare. Megjithatë, Buckley thekson se testet hematologjike që masin përqëndrimin e tau 217 të fosforiluar, apo p-tau217, janë një parashikues i fortë për formimin e depozitave ngjitëse të beta-amiloidit në tru.

Këto pllaka amiloide, të cilat nxisin inflamacion dhe prishin lidhjet mes neuroneve, mund të akumulohen në organin e të menduarit me dekada përpara se të shfaqen probleme me kujtesën ose aftësitë njohëse, madje që kur individët janë në dekadat e treta dhe të katërta të jetës.

Teksa sasia e beta-amiloidit shtohet në tru, lëmshet e proteinës tau fillojnë të mblidhen brenda qelizave nervore, duke çuar në kolapsin dhe shkatërrimin e neuroneve. Në disa patologji, siç është demenca frontotemporale që prek funksionin ekzekutiv dhe jo kujtesën, këto lëmshe mund të formohen edhe pa praninë e amiloidit.

Buckley sqaron se jo të gjithë individët me nivele të ngritura të amiloidit do të zhvillojnë domosdoshmërisht demencë, ashtu siç ekzistenca e tau në tru nuk përcakton me siguri një dëmtim kognitiv në pleqëri.

Testet e gjakut kërkojnë kërkime të mëtejshme

Gjetjet e këtij studimi, të cilat pritet të prezantohen të mërkurën në Konferencën Ndërkombëtare të Shoqatës së Alzheimerit dhe njëkohësisht të publikohen në revistën JAMA, u bazuan në rishqyrtimin e të dhënave nga gjashtë prova vëzhguese dhe klinike të zhvilluara në Australi, Amerikën e Veriut dhe Japoni. Rreth 2,700 të moshuar që nuk shfaqnin simptoma të rënies mendore iu nënshtruan në fillim skanimeve PET të trurit si dhe analizave për p-tau217, dhe u monitoruan për një periudhë deri në 21 vjet.

Megjithatë, Buckley vëren se hulumtimi ndodhet ende në hapat e parë dhe ka nevojë të verifikohet përmes studimeve më gjithëpërfshirëse, të cilat duhet të përfshijnë pjesëmarrës nga të gjitha kategoritë shoqërore dhe me shkallë të ndryshme të përparimit të sëmundjes.

The post Testi i gjakut që mund të zbulojë paraprakisht rrezikun nga Alzheimeri appeared first on Albeu.com.

Një studim i ri ka gjetur se të moshuarit pa probleme njohëse, por me nivele të larta në gjak të biomarkerit p-tau217, kishin 38% më shumë gjasa të shfaqnin shenja të hershme të demencës brenda pesë viteve. Pas 10 vitesh, rreziku rezultoi 78% më i lartë, ndonëse provat për këtë periudhë ishin më pak të qëndrueshme.

“Ajo që më tregon kjo është se ne me të vërtetë mund të përdorim testet e gjakut p-tau217 në të ardhmen për të qenë në gjendje të kuptojmë rrezikun individual të dikujt për dëmtim njohës”, u shpreh autorja kryesore e studimit, Rachel Buckley, profesoreshë e asociuar e neurologjisë në Shkollën Mjekësore të Harvardit, shkruan CNN, transmeton Klankosova.tv.

Deri tani, diagnostikimi i Alzheimerit zakonisht është mbështetur në metoda të kushtueshme dhe invazive, përfshirë skanimet PET ose pulsimet kurrizore. Sipas Buckley, analizat e gjakut që përcaktojnë nivelin e tau 217 të fosforiluar, të njohur si p-tau217, “parashikojnë fuqimisht” akumulimin në tru të pllakave ngjitëse beta-amiloide.

Këto pllaka amiloide mund të nisin të mblidhen në tru disa dekada përpara se të shfaqen humbja e kujtesës apo rënia njohëse, përfshirë kur individët janë ende në të 30-at dhe 40-at e tyre. Ato shkaktojnë inflamacion dhe pengojnë komunikimin mes neuroneve.

Me shtimin e beta-amiloidit në tru, brenda qelizave të trurit nisin të krijohen grumbullime të proteinave tau. Këto gërsheta çojnë në shembjen dhe vdekjen e neuroneve. Në disa sëmundje, si demenca e lobit frontal, që prek funksionin ekzekutiv dhe jo kujtesën, grumbullimet e tilla mund të shfaqen edhe pa praninë e amiloidit.

Buckley theksoi se niveli i lartë i amiloidit nuk do të thotë domosdoshmërisht se çdo person do të zhvillojë demencë. Po ashtu, prania e tau në tru nuk e përcakton patjetër shfaqjen e dëmtimit njohës në vitet e mëvonshme të jetës.

Analizat e gjakut kanë nevojë për studime shtesë

Gjetjet, që pritet të paraqiten të mërkurën në Konferencën Ndërkombëtare të Shoqatës së Alzheimerit dhe të publikohen në revistën JAMA, bazohen në rianalizimin e rezultateve nga gjashtë studime vëzhguese dhe klinike të zhvilluara në Australi, Amerikën e Veriut dhe Japoni. Pothuajse 2,700 të rritur të moshuar, pa shenja të rënies njohëse, kryen në fillim të studimeve skanime PET të trurit dhe teste p-tau217, ndërsa më pas u monitoruan deri në 21 vjet.

Megjithatë, Buckley vlerësoi se hulumtimi ndodhet ende në një fazë të hershme. Ajo tha se rezultatet duhet të konfirmohen përmes studimeve më të mëdha, ku përfshihen persona nga “të gjitha sferat e jetës dhe me nivele të ndryshme të sëmundjes”.

The post Testi i ri i gjakut mund të ndihmojë në vlerësimin e rrezikut për Alzheimer appeared first on Albeu.com.

Një nga faktorët kryesorë është inflamacioni i trurit, i cili shfaqet si te pacientët me Alzheimer ashtu edhe te ata që preken nga COVID-19. Virusi SARS-CoV-2 mund të dëmtojë barrierën gjak-tru, e cila normalisht mbron trurin nga patogjenët. Kur kjo barrierë dëmtohet, viruset dhe substanca të tjera mund të depërtojnë në tru, duke shkaktuar inflamacion dhe dëmtime nervore.

Studimet sugjerojnë gjithashtu se COVID-19 mund të dëmtojë neuronet dhe të rrisë nivelet e proteinave si amyloid beta, e cila luan një rol kyç në zhvillimin e Alzheimerit. Sipas të dhënave, ka një rritje të diagnozave të Alzheimerit brenda një viti pas infektimit me COVID-19, veçanërisht te personat mbi 50 vjeç. Megjithatë, deri më tani nuk ka prova që tregojnë se sëmundja po shfaqet më shpesh te të rinjtë.

Nga ana tjetër, personat që tashmë vuajnë nga Alzheimer kanë rrezik më të lartë për t’u infektuar me COVID-19 dhe për të përjetuar pasoja më të rënda, përfshirë përkeqësim të shpejtë të funksioneve njohëse dhe rrezik më të lartë për vdekje. Kjo lidhet me moshën e avancuar, sëmundjet shoqëruese dhe vështirësitë për të ndjekur masat mbrojtëse.

Ekspertët theksojnë se vaksinimi kundër COVID-19, mbajtja e maskës, higjiena e duarve dhe shmangia e kontakteve me persona të infektuar janë masa thelbësore për uljen e rrezikut. Në rast infektimi, kërkimi i ndihmës mjekësore sa më herët është vendimtar për të parandaluar komplikacionet afatgjata neurologjike.

The post Studimet: COVID-19 lidhet me rritjen e rrezikut për zhvillimin e sëmundjes Alzheimer appeared first on Albeu.com.

Kur flitet për këtë sëmundje, njohja e shenjave të hershme është thelbësore për ndërhyrjen në kohë dhe menaxhimin efektiv të saj. “Alarmante është nëse ato ndodhin vazhdimisht dhe shoqërohen me një ndryshim në aftësinë e personit për të funksionuar. Zakonisht kur një pacient vjen tek unë për një vlerësim, kjo ndodh sepse familja dhe miqtë kanë vënë re sjellje jo karakteristike apo shqetësuese, dhe jo vetëm probleme të kujtesës”- thotë dr.MagdalenaBednarzik, mjeke geriatre e Qendrës Mjekësore të Universitetit Rash në SHBA.

Shenjat e hershme ndaj të cilave duhet pasur kujdes:

1. Humbje e kujtesës

Sipas Institutit Kombëtar të Plakjes në SHBA, problemet e kujtesës janë zakonisht një nga shenjat e para të kësaj sëmundje. Simptoma më e zakonshme e hershme e Alzheimer është dëmtimi i kujtesës për gjërat që kanë ndodhur kohët e fundit.

2. Vështirësi në zgjidhjen e problemeve

Alzheimer mund të ndikojë në aftësinë e një personi për të zhvilluar dhe ndjekur një plan ose për të zgjidhur problemet. Sfiduese bëhen edhe detyrat e thjeshta, si për shembull ndjekja e një recete të dhënë nga mjeku apo pagesa e faturave.

3. Konfuzion mbi kohën dhe vendndodhjen

Njerëzit me Alzheimer në fazën e tij të hershme, harrojnë shpesh datat, stinën ku ndodhen,dhe e humbin perceptimin e kalimit të kohës. Po ashtu mund të kenë vështirësi të kuptojnë se ku janë ose si arritën në një vend të caktuar.

4. Ndryshimet në shikim dhe orientimin hapësinor

Alzheimer mund të ndikojë tek perceptimi vizual, duke çuar në vështirësi në gjykimin e distancave dhe përcaktimin e ngjyrës apo kontrastit. Kjo mund të sjellë probleme me leximin, drejtimin e makinës ose lundrimin në mjedise të njohura.

5. Gjykim i dobët

Një person me Alzheimer mund të shfaqë ndryshime në aftësitë e gjykimit ose vendimmarrjes. Të sëmurët me këtë sëmundje, mund të bëjnë zgjedhje të dobëta ekonomike, të neglizhojnë higjienën personale apo të shfaqin rënie të vëmendjes ndaj pamjes së jashtme.

6. Tërheqja nga ndërveprimet sociale

Alzheimeri në fazën e hershme, mund të sjellë ndryshime të dukshme në sjelljen sociale. Individët mund të nisin të tërhiqen nga aktivitetet sociale, pasionet dhe bisedat me të tjerët, duke treguar një interes të reduktuar në ndërveprimet që dikur u shijonin.

7. Ndryshimet e humorit dhe personalitetit

Alzheimeri mund të shkaktojë ndryshime në humor dhe personalitet, duke çuar në rritjen e nervozizmit, ankthit ose depresionit. Njerëzit mund të mërziten lehtësisht, të jenë dyshues ose të shfaqin ndryshime jo karakteristike të humorit.

8. Vështirësi në të folur dhe shkruar

Shprehja e mendimeve dhe ndjekja ose përfshirja në një bisedë, mund të bëhet sfiduese për ata që kanë Alzheimer. Ata mund ta kenë jo pak të vështirë të gjejnë fjalët e duhura, apo të ndjekin mendimet e stërholluara që shfaqin të tjerët.

9. Konfuzion mendor

Konfuzioni dhe çorientimi janë të zakonshme tek individët e prekur nga Alzheimeri, sidomos në mjedise të panjohura apo komplekse. Ata mund të harrojnë vendndodhjen e tyre, datën aktuale apo qëllimin që kanë objektet e njohura.

10. Sjellje agresive dhe nervozitet

Në disa raste, Alzheimer mund të çojë në rritjen e niveleve të agresivitetit dhe nervozizmit. Kjo gjë mund të jetë shqetësuese për individin dhe kujdestarët e tyre, duke kërkuar durim dhe mirëkuptim. / medicalxpress – bota.al

The post Dhjetë simptomat fillestare të Alzheimerit që duhet t’i njihni appeared first on Albeu.com.

Pas analizimit të rastit, studiuesit arritën në përfundimin se do të ishte një rast i “déjà vécu” (në frëngjisht, i jetuar), një sëmundje e rrallë e përshkruar për herë të parë në 1896 si një “formë patologjike e déjà vu”.

Ndryshe nga déjà vu-ja më e njohur, e cila jep përshtypjen se tashmë keni parë diçka që po ndodh, déjà vécu është ndjenja e vazhdueshme e rijetimit të vazhdueshëm të çdo ngjarjeje në jetë.

Shkaqet e sëmundjes nuk janë plotësisht të qarta, por sipas disave mund të gjurmohet në një mosfunksionim të hipokampusit, pjesë e trurit që ndihmon në shndërrimin e kujtimeve afatshkurtra në ato afatgjata.

Një analizë neuropsikologjike e burrit zbuloi humbje të kujtesës, sjellje impulsive dhe rënie kognitive. Skanimet e trurit zbuluan aktivitet jashtëzakonisht të ulët në lobet e majta temporale dhe frontale, si dhe disa anomali në anën e djathtë.

Kjo patologji ndonjëherë shihet në sëmundjet neurodegjenerative si Alzheimer, në të cilën qelizat e sistemit nervor ndalojnë së punuari dhe përfundimisht vdesin.

Testet e kryera nga autorët në fakt kanë nxjerrë në pah shenjat e Alzheimerit në trurin e pacientit. Në lëngun cerebrospinal ata gjetën një nivel të reduktuar të proteinës beta-amiloid 42 dhe nivele shumë të larta të proteinës tau – të dy tregues të sëmundjes.

Ky studim është i pari që dokumenton aktivitetin e trurit në skanime, analizon lëngun cerebrospinal të pacientit dhe përfshin disa teste neuropsikologjike.

Megjithëse burri iu nënshtrua imunoterapisë, një trajtim që zakonisht përdoret për të shkatërruar qelizat malinje të një tumori, situata nuk u përmirësua dhe pacienti vazhdoi të shfaqte shenja të sëmundjes Alzheimer për katër vitet e ardhshme.

The post Efekti i çuditshëm i një sëmundjeje të rrallë: “Të jetosh” gjithmonë në të njëjtën ditë appeared first on Albeu.com.

Të disponueshëm në një larmi ngjyrash si e kuqe, e zezë, vjollcë, e bardhë dhe rozë, manat kanë një aromë të ëmbël dhe të thartë, e cila e bën frutin ideal për të bërë lëngje, reçel, ose ëmbëlsira. Këto janë të ngarkuara me lëndë ushqyese si hekur, vitaminë C, vitaminë K, kalium dhe kalcium, të cilat të gjitha janë të rëndësishme për shëndetin dhe mirëqenien.

Disa mënyra se si manat janë një ndihmë për shëndetin tuaj janë:

Përmirëson qarkullimin e gjakut

Ngrënia e manave do të siguronte që qarkullimi i gjakut në trup të rregullohet. Duke qenë i ngarkuar me hekur, ai rrit ndjeshëm prodhimin e rruazave të kuqe të gjakut, gjë që ndihmon trupin të rrisë shpërndarjen e oksigjenit në të gjitha qelizat dhe indet, duke nxitur metabolizmin dhe duke siguruar funksionimin e qetë të organeve.

Ndihmon në tretjen e karbohidrateve

Manat janë të pasura me 1-deoksinojirimicin, një frenues alfa-glukozidazë që ndihmon në tretjen e karbohidrateve duke rezultuar në energji.

Nxit tretjen

Frutat, veçanërisht manaferrat, janë të mira për tretjen pasi përmbajnë shumë fibra dietike. Ndihmon në përmirësimin e tretjes duke përshpejtuar lëvizjen nëpër traktin tretës dhe duke rritur jashtëqitjen. Ju ndihmon të çliroheni nga problemet kronike si kapsllëku, fryrja dhe ngërçet.

Përmbajtja e vitaminës C në fruta gjithashtu siguron që të jeni më të ngopur për një kohë më të gjatë, duke rritur kështu edhe metabolizmin.

Ndihmon në lehtësimin e inflamacionit

Manat janë të mbushura me Resveratrol dhe anthocyanine, përbërës që kanë veti anti-inflamatore. Meqenëse ato përmbajnë antocianina, të cilat ndihmojnë në shmangien e inflamacionit, ato mund të përdoren si zëvendësim për ilaçin alopatik. Gjethja e manit ndihmon gjithashtu në luftimin e inflamacionit dhe stresit oksidativ, të cilat të dyja janë të lidhura me sëmundjet kronike.

Përmirëson shikimin

Një gotë me lëng mani çdo ditë ndihmon në përmirësimin e shikimit, pasi është i pasur me vitaminë A. Sipas ekspertëve të shëndetit, vitamina A është e shkëlqyer për forcimin e shikimit dhe lehtësimin e tendosjes së syve.

Gjithashtu ndihmon në mbrojtjen e syve nga radikalet e lira që shkaktojnë humbje të syve dhe degjenerim të retinës, veçanërisht tek ata që vuajnë nga diabeti. Sipas një studimi të botuar në Gazetën Ndërkombëtare të Shkencave Biologjike, mani ka disa përbërës që mund të ndihmojnë në luftimin e diabetit dhe rritjen e niveleve të sheqerit në gjak.

Ndihmon në parandalimin e Alzheimerit

Manat përmbajnë sasi jashtëzakonisht të larta të kalciumit, i cili është i nevojshëm për të mbajtur një tru të shëndetshëm. Fruti ndihmon në parandalimin e sëmundjes së Alzheimerit dhe e mban trurin të mprehtë dhe të freskët.

The post Vlerat e shumta të manave, frutit ideal të pranverës appeared first on Albeu.com.

Ilaçi është Leqembi (Lecanemab do të shitet me emrin Leqembi), i cili është zhvilluar nga kompanitë farmaceutike Biogen dhe Eisai dhe është ilaçi i parë që është treguar bindshëm se ngadalëson humbjen e kujtesës dhe të menduarit, simptomat e Alzheimerit. FDA e miratoi atë posaçërisht për pacientët me sëmundje të lehta ose të hershme.

Disa ekspertë besojnë se ilaçi, i cili jepet në mënyrë intravenoze çdo 2 javë, është një ndryshim i lojës në trajtimin e Alzheimerit, edhe pse nuk ka shumë opsione në dispozicion për të ngadalësuar sëmundjen gjithsesi.

Megjithatë, disa shkencëtarë të tjerë vënë në dyshim efektivitetin e ilaçit dhe u ngritën shqetësime për sigurinë e tij pasi tre pacientë vdiqën në provat klinike. /albeu.com

The post FDA miraton ilaçin që mund të ngadalësojë Alzheimerin appeared first on Albeu.com.