“Ju po përdorni një argument të ri, që Prishtina nuk ka plotësuar asnjë kusht për t’u pranuar në organizata që kujdesen për të drejtat e njeriut. Ky është një argument kyç. Prishtina nuk mendon të formojë Unionin e Komunave Serbe”, tha Vuçiç në seancën e jashtëzakonshme.

Ai u tha ministrave se argumenti i mëparshëm, se Kosova nuk është shtet, nuk do të ketë efekt sepse shumica dërrmuese e anëtarëve të Bashkimit Evropian (BE) kanë qëndrim të ndryshëm dhe e njohin Kosovën si të pavarur.

Ai po ashtu ka treguar se raportuesja për Kosovën, Dora Bakoyani, duke folur fillimisht për pranimin e Kosovës, ka thënë se Prishtina do të ndalojë ndërtimin e bazave në veri të Kosovës dhe se do të formohet ZSO, por kjo nuk është respektuar.

The post Vuçiç i bën thirrje qeverisë të formojë urgjent një ekip që të “luftojë” kundër pranimit të Kosovës në KiE appeared first on Albeu.com.

Sipas të njëjtit hetim KRIK, ata zyrtarë fshiheshin pas emrave të koduar – Edo dhe Markus. Sipas KRIK, emri që po ashtu është përmendur shpesh është Oskar, i cili aludohet si shefi kryesor.

Pavarësisht kësaj, KRIK thekson se as policia dhe as prokuroria kompetente nuk kanë tentuar ta identifikojnë Oskarin.

Partitë opozitare dhe gazetarët në Serbi tregojnë se bosi misterioz nga korrespondenca është në të vërtetë presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq.

View this post on Instagram

A post shared by Al Jazeera Balkans (@ajbalkans)

Për këtë ka reaguar Ana Brnabiq.

Sipas saj Vuçiq nuk është Oscar. Thotë se kjo është një gënjeshtër brutale, që synon ndërmjetësim dhe destabilizim të Serbisë.

Partia Liri dhe Drejtësi pyeti pse askush nuk guxon të thotë se “Oscar” është presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, duke marrë parasysh shkrimin e KRIK-ut se Darko Shariq është ndihmuar nga Nebojsha Stefanoviq – emri i koduar në komunikimin Sky Edo dhe kreu i BIA-s Marko Parezanoviq – Marcus, dhe se ata po merrnin urdhrat e tyre nga një njeri emri i koduar i të cilit ishte Oscar.

“Aleksandar Vuçiq është një njeri që pyetet për gjithçka në Serbi. Asnjë vendim i vetëm nuk merret pa të. Dhe është absolutisht e qartë se e gjithë makineria që ka ndihmuar klanin e Darko Shariqit, por që ka përkrahur edhe klanin e Veljko Belivuk, nuk mund të fillojë pa vendimin e Vuçiqit” – njoftuan më herët.

Siç thonë ata, nuk ka asnjë person tjetër nga i cili Stefanoviq dhe Parezanoviq kanë marrë urdhra për të bërë gjithçka që kanë bërë, përveç, siç theksojnë, Aleksandar Vuçiq.

“Oscari është njeriu që mafia e quan “zyrtari i plotfuqishëm”, thotë “vetëm një njeri që mund t’ua zgjidhë problemin”, thuhet më herët në njoftim.

The post Kush është ‘bossi’ e shitësve të kokainës në Serbi që fshihet pas pseudonimit ‘Oscar’? appeared first on Albeu.com.

Përktheu: Alket Goce-AlbEu.com

Ai është një burrë shteti gjigant. Për këtë nuk ka dyshime. Presidenti i Serbisë është mbi 2 metra i gjatë. Vetëm se në biseda, Aleksandar Vucic mundohet të duket paksa më i vogël se sa është në të vërtetë. Ai i zgjedh vazhdimisht fjalët e tij, në mënyrë që të tingëllojnë sikur e pranon me përulësi se dikush i është veçanërisht mirënjohës për shërbimet e tij ndaj vendit dhe rajonit.

Presidenti serb e sheh veten si një garantues të paqes në Ballkanin Perëndimor. Por ata që kuptojnë pak serbisht dhe janë në gjendje të lexojnë midis rreshtave, dhe ata që shohin përtej propagandës së mediave pro-regjimit mund të arrijnë në një përfundim krejt tjetër.

Pra që Vucic i ka të gjitha karakteristikat e një nxitësi të konflikteve. Për muaj të tërë, dhjetëra mijëra njerëz kanë demonstruar në Beograd dhe qytete të tjera të vendit kundër presidentit autokratik dhe kundër atmosferës së tensionuar në vend, të acaruar kryesisht nga mediat pro tij.

Në fillim të majit ndodhën 2 masakra brenda 2 ditëve me 18 të vrarë. Ato shkaktuan një zemërim të madh publik ndaj presidentit, të cilin aktivistja për të drejtat e njeriut Sonja Biserko e akuzon se i ka shkatërruar institucionet shtetërore të Serbisë.

Në këto kushte, strategjia e politikës së jashtme të Vucic nuk është gjë tjetër veçse një akt balancues. Ndonëse e thekson rëndësinë që kanë marrëdhëniet e Serbisë me Brukselin dhe Uashingtonin, ai kultivon lidhje të ngushta si me Moskën po ashtu edhe me Pekinin. Beogradi vazhdon të mos i bashkohet pjesëmarrjes në sanksionet që Perëndimi ka vendosur kundër Rusisë në përgjigje ndaj pushtimit të Ukrainës, teksa janë në rritje kërcënimet ndaj aktivistëve të opozitës ruse që janë strehuar në Serbi. Gjatë gjithë kohës, situata në rajon duket se po del jashtë kontrollit.

Në Kosovë, dhjetëra ushtarë të NATO-s pjesëmarrës në misionin paqeruajtës të KFOR-it në Kosovë u plagosën në fund të majit gjatë përleshjeve fizike me pjesëtarët e pakicës serbe besnike ndaj Vucic. Në Bosnje, një referendum që pritet të mbahet brenda këtij vitit do të përcaktojë nëse do të shkëputet nga federata rajoni me pakicë serbe i Republika Srpska (RS).

Dhe në shtetin anëtar të NATO-s, Mali i Zi, pushtetin po e marrin forcat me prirje nga Serbia. Në kundërpërgjigje Shtetet e Bashkuara e kanë shtuar presionin ndaj Beogradit. Në fillim të javës së kaluar, 4 politikanë të rangut të lartë të RS u vendosën në listën e sanksioneve, përfshirë përfaqësuesin serb në presidencën boshnjake.

Sanksioneve të ngjashme janë vendosur për Aleksandar Vulin, kreun e shërbimit sekret serb.

Sipas një deklarate në muajin korrik të Departamentit Amerikan të Thesarit, i cili vendosi sanksionet, Vulin është i përfshirë në “operacione të krimit të organizuar transnacional dhe trafik droge”.

Për më tepër, ai ka mbështetur “aktivitetet dashakeqe të Rusisë, të cilat po e degradojnë sigurinë dhe stabilitetin e Ballkanit Perëndimor”. Vulin konsiderohet si një zëdhënës i presidentit Vucic dhe mbështetës i konceptit të “Bota Serbe”.

“E vetmja mundësi për stabilitet në Ballkan është nëse të gjithë serbët jetojnë së bashku në një komb të vetëm. Të gjitha konfliktet në Ballkan fillojnë me diskriminimin ndaj serbëve”-është shprehur Vulin. Ai thotë atë për të cilën vetë presidenti serb nuk mund të jetë aq i hapur: që regjimi serb po punon për marrëdhënie më të ngushta mes të gjithë serbëve, brenda dhe jashtë kufijve të vendit.

Versioni i Kremlinit i “Botës Serbe” quhet “Bota Ruse”, dhe ka shërbyer si justifikim i Vladimir Putin për pushtimin e Gjeorgjisë dhe Ukrainës. A po e përdor Moska Vucic si një mjet për ta përhapur destabilitetin përtej Ukrainës dhe në zemër të Evropës? Sondazhet lënë të kuptohet se një strategji e tillë mund të japë frytet e veta.

Pavarësisht se negociatat e Beograd-Brukseli po vazhdojnë prej gati një dekade, më shumë se gjysma e qytetarëve serbë thonë se do të votonin kundër anëtarësimit në BE nëse mbahet një referendum. Për më tepër, 45 për qind e të anketuarve në një sondazh në qershor të kryer nga Demostat, thonë se Putin është lideri më i mirë botëror, i pasuar nga presidenti kinez Xi Jinping.

Vucic e sheh veten si një avokat për të gjithë serbët, përfshirë ata që jetojnë në Kosovë, Malin e Zi dhe Bosnjë e Hercegovinë. Kisha e fuqishme Ortodokse Serbe luan një rol qendror në aritmetikën e tij, duke pasur parasysh lidhjet e forta që ruan me 15 milionë serbët ortodoksë që jetojnë në mbarë botën.

Rrjedhimisht ai mban lidhje të ngushta me të njëjtët klerikë si despoti Slobodan Miloshevic, që në vitet 1990 ishte vetë një adhurues i ideologjisë së Serbisë së Madhe. Edhe në regjimin e Milosevic, Vucic ishte në qeveri si Ministër i Informacionit.

Dhe sa herë që Vucic ndjen presion nga brenda vendit përgjigjet duke aktivizuar përkrahësit e tij të prirur ndaj dhunës në rajonin me shumicë serbe të Kosovës Veriore. Krahina, dikur nën kontrollin e Beogradit, e shpalli pavarësinë në vitin 2008. Serbia, Rusia dhe Kina – së bashku me 5 vende anëtare të Bashkimit Evropian të kryesuar nga Spanja – nuk e kanë njohur ende këtë akt.

Kosova është nyja gordiane në tapicerinë evropiane dhe karta i Vucic në luftën për epërsi në Ballkan. Legjione diplomatësh nga Brukseli dhe Uashingtoni nuk kanë arritur të zgjidhin ngërçin dhe Vucic nuk është i etur të heqë dorë nga pazari i tij nëse oferta nuk është e drejtë.

Janë të ashtuquajturit stabilokratë si Vucic, tek të cilët diplomatët perëndimorë janë mbështetur për dekada me shpresën për të shmangur përsëritjen e luftimeve të përgjakshme që shoqëruan shpërbërjen e Jugosllavisë. Përmes marrëveshjes së asociimit të Serbisë me BE-në, Partia Progresive Serbe e Vucic është mirëpritur në grupin konservator të Partisë Popullore Evropiane.

I njëjti Vucic ka mbrojtur publikisht në të kaluarën të dënuarin për krime lufte Ratko Mladic.  Dhe si deputet në vitin 1995 kërcënoi se “për çdo serb të vrarë do të vrasim 100 myslimanë”.

A ka ndryshuar që atëherë ai? Në vitin 2015, në postin e kryeministrit, Vucic zhvilloi një vizitë në varrezat e mëdha në periferi të Srebrenicës.

Gati 7000 myslimanë janë varrosur atje, të vrarë nga ushtarët serbë dhe pjesëtarët e milicisë. Gjatë vizitës, kreut të qeverisë së Serbisë iu desh të ikte me nxitim për shkak të zemërimit të familjarëve të viktimave. Ai flet për një “krizë të madhe dhe serioze” në Bosnje por nuk jep asnjë shenjë se si synon të ndihmojë në zgjidhjen e saj.

Gjatë një takimi në Beograd me Milorad Dodik më 20 korrik, dyshohet se u diskutuan çështje me “rëndësi kombëtare për popullin serb”. Situata duket më shumë sikur është pranë një konflikti të ri. Ndërkohë në Malin e Zi në regjistrimin e fundit, 32 për qind e njerëzve u deklaruan si serbë.

Ky numër pritet të rritet dhe mediat nën kontrollin e Beogradit po bëjnë pjesën e tyre. Llogaritë e Beogradit janë të qarta: sa më i madh të jetë numri i serbëve në Malin e Zi, aq më e justifikueshme është dëshira serbe për t’i mbrojtur ata dhe për të folur në emër të së ardhmes së tyre.

Është saktësisht e njëjta qasje strategjike që përdor Putini kur bëhej fjalë për qytetarët rusë në Gjeorgji, Donbas dhe në Gadishullin e Krimesë. Gjatë vizitës së tij të parë në Beograd në korrik, presidenti i ri i Malit të Zi, Jakov Milatovic, që mendohet se ka prirje pro-serbe, ngriti një dolli me Vucic.

Të dy treguan miqësinë e ndërsjellë, duke i dhënë fund epokës së gjatë të marrëdhënie të ftohta diplomatike mes dy vendeve gjatë udhëheqjes së Milo Djukanović. Presidenti do të dështojë nëse nuk zgjidh të paktën çështjen e Kosovës sa më shpejt që të jetë e mundur, tha në nëntor 2022 Jelena Obućina, moderatorja e njohur e lajmeve për Nova S, një televizion kritik ndaj qeverisë. Të nesërmen, ajo nisi të merrte kërcënime me vdekje. Autori i kërcënimit u zbulua dhe u dërgua në gjykatë, ku u ul pikërisht pranë gazetares. Ai nuk është dënuar ende.

Marrë me shkurtime

/albeu.com

The post Duke luajtur me zjarrin në Beograd appeared first on Albeu.com.

Imazhet e nacionalistëve serbë që përdorin shkopinjtë dhe gurët kundër paqeruajtësve të NATO-s në qytetin verior të Kosovës, Zveçan, në fund të muajit maj, e vendosën vendin ballkanik sërish në qendër të vëmendjes ndërkombëtare.

Dhuna shpërtheu në veriun me shumicë serbe, pasi policia e Kosovës shoqëroi për të marrë detyrën e tyre kryetarët e komunave, të cilët ishin zgjedhur së fundmi në zgjedhjet lokale të bojkotuara nga serbët. Lajmi se Serbia kishte vendosur ushtrinë e saj në gatishmëri të lartë, bëri që shumë njerëz që nuk janë shumë të njohur me çështjet e Ballkanit, të pyesnin nëse në Evropë është gati të shpërthejë një tjetër konflikt i armatosur.

Përgjigja është jo: nuk jemi në prag të një lufte tjetër ballkanike. Gjithsesi kjo nuk do të thotë se situata në Kosovë nuk është alarmante. Përveç dhunës, ajo që po ngre shqetësim në rajon është roli që kanë luajtur Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian në nxitjen e një faze të re të rrezikshme të militantizmit nacionalist serb në Kosovë por edhe në Ballkanin Perëndimor më gjerësisht.

Kosova e shpalli pavarësinë e saj nga Serbia në vitin 2008, e mbështetur nga SHBA, Britania e Madhe, Gjermania, Franca dhe Italia, e njohur edhe si Pesëshja (QUINT). Ky akt ndodhi pas gati një dekade të mbikëqyrjes ndërkombëtare nën Administratën e Përkohshme të OKB-së, e cila u krijua në fund të Luftës së Kosovës.

Gjatë kësaj periudhe të përkohshme, Kosova mbeti nominalisht pjesë e Republikës Federale të atëhershme të Jugosllavisë si një “krahinë autonome”, por Beogradi nuk ushtroi asnjë autoritet mbi asnjë aspekt të qeverisjes së territorit, me përjashtim të një pranie të kufizuar në një pjesë të vogël të komunave me shumicë serbe në veri.

Ndërkohë, është fakt që Kosova kishte pasur një shkallë të konsiderueshme të vetëqeverisjes gjatë periudhës së qeverisjes komuniste, megjithëse shumica e saj etnike shqiptare ishte një objektiv i shpeshtë i represionit.

Në vitin 1989, kur Slobodan Milosevic mori pushtetin në Beograd, ai vendosi një regjim të ri kushtetues në Kosovë dhe e ktheu rajonin në një shtet të vërtetë policor, ku shqiptarët etnikë u zhveshën nga pothuajse të gjitha liritë civile. Kjo qasje e ashpër solli rezistencën e armatosur të komunitetit shqiptar dhe në fund ndërhyrjen ushtarake të NATO-s.

Gjatë 15 viteve të fundit, SHBA dhe BE janë përpjekur të arrijnë një marrëveshje normalizimi midis Prishtinës dhe Beogradit. Pavarësisht bisedimeve të njëpasnjëshme të nivelit të lartë, të dyja palët mbeten ende larg njëra-tjetrës. Por këtu nuk bëhet fjalë për një fajësi të barabartë.

Problemi mbetet thuajse tërësisht në palën serbe. Regjimi gjithnjë e më autokratik i presidentit serb Aleksandar Vucic është kategorik në refuzimin e tij për të pranuar sovranitetin e Kosovës. Në raundin e fundit të bisedimeve të mbajtura në Ohër të Maqedonisë së Veriut në mars, Vucic refuzoi të nënshkruante marrëveshjen e supozuar për të cilën kishte “rënë dakord”.

Në një fjalim disa ditë më vonë ai deklaroi para qytetarëve serbë se nuk donte “të bënte një marrëveshje ligjore ndërkombëtare me Republikën e Kosovës”. Në mediat e lidhura me regjimin në Serbi, komuniteti etnik shqiptar, që përbën 92 për qind të popullsisë së Kosovës, përmendet vazhdimisht me sharje mbi baza etnike.

Ndërkohë qeveria në Prishtinë cilësohet si një autoritetet lokal “i përkohshme”. Ndërsa në veriun e Kosovës me shumicë serbe, Beogradi ruan një lloj pushteti klandestin, të administruar përmes një rrjeti ultra-nacionalistësh dhe gangsterësh vendas, siç e ka detajuar kohët e fundit edhe gazeta amerikane “The New York Times”.

Por qëndrimi reaksionar i Serbisë nuk kufizohet vetëm në Kosovë. Udhëheqja serbe dhe segmente të mëdha të publikut serb, që janë ushqyer prej më shumë se 3 dekadash me propagandën revizioniste, jetojnë në botën e tyre. As Beogradi dhe as një pjesë e madhe e publikut serb nuk e pranojnë që regjimi i Milosevic – në kabinetin e fundit të të cilit Vucic mbante postin e Ministrit të Informacionit – ishte arkitekti kryesor i shpërbërjes së Jugosllavisë apo i dekadës së mëvonshme të konfliktit që përfshiu rajonin.

Ata pretendojnë në mënyrë të rreme se Serbia nuk ka zhvilluar luftëra agresioni kundër Sllovenisë, Kroacisë, Bosnje-Hercegovinës dhe Kosovës ndërmjet viteve 1991-1999. Po ashtu thonë se Serbia nuk ka orkestruar një fushatë sistematike, gjenocidale të shfarosjes, terrorit dhe dëbimit kundër popullsisë jo-serbe të Bosnjës ndërmjet viteve 1992-1995.

Në fakt, dhuna gjenocidale e drejtuar kundër boshnjakëve nga Milosevic dhe përfaqësuesit e tij serbë në Bosnje, ishte aq e rëndë saqë afro gjysma e të gjitha viktimave gjatë Luftërave Jugosllave ishin boshnjakë etnikë. Dhe Bosnja e pasluftës ka mbetur e përçarë nga mosfunksionimi dhe grindjet për shkak të Marrëveshjes së Paqes të Dejtonit të ndërmjetësuar nga SHBA dhe shkallës ekstreme të autonomisë që u është dhënë elementëve shovinistë etnikë sipas kushtetutës së re të vendit.

Pas fillimit të pushtimit në shkallë të plotë të Ukrainës nga Rusia, dikush do të mendonte se do të kishte pasoja të rënda politike dhe diplomatike për Serbinë dhe përfaqësuesit e saj për shkak të lidhjeve të tyre të ngushta me Kremlinin dhe makinacioneve të tyre ekspansioniste në Ballkanin Perëndimor.

Në fakt ka ndodhur pikërisht e kundërta. Për shembull, në rastin e përleshjeve ndërmjet nacionalistëve serbë dhe paqeruajtësve të NATO-s në Zveçan, QUINT-i dënoi për ngjarjen kryeministrin e vendit, Albin Kurti, që kishte dërguar policinë për të shoqëruar kryetarët e sapozgjedhur të komunave në zyrat e tyre në veri.

Po ashtu SHBA-ja e e përjashtoi Kosovën nga stërvitja ushtarake “Defender 23” e udhëhequr nga NATO dhe i kërcënuan me sanksione zyrtarët vendas. Ambasadori i SHBA-së në Prishtinë Jeffrey Hovenier theksoi se vendi i tij nuk do ta ndihmojë më Kosovën në kërkimin e njohjes ndërkombëtare.

Nga ana tjetër, Serbia dhe Vucic nuk patën asnjë pasojë. As Milorad Dodik i Republika Srpska nuk është përballur me pasoja për takimet e rregullta që ka pasur me ​​presidentin rus Vladimir Putin, të cilin zyrtarët amerikanë dhe evropianë e kanë quajtur vazhdimisht një “kriminel lufte”.

Madje Republika Spska vazhdon të marrë fonde nga BE për projekte të ndryshme zhvillimore, dhe ndonëse Dodik është nën sanksionet e SHBA dhe Britanisë së Madhe, ai vazhdon të lobojë hapur mbi zyrtarët e SHBA-së në Uashington.

Në Bosnje, ashtu si në Kosovë, SHBA dhe BE duken të pa interesuara për të frenuar ndikimin rus. Në vend të kësaj, ata kanë kërkuar të zbutin marrëdhëniet me nacionalistët militantë të mbështetur nga Moska. Pse? Sepse Perëndimi ka arritur në përfundimin se nuk ia vlen të harxhohet kohë dhe përpjekje për t’u përballur me njerëz si Vucic apo Dodik në një rajon aq periferik ndaj interesave të tij siç është Ballkani Perëndimor.

SHBA dhe BE kanë zgjedhur një qasje të butë ndaj nacionalistëve militantë, duke shpenzuar kapital politik dhe diplomatik për t’i ndihmuar ata të arrijnë qëllimet e tyre me shpresën kalimtare se kjo do t’i qetësojë ata. Natyrisht, rezultati ka qenë vetëm një formë më e guximshme e ekstremizmit nacionalist në Ballkan, pjesa më e madhe e sponsorizuar nga Perëndimi.

Gjërat kanë të ngjarë të mbetet kështu derisa publiku vendas, përfshirë diasporën boshnjake dhe kosovare në Perëndim, dhe aleatët e tyre, të kenë mundësi të dëshmojnë në mënyrë efektive arsyen pse marrëdhëniet me dy standarte të Perëndimit në Ballkan janë të rrezikshme për stabilitetin dhe sigurinë e Evropës. Deri atëherë, Beogradi ka të ngjarë të vazhdojë të nxisë kaos, duke e ditur se Uashingtoni dhe Brukseli do ta kthejnë kokën nga ana tjetër. /albeu.com

The post Strategjia e rrezikshme SHBA-BE për të qetësuar Beogradin ekspansionist appeared first on Albeu.com.

Presidenti serb Aleksandar Vuçiç tha se nuk është kundër që vendi i tij t’u shesë municion ndërmjetësve që i dërgojnë ato armë në Ukrainë, një sinjal që aleati i vendosur ballkanik i Rusisë po kthehet ka Perëndimi.

Aleksandar Vuçiç ka mbështetur tradicionalisht Moskën dhe ka refuzuar të bashkohet me sanksionet perëndimore ndaj Rusisë pas pushtimit të Ukrainës. Por në një ndryshim të qëndrimit, presidenti serb tha se ishte në dijeni të raporteve të qeverisë amerikane se municionet serbe kanë përfunduar në Ukrainë nëpërmjet ndërmjetësve dhe se ai nuk kishte plane për ta ndaluar këtë.

“A është e mundur që të ndodhë? Nuk kam asnjë dyshim se mund të ndodhë”, tha Vuçiç për Financial Times.

“Cila është alternativa për ne? Për të mos e prodhuar atë? Për të mos e shitur?”

Sipas tre diplomatëve perëndimorë në rajon, linja e furnizimit që dërgon municionet serbe në frontin ukrainas ka qenë një faktor vendimtar në një ndryshim të dukshëm pasi SHBA, NATO dhe BE së fundmi mbështetën Serbinë pas një ndezje të tensioneve në Kosovë.

I pyetur nëse ishte një hap i qëllimshëm për të fituar miratimin e kryeqyteteve perëndimore, Vuçiç pohoi se Beogradi u përpoq të vepronte në një “mënyrë neutrale”.

“Por unë nuk jam budalla. Jam i vetëdijshëm se disa nga armët mund të përfundojnë në Ukrainë.”

Vuçiç pranoi se po ecte në një litar të hollë midis Moskës dhe fuqive perëndimore, por tha se ai nuk do të ndihmonte përpjekjet e luftës ruse.

“Ne u bashkuam me të gjitha rezolutat e OKB-së”, tha Vuçiç duke iu referuar deklaratave të OKB-së që dënojnë pushtimin e Ukrainës nga Rusia.

“Ne i bashkohemi ndalimeve të rieksportit, të tilla si [teknologjia] e përdorimit të dyfishtë në drone. . . Ne nuk do të jemi një nyje për të rieksportuar diçka në Rusi”.

Ai shtoi se kohët kur ai fliste me presidentin rus Vladimir Putin çdo tre muaj kishin mbaruar, duke theksuar se ai nuk ka qenë në kontakt me Kremlinin për një vit përveç pritjes së vizitorëve nga Moska.

“Kjo nuk ka ndodhur kurrë më parë”, tha ai.

Ambasadori i SHBA në Serbi, Christopher Hill, tha për FT se Ukraina ka tejkaluar çdo çështje tjetër në Europë dhe veçanërisht në Ballkan, ku Rusia ka pasur tradicionalisht ndikim.

“Ukraina është absolutisht vendimtare dhe ne jemi në një pikë ku të gjithë duhet të jenë në të njëjtën kuvertë”, tha Hill.

“Kur njerëzit janë në bord, marrëdhëniet përmirësohen.”

Lidhjet e forta të Serbisë me Rusinë dhe potenciali i saj për të prishur sigurinë rajonale kanë bërë që kryeqytetet perëndimore të miratojnë një qëndrim më të butë ndaj Beogradit, sipas Janes, një burim i besueshëm së inteligjencës së mbrojtjes.

“Duke pasë parasysh rrezikun e përshkallëzimit ushtarak në Kosovën veriore, qeveritë perëndimore nuk duan të rrezikojnë të kenë një konflikt tjetër në Europë”, thanë analistët e Janes, Stefano Marras dhe Ines Gonzalez.

Kjo qasje e tërheqjes mbart rreziqe, tha Engjellushe Morina, një anëtare e lartë në Këshillin Europian për Marrëdhëniet me Jashtë.

“Kosova ka bërë gabimet e veta si pjesë e procesit – por kënaqja e Perëndimit ndaj orientimit në thelb antiperëndimor të politikës së jashtme të Serbisë ndihmoi në hapjen e rrugës për dhunën e fundit”, shkroi ajo.

Vuçiq tha se ai nuk priste progres në veri të Kosovës, ku dhuna shpërtheu muajin e kaluar kur serbët vendas kërkuan të bojkotojnë emërimin e shqiptarëve etnikë si kryetarë komunash pas zgjedhjeve të kontestuara.

BE-ja i tha Kosovës që të përsëriste votimin dhe këmbënguli që serbët të marrin pjesë në zgjedhje dhe të ë rezultatin.

Vuçiq tha se kjo do të ishte e pamundur derisa të përmbushen kërkesat e komunitetit serb, siç është largimi i njësive të policisë shqiptare të armatosur rëndë.

“Atëherë mund të fillojmë të diskutojmë gjëra të tjera”, tha Igor Simiq, nënkryetar i Listës Serbe, partia kryesore politike e komunitetit serb në Kosovë, tha se kishte pak besim në përmbushjen e këtyre kërkesave shpejt.

“Ne nuk po mendojmë për zgjedhjet”.

Brenda vendit [në Serbi], Vuçiç gjithashtu duhet të përballet me zemërimin në rritje pas dy të shtënave masive një muaj më parë, duke lënë të vdekur dhjetëra njerëz, kryesisht nxënës.

Një seri protestash në javët e fundit shfaqën pakënaqësi publike në rritje me sundimin dhjetëvjeçar të Vuçiqit dhe partisë së tij SNS, të parë nga protestuesit si gjithnjë e më autokratike dhe të korruptuar.

Presidenti dha dorëheqjen nga drejtimi i partisë dhe planifikon të formojë një grup të aleatëve të tij, por tha se protestat nuk kërcënojnë stabilitetin. Demonstratat, si konflikti i Kosovës, nuk ka gjasa të zhduken. Protesta më e madhe, e pesta brenda një muaji, tërhoqi dhjetëra mijëra njerëz nga i gjithë vendi në Beograd të shtunën.

“Të shtënat ishin një moment ‘wow’,” tha Savo Manojloviç, udhëheqës i grupit të të drejtave të OJQ-së Kreni Promeni (Shko Ndrysho), i cili ka ndihmuar në organizimin e protestave.

“E keni në çdo ndërmarrje publike, në çdo institucion. Korrupsioni zhvendos meritokracinë”, thuhet në artikullin e Fiancial Times.

The post A është ky pakt i fshehtë shkaku pse Perëndimi mbështeti Serbinë përballë Kosovës?! appeared first on Albeu.com.

Presidenti serb, Aleksandër Vuçiç ka publikuar një foto me Ramën në rrjetin social Instagram, duke thënë se po ndihet krenar për miqësinë që e kanë krijuar me Shqipërinë gjatë viteve të fundit.

“Krenar për Beogradin në ujë dhe miqësinë me Shqipërinë që kemi krijuar gjatë viteve të fundit”, shkroi Vuçiç.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Aleksandar Vučić (@buducnostsrbijeav)

Sot është nata e dytë e qëndrimit të Ramës në Beograd, aty ku po mbahet samiti i radhës të “Ballkanit të Hapur” e ku priten të firmosen disa marrëveshje mes tre liderëve kryeministrit shqiptar, Edi Ramës, Kryeministrit të Maqedonisë së Veriut Dimitar Kovaçevski dhe Presidentit të Serbisë Vuçiç.

The post Vuçiç poston foto nga darka me Ramën: Krenar për miqësinë e krijuar ndër vite me Shqipërinë appeared first on Albeu.com.

Sipas burimeve të Novosti pranë Shtabit të Përgjithshëm, Vuçiç e ka hedhur hodhi poshtë kërkesën me shpjegimin se Serbia është një vend i pavarur, i pavarur ushtarakisht dhe neutral.

Sipas Vuçiç ai është i vetmi që ka të drejtë të kujdeset për ushtrinë e tij dhe nuk ka nevojë që dikush, kushdo qoftë ai, të inspektojë sistemet dhe njësitë luftarake serbe.

Ky informacion është konfirmuar për ‘Novosti’ edhe nga Ministria e Mbrojtjes.

The post Vuçiç refuzon kërkesën e Perëndimit për të kontrolluar kazermat ushtarake appeared first on Albeu.com.

Vuçiq ka deklaruar se Borrell është shprehur i kënaqur që Kosova dhe Serbia kanë arritur të pajtohen për udhëzimin i cili çon në implementimin e marrëveshjeve për energjinë, të nënshkruara në vitet 2013 dhe 2015.

Tanjug raporton se Vuçiq Borrellit i ka thënë se ka zhvilluar një bisedë me kryeminsitrin shqiptar, Edi Rama dhe kryeministrin maqedonas, Dimitar Kovaçevski këtë mëngjes dhe se është munduar të krijojë pajtim mes treshes së Ballkanit të Hapur, që të marrin pjesë së bashku në samit.

Ai ka thënë se zyrtarisht, vendimi do të bëhet i ditur nesër./express

The post Vuçiç, telefonatë me Borrellin: Me Ramën e Kovaçevskin tregojmë nesër a shkojmë në Bruksel appeared first on Albeu.com.

Më 25 maj, Vuçiq u takua me Abazoviqin, teksa të dy liderët po marrin pjesë në Forumin Ekonomik Botëror në Davos të Zvicrës.

Forumi në Davos, që nisi më 22 dhe do të zgjasë deri më 26 maj, po mbahet pas një pauze dyvjeçare për shkak të pandemisë së koronavirusit.

“Edhe një mundësi e shkëlqyer për të diskutuar çështje dypalëshe me Dritan Abazoviqin gjatë Forumit Ekonomik Botëror, por edhe për ta ftuar edhe një herë që të bashkohet me ne në takimin e nismës së ‘Ballkanit të Hapur’ në Ohër”, tha Vuçiq përmes një postimi në Instagram.

Ndërkaq, Abazoviq tha se shteti i tij është duke bërë përpjekje për të promovuar një politikë të bashkëpunimit rajonal, pajtimit, bashkëjetesës dhe kohezionit më të mirë ekonomik në Ballkanin Perëndimor.

“Marrëdhëniet me Serbinë janë prioritet – jemi të gatshëm për bashkëpunim intensiv në të gjitha fushat me interes të përbashkët”, shkroi Abazoviq në llogarinë e tij në Twitter.

Nisma “Ballkani i Hapur” është vazhdimësi e “mini-Shengenit” ballkanik, prezantuar në Novi Sad të Serbisë më 10 tetor të vitit 2019, nga liderët e Serbisë, Maqedonisë së Veriut dhe Shqipërisë.

Kur u prezantua nisma e “Ballkanit të Hapur”, asokohe Mali i Zi me Qeverinë e Partisë Demokratike të Socialistëve (DPS), nuk pranoi të merrte pjesë në këtë nismë rajonale.

Megjithatë, kryeministri i ri, Dritan Abazoviq e mbështet konceptin e kësaj nisme. Abazoviq ka shprehur mbështetje për këtë nismë gjatë një interviste për Klan Kosovën më 11 maj.

Kosova dhe Bosnja e Hercegovina nuk e mbështesin këtë iniciativë.

Ndryshe, gjatë pjesëmarrjes në Forumin e Davosit, Abazoviq është takuar edhe me kryeministrin e Kosovës, Albin Kurti, dhe dy liderët kanë biseduar për bashkëpunimin mes dy shteteve dhe projekteve infrastrukturore që kanë për qëllim të krijojnë lidhje më të mira midis Prishtinës dhe Podgoricës zyrtare./rel

The post Vuçiç e fton Abazoviçin që t’i bashkohet “Ballkanit të Hapur” appeared first on Albeu.com.

Mediumi serb shkruan se duhen shumë letra të bardha për t’i shkruar të gjitha gënjeshtrat që janë thënë nga presidenti serb vetëm në vitin 2021.

Një nga rrenat e vitit të Vuçiqit ishte deklarata se “unë nuk dal shpesh në televizion”.

Sipas Byrosë për hulumtime sociale “BIRODI”, Vuçiq ka qenë i pranishëm më shumë se 100 orë transmetime në televizion, transmeton Gazeta Express.

Një tjetër rrenë e presidentit serb ka qenë deklarata se “nuk i paditë kundërshtarët politikë dhe gazetarët”.

Por, në fillim të nëntorit 2021, presidenti serb kishte ngritur padi kundër politikanit Bosko Obradoviq dhe ish-kryetarit të Beogradit Dragan Dilas me arsyetimin për prishje të reputacionit të tij me komentet e tyre në media.

Vuçiq kishte komentuar edhe mundësinë që dikush në Serbi të deklaronte se Republika Serbe e Bosnjës dhe Serbia të bashkoheshin çfarë reagime do të kishte në BE.

Por Vuçiq ka injoruar deklarata e vartësit të tij Aleksander Vulin i cili në TvPink foli për bashkimin e të gjithë serbëve në një shtet.

Vuçiq gënjeu edhe për takimin që ai e quajti historik mes tij dhe Edi Ramës, duke thënë se ishte hera e parë që dy përfaqësues të shteteve të Shqipërisë dhe Serbisë takohen që nga viti 1947.

Ish-kryeministri Zoran Gjingjiq kishte takuar Ilir Metën në vitin 2001, pastaj Vuk Drashkoviq si ministër i Jashtëm kishte vizituar Shqipërinë dhe ish-ministri i Jashtëm i Shqipërisë Kastriot Islami kishte vizituar Beogradin.

Vuçiq poashtu ka gënjyer kur ka deklaruar se Serbia ka rrymën më të lirë në Evropë. Por sipas të dhënave nga Eurostat Serbia s’e ka rrymën më të lirë në Evropë, pasi rryma më e lirë është në Ukrainë./express

The post Gazeta serbe nxjerr zbuluar Vuçiç-in: Këto janë gënjeshtrat që ka thënë në 2021 appeared first on Albeu.com.