The statement by Serbia’s Minister of Public Administration and Local Self-Government, Snezhana Paunović, that if she had been in the position of former Serbian President Slobodan Milošević in 1998, she would have “ethnically cleansed Kosovo,” has been strongly condemned by the European Union.

Her remarks prompted numerous reactions, as they were seen as a justification of rhetoric advocating ethnic cleansing and as a statement contrary to the principles on which the European Union is founded.

Responding to the issue, European Commission spokesperson Anitta Hipper said that the EU does not comment on individual remarks by political officials. Nevertheless, she made it clear that there can be no room in Europe for language that justifies, incites or glorifies ethnic cleansing. Hipper also reaffirmed the European Union’s commitment to human rights, peace and reconciliation in the region.

The Serbian minister made the statement at a time when relations between Kosovo and Serbia remain fragile. The European Union continues to call on both sides to refrain from inflammatory language and actions that could heighten tensions or undermine the process of normalizing relations.

It should also be recalled that Kosovo has declared the Serbian minister “persona non grata.”

Activist Agim Aliçkaj spoke to “Bota sot” about the issue. According to him, Paunović’s statement about the ethnic cleansing of Kosovo is not an isolated case, but reflects the continuation of historic Serbian policies that, he claims, have sought to expel and eradicate Albanians from their lands.

Aliçkaj said that Minister Paunović’s position on ethnically cleansing Kosovo of Albanians is neither new nor surprising. He described it as a continuation of the centuries-old efforts of a chauvinistic, racist and hegemonic Serbian policy aimed at eradicating Albanians.

According to him, there have been numerous projects to eliminate Albanians and seize their lands for the Serbs. He listed the 1844 Načertanije, Čubrilović’s 1937 memorandum titled “The Expulsion of the Albanians,” the 1986 Memorandum of the Serbian Academy of Sciences and Arts (SANU), and Operation “Horseshoe” of 1998–1999, organized by the regime of war criminal Slobodan Milošević.

The activist said that Čubrilović had presented in detail the methods and means of implementing what he called Serbia’s inhumane plans. Aliçkaj recalled his assertion that “the existence of the Serbian nation depends on the nonexistence of the Albanian nation.” He added that all these plans, in his view, were the joint product of state regimes, the Serbian Academy of Sciences and the Serbian Orthodox Church.

Aliçkaj went on to say that Serbia’s plans for genocide in Kosovo failed thanks to Albanian resistance, the KLA’s war and NATO’s intervention. Nevertheless, according to him, the ideology of hatred toward Albanians remains present in Serbia, partly because no “denazification” process took place after the war.

He said that the Albanian people’s heroic, centuries-long resistance, waged in various forms, culminated in the KLA’s war of liberation and NATO’s bombing of Serbia in 1999. For this reason, he said, Serbia’s genocide against Albanians ultimately failed, and did so shamefully. Nevertheless, Aliçkaj said Serbia’s futile aspirations continue, as demonstrated by Minister Paunović’s latest statement.

According to the activist, a significant portion of the Serbian people, even after the bombing and the loss of four brutal wars, has still not broken free from the myths and deceptions of a political class he described as sick. He said this class continues to rule by inciting hatred toward Albanians and other peoples of the Balkans.

Aliçkaj described the failure of Western countries to undertake the “denazification” of Serbian society following Serbia’s military defeat, freeing it from hatred toward other nations and from what he called the dead myths of the Middle Ages, as a major mistake.

He further criticized the approach of the European Union and the United States toward Serbia, saying they are pursuing a lenient policy and taking no concrete action over its statements and conduct. At the same time, according to Aliçkaj, Kosovo is being subjected to unfair pressure, amounting to a double standard.

The activist said that the European Community and the United States are continuing what he called the mistaken and failed policy of appeasing the Serbian regime. He stressed that this regime is led by Aleksandar Vučić, an associate of Milošević, while this approach, in his view, is motivated by illusory geostrategic interests aimed at drawing Serbia away from Russian influence. Aliçkaj added that the Serbian regime is exploiting this situation without restraint or mercy.

As evidence, he cited what he described as the weak and unserious response by European Commission spokesperson Anitta Hipper, as well as the positions of many representatives of Western countries. According to him, the only exceptions are a few lawmakers or thinkers with strong humanitarian principles, while concrete punitive action over Minister Paunović’s inhumane statement is entirely absent.

Aliçkaj claimed that no concrete punitive measures have been taken against Serbia over the terrorist acts in Banjska and Ujman, its refusal to sign the Brussels agreement, and its destabilization of Kosovo and the Balkans. On the other hand, he said, Kosovo is being asked to make further concessions to Serbia through unfair pressure, including sanctions against Kosovo for enforcing the law in the north. He called this double standard shocking.

In conclusion, the activist said that reactions from Albania, part of the Albanian political establishment and the international community have been insufficient. He warned that without punishing those responsible and without fundamental changes in Serbian policy, long-term peace cannot be established in the Balkans.

Aliçkaj described the reaction of the mother country and of the person he characterized as Albania’s illegitimate pro-Serbian prime minister, Edi Rama, as worthless and shameful. He used the same terms to describe the silence of representatives of several parties and part of the press in Kosovo and other Albanian territories.

According to him, the statement by Paunović, whom he called the minister of hatred of a Serbian state built on hatred and myths, poses a danger. Aliçkaj claimed that her aim is to deceive Serbian voters in the upcoming elections and divert international attention from the destructive actions of the Vučić regime. He added that the regime is taking no action against the minister, while Vučić is already presenting himself as a “constructive leader committed to peace.”

In his concluding statement to “Bota sot,” Aliçkaj said that everyone must understand this message, including both national and non-national Albanians, as well as international actors with differing positions. According to him, without punishing Serbian criminals, removing the Serbian government that he described as chauvinistic, racist and hegemonic, and denazifying the segment of the Serbian population burdened by hatred toward others, there will never be stability, security and lasting peace in the Balkans.

The post Agim Aliçkaj Warns After Serbian Minister’s Statement: Without Fundamental Changes, the Balkans Will Not Have Lasting Peace appeared first on Albeu.com.

Deklarata e ministres serbe të Administratës Publike dhe Vetëqeverisjes Lokale, Snezhana Paunoviq, se po të ndodhej në vendin e ish-presidentit të Serbisë, Sllobodan Millosheviq, në vitin 1998 do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën”, është dënuar ashpër nga Bashkimi Evropian.

Qëndrimi i saj nxiti reagime të shumta, pasi u vlerësua si arsyetim i retorikës për spastrim etnik dhe si një deklaratë në kundërshtim me parimet mbi të cilat mbështetet Bashkimi Evropian.

Zëdhënësja e Komisionit Evropian, Anitta Hipper, duke iu përgjigjur kësaj çështjeje, deklaroi se BE-ja nuk shprehet për komentet individuale të zyrtarëve politikë. Pavarësisht kësaj, ajo bëri të qartë se në Evropë nuk mund të ketë hapësirë për gjuhë që justifikon, nxit ose madhëron spastrimin etnik. Hipper rikonfirmoi gjithashtu angazhimin e Bashkimit Evropian për të drejtat e njeriut, paqen dhe pajtimin në rajon.

Kjo deklaratë e ministres serbe u bë në një periudhë kur raportet ndërmjet Kosovës dhe Serbisë mbeten të brishta. Bashkimi Evropian vazhdon t’u kërkojë të dyja palëve që të përmbahen nga gjuha nxitëse dhe nga veprimet që mund të shtojnë tensionet apo të cenojnë procesin për normalizimin e marrëdhënieve.

Duhet kujtuar gjithashtu se Kosova e ka shpallur ministren serbe “non grade”.

Për këtë çështje ka dhënë një prononcim për “Bota sot” veprimtari Agim Aliçkaj. Sipas tij, deklarata e Paunoviqit për spastrimin etnik të Kosovës nuk përbën një rast të izoluar, por shpreh vazhdimësinë e politikave historike serbe, të cilat, siç pretendon ai, kanë pasur për synim dëbimin dhe zhdukjen e shqiptarëve nga trojet e tyre.

Aliçkaj tha se qëndrimi i ministres Paunoviq për spastrimin etnik të Kosovës nga shqiptarët nuk është as i ri dhe as befasues. Ai e cilësoi atë si vijim të përpjekjeve shekullore të një politike serbe shoviniste, raciste dhe hegjemoniste, e orientuar drejt zhdukjes së shqiptarëve.

Sipas tij, kanë ekzistuar shumë projekte për eliminimin e shqiptarëve dhe marrjen e tokave të tyre nga serbët. Ai renditi Naçertanijen e vitit 1844, Memorandumin e vitit 1937 të Çubriloviqit me titull “Dëbimi i shqiptarëve”, Memorandumin e Akademisë Serbe të Shkencave dhe Arteve (SANU) të vitit 1986, si dhe operacionin “Patkoi” të viteve 1998–1999, të organizuar nga regjimi i kriminelit të luftës Slobodan Millosheviq.

Veprimtari deklaroi se Çubriloviqi i kishte paraqitur hollësisht format dhe mënyrat për zbatimin e planeve që ai i quajti çnjerëzore serbe. Aliçkaj rikujtoi pohimin e tij se “ekzistenca e kombit serb varet nga mosekzistenca e kombit shqiptar”. Ai shtoi se të gjitha këto plane, sipas tij, ishin rezultat i përbashkët i regjimeve shtetërore, Akademisë Serbe të Shkencave dhe Kishës Ortodokse Serbe.

Në vijim, Aliçkaj u shpreh se planet serbe për gjenocid në Kosovë dështuan falë qëndresës së shqiptarëve, luftës së UÇK-së dhe ndërhyrjes së NATO-s. Megjithatë, sipas tij, ideologjia e urrejtjes ndaj shqiptarëve vazhdon të jetë e pranishme në Serbi, ndër të tjera për shkak se pas luftës nuk u zhvillua një proces “denazifikimi”.

Ai tha se rezistenca heroike shekullore e popullit shqiptar, e zhvilluar në forma të ndryshme, arriti kulmin me luftën çlirimtare të UÇK-së dhe bombardimin e Serbisë nga NATO-ja në vitin 1999. Për këtë arsye, sipas tij, gjenocidi serb ndaj shqiptarëve dështoi përfundimisht dhe me turp. Megjithatë, Aliçkaj vlerësoi se aspiratat e kota serbe vazhdojnë, siç dëshmohet edhe nga deklarata e fundit e ministres Paunoviq.

Sipas veprimtarit, një pjesë e konsiderueshme e popullit serb, edhe pas bombardimit dhe humbjes së katër luftërave mizore, ende nuk është shkëputur nga mitet dhe mashtrimet e një klase politike që ai e përshkroi si të sëmurë. Ai tha se kjo klasë vazhdon të sundojë duke nxitur urrejtje ndaj shqiptarëve dhe popujve të tjerë të Ballkanit.

Aliçkaj e konsideroi gabim shumë të madh të vendeve perëndimore faktin që, pas mposhtjes ushtarake të Serbisë, nuk u ndërmor “denazifikimi” i shoqërisë serbe dhe çlirimi i saj nga urrejtja ndaj kombeve të tjera, si dhe nga ato që ai i quajti mite të vdekura të mesjetës.

Ai kritikoi më tej qasjen e Bashkimit Evropian dhe të Shteteve të Bashkuara ndaj Serbisë, duke thënë se ato po zbatojnë një politikë të butë dhe nuk po marrin masa konkrete për deklaratat dhe veprimet e saj. Në të njëjtën kohë, sipas Aliçkajt, ndaj Kosovës po ushtrohet presion i padrejtë, çka përbën standard të dyfishtë.

Veprimtari deklaroi se Bashkësia Evropiane dhe Amerika po vazhdojnë atë që ai e quajti politikë të gabuar dhe të dështuar të përkëdheljes së regjimit serb. Ai theksoi se ky regjim udhëhiqet nga Aleksandar Vuçiq, bashkëpunëtor i Millosheviqit, ndërsa kjo qasje, sipas tij, motivohet nga interesa iluzore gjeostrategjike për ta shkëputur Serbinë nga ndikimi i Rusisë. Aliçkaj shtoi se regjimi serb po e shfrytëzon këtë rrethanë pa kufizim dhe pa mëshirë.

Si dëshmi për këtë, ai përmendi reagimin që e cilësoi të zbehtë dhe joserioz të zëdhënëses së Komisionit Evropian, Anitta Hipper, si dhe qëndrimet e shumë përfaqësuesve të vendeve perëndimore. Sipas tij, përjashtim bëjnë vetëm ndonjë deputet ose mendimtar me parime të forta njerëzore, ndërsa veprimet konkrete ndëshkuese për deklaratën çnjerëzore të ministres Paunoviq mungojnë tërësisht.

Aliçkaj pretendoi se ndaj Serbisë nuk është marrë asnjë masë konkrete ndëshkuese për aktet terroriste të Banjskës dhe Ujmanit, për refuzimin e nënshkrimit të marrëveshjes së Brukselit dhe për destabilizimin e Kosovës e të Ballkanit. Në anën tjetër, sipas tij, Kosovës i kërkohen lëshime të tjera ndaj Serbisë përmes presioneve të padrejta, ku përfshihen edhe sanksionet ndaj Kosovës për zbatimin e ligjit në veri. Ai e quajti tronditës këtë standard të dyfishtë.

Në përfundim, veprimtari tha se reagimet nga Shqipëria, nga një pjesë e politikës shqiptare dhe nga faktori ndërkombëtar nuk kanë qenë të mjaftueshme. Ai paralajmëroi se, pa ndëshkimin e personave përgjegjës dhe pa ndryshime themelore në politikën serbe, nuk mund të vendoset paqe afatgjatë në Ballkan.

Aliçkaj e cilësoi të pavlerë dhe të turpshëm reagimin e shtetit amë dhe të atij që ai e përshkroi si kryeministri jolegjitim proserb i Shqipërisë, Edi Rama. Me të njëjtin vlerësim ai iu referua edhe heshtjes së përfaqësuesve të disa partive dhe të një pjese të shtypit në Kosovë e në trojet e tjera shqiptare.

Sipas tij, deklarata e Paunoviqit, të cilën e quajti ministre të urrejtjes së një shteti serb të ngritur mbi urrejtjen dhe mitet, paraqet rrezik. Aliçkaj pretendoi se synimi i saj është mashtrimi i votuesve serbë në zgjedhjet e ardhshme dhe zhvendosja e vëmendjes së ndërkombëtarëve nga veprimet destruktive të regjimit të Vuçiqit. Ai shtoi se ky regjim nuk po merr asnjë masë ndaj ministres, ndërsa Vuçiqi po paraqitet tashmë si “lider konstruktiv i përkushtuar ndaj paqes”.

Në deklaratën përmbyllëse për “Bota sot”, Aliçkaj tha se këtë mesazh duhet ta kuptojnë të gjithë, si shqiptarët kombëtarë dhe jokombëtarë, ashtu edhe ndërkombëtarët me qëndrime të ndryshme. Sipas tij, pa ndëshkimin e kriminelëve serbë, pa largimin e qeverisë serbe që ai e cilësoi shoviniste, raciste dhe hegjemoniste, si dhe pa denazifikimin e asaj pjese të popullit serb që është e ngarkuar me urrejtje ndaj të tjerëve, në Ballkan nuk do të ketë asnjëherë qetësi, siguri dhe paqe të qëndrueshme.

The post Agim Aliçkaj paralajmëron pas deklaratës së ministres serbe: Pa ndryshime rrënjësore, Ballkani nuk do të ketë paqe të qëndrueshme appeared first on Albeu.com.

These comments have been met with widespread condemnation, as they are seen as an attempt to legitimize ethnic cleansing rhetoric and run counter to the fundamental principles of the European Union.

Anitta Hipper, spokesperson for the European Commission, stressed that while the institution does not usually comment on individual statements, there is no room in Europe for language that justifies, promotes, or glorifies ethnic cleansing. She reaffirmed the EU’s unwavering commitment to human rights, peace, and reconciliation in the region.

This statement comes at a time when relations between Kosovo and Serbia remain extremely delicate, and Brussels continues to call on both sides to distance themselves from provocative language and actions that endanger the normalization process.

Meanwhile, Kosovo has declared Minister Paunović persona ‘non grata’.

Regarding this development, activist Agim Aliçkaj gave a statement to “Bota sot”, warning that this declaration is far from spontaneous but reflects an unbroken line of historical Serbian policies aimed at the displacement and destruction of Albanians from their lands.

Aliçkaj placed the minister’s speech in a broader context, noting that plans for the elimination of Albanians date back to the Načertanije of 1844, continue with Čubrilović’s 1937 Memorandum on the “Expulsion of the Albanians”, the 1986 Memorandum of the Serbian Academy of Sciences and Arts, and culminate in the “Horseshoe” operation of 1998–1999, organized by the Milošević regime. He recalled that Čubrilović had clearly stated that the survival of the Serbian nation depended on the disappearance of the Albanian nation, adding that these plans are the product of collaboration between state regimes, the Serbian Academy, and the Serbian Orthodox Church.

Fortunately, according to him, the unbroken resistance of the Albanians, the liberation war of the KLA, and NATO’s intervention in 1999 caused the Serbian genocide in Kosovo to fail. Nevertheless, he underscores that the ideology of hatred towards Albanians remains alive in Serbia, partly due to the lack of a “denazification” process of Serbian society after the conflict.

He argued that a major mistake by Western powers was precisely the failure to liberate the Serbian people from medieval myths and to promote genuine reconciliation, leaving intact a political class that feeds the electorate with hatred towards neighbors.

Aliçkaj sharply criticized the approach of the European Union and the United States, describing it as a policy of appeasement towards the regime led by Aleksandar Vučić, a former collaborator of Milošević. According to him, the tepid reaction of the EC spokesperson, as well as the lack of concrete punitive measures for acts like the terrorist attack in Banjska and Ujman, or for the non-signing of the Brussels agreement, reveal a shocking double standard. Meanwhile, he added, the unfair pressure on Kosovo for further concessions, including sanctions for the implementation of the law in the north, reinforces this impression.

Finally, the activist called the reaction of official Albania and Prime Minister Edi Rama worthless and shameful, as well as the silence of a part of the parties and press in the Albanian space. He warned that Minister Paunović’s statement is dangerous and serves to deceive Serbian voters ahead of elections, as well as to divert international attention from the destructive actions of Vučić’s regime. Aliçkaj concluded that without the punishment of criminals, the removal of a chauvinist government, and the eradication of hatred from a segment of Serbian society, there will never be lasting peace and security in the Balkans.

The post Powerful warning from activist: Serbian minister’s words on ethnic cleansing reveal an ongoing danger for the region appeared first on Albeu.com.

Bashkimi Evropian ka reaguar me forcë pas deklaratës së Snezhana Paunoviq, ministre serbe për Administratën Publike dhe Vetëqeverisjen Lokale, e cila u shpreh se po të ndodhej në pozitën e Sllobodan Millosheviqit gjatë vitit 1998, do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën”.

Këto komente janë pritur me dënim të gjerë, pasi shihen si një përpjekje për të legjitimuar retorikën e spastrimit etnik dhe bien në kundërshtim me parimet themelore të Bashkimit Evropian.

Anitta Hipper, zëdhënësja e Komisionit Evropian, theksoi se megjithëse institucioni nuk i komenton zakonisht deklaratat individuale, në Evropë nuk ka asnjë hapësirë për gjuhë që justifikon, promovon ose lavdëron spastrimin etnik. Ajo rikonfirmoi angazhimin e palëkundur të BE-së ndaj të drejtave të njeriut, paqes dhe pajtimit në rajon.

Kjo deklaratë del në një moment kur marrëdhëniet ndërmjet Kosovës dhe Serbisë mbeten tejet delikate, dhe Brukseli vijon t’u bëjë thirrje të dyja palëve të distancohen nga gjuha provokuese dhe veprimet që rrezikojnë procesin e normalizimit.

Ndërkohë, Kosova e ka shpallur ministre Paunoviq person ‘non grata’.

Lidhur me këtë zhvillim, veprimtari Agim Aliçkaj ka dhënë një prononcim për “Bota sot”, duke paralajmëruar se kjo deklaratë nuk është aspak spontane, por pasqyron një vijë të pandërprerë të politikave historike serbe që synojnë shpërnguljen dhe asgjësimin e shqiptarëve nga tokat e tyre.

Aliçkaj e vendosi fjalimin e ministres në një kontekst më të gjerë, duke përmendur se planet për eliminimin e shqiptarëve datojnë që nga Naçertanija e vitit 1844, vazhdojnë me Memorandumin e Çubriloviqit të vitit 1937 për “Dëbimin e shqiptarëve”, Memorandumin e Akademisë Serbe të Shkencave dhe Arteve të vitit 1986 dhe kulmojnë me operacionin “Patkoi” të viteve 1998–1999, të organizuar nga regjimi i Millosheviqit. Ai rikujtoi se Çubriloviqi kishte deklaruar qartë se mbijetesa e kombit serb varej nga zhdukja e kombit shqiptar, duke shtuar se këto plane janë produkt i një bashkëpunimi mes regjimeve shtetërore, Akademisë Serbe dhe Kishës Ortodokse Serbe.

Fatmirësisht, sipas tij, rezistenca e pandërprerë e shqiptarëve, lufta çlirimtare e UÇK-së dhe ndërhyrja e NATO-s në vitin 1999 e bënë të dështojë gjenocidin serb në Kosovë. Megjithatë, ai nënvizon se ideologjia e urrejtjes ndaj shqiptarëve vazhdon të jetë e gjallë në Serbi, edhe për shkak të mungesës së një procesi “denazifikimi” të shoqërisë serbe pas konfliktit.

Ai argumentoi se një gabim i madh i fuqive perëndimore ishte pikërisht mosçlirimi i popullit serb nga mitet mesjetare dhe nxitja e pajtimit të vërtetë, duke lënë të paprekur një klasë politike që ushqen elektoratin me urrejtje ndaj fqinjëve.

Aliçkaj kritikoi ashpër qasjen e Bashkimit Evropian dhe Shteteve të Bashkuara, duke e cilësuar si një politikë zbutjeje ndaj regjimit të udhëhequr nga Aleksandar Vuçiq, bashkëpunëtor i dikurshëm i Millosheviqit. Sipas tij, reagimi i zbehtë i zëdhënëses së KE-së, si dhe mungesa e masave konkrete ndëshkuese për akte si sulmi terrorist në Banjskë dhe Ujman, apo për mosnënshkrimin e marrëveshjes së Brukselit, tregojnë një standard të dyfishtë tronditës. Ndërkohë, ai shtoi se presioni i padrejtë mbi Kosovën për lëshime shtesë, përfshirë sanksionet për zbatimin e ligjit në veri, e përforcon këtë përshtypje.

Në fund, veprimtari e quajti të pavlerë dhe të turpshëm reagimin e Shqipërisë zyrtare dhe të kryeministrit Edi Rama, si dhe heshtjen e një pjese të partive dhe shtypit në hapësirën shqiptare. Ai paralajmëroi se deklarata e ministres Paunoviq është e rrezikshme dhe shërben për të mashtruar votuesit serbë përpara zgjedhjeve, si dhe për të shpërqendruar vëmendjen ndërkombëtare nga veprimet destruktive të regjimit të Vuçiqit. Aliçkaj përfundoi se pa ndëshkimin e kriminelëve, largimin e një qeverie shoviniste dhe çrrënjosjen e urrejtjes nga një pjesë e shoqërisë serbe, nuk do të ketë kurrë paqe dhe siguri të qëndrueshme në Ballkan.

The post Paralajmërim i fuqishëm nga aktivisti: Fjalët e ministres serbe për spastrim etnik zbulojnë një rrezik të vazhdueshëm për rajonin appeared first on Albeu.com.

The statement sparked numerous reactions, as it was viewed as a justification of ethnic-cleansing rhetoric and a stance contrary to the fundamental principles of the European Union.

European Commission spokesperson Anitta Hipper said the EU does not comment on individual statements by political figures. However, she stressed that rhetoric justifying, inciting or glorifying ethnic cleansing has no place in Europe, reaffirming the bloc’s commitment to human rights, peace and regional reconciliation.

The reactions come at a time when Kosovo-Serbia relations remain fragile. The European Union continues to call on both sides to avoid inflammatory language and actions that could increase tensions or undermine the normalization of relations.

Meanwhile, Kosovo has declared the Serbian minister ‘non grata’.

On the matter, activist Agim Aliçkaj gave a statement to “Bota Sot”, describing Paunović’s remarks as part of the continuation of historical Serbian policies which, according to him, have aimed to expel and eliminate Albanians from their lands.

He said the Serbian minister’s statement regarding the ethnic cleansing of Kosovo’s Albanians was neither new nor surprising, considering it a continuation of centuries-long efforts by Serbian policy, which he described as chauvinistic, racist and hegemonic.

According to Aliçkaj, projects aimed at eliminating Albanians and taking their land include the 1844 Načertanije, Čubrilović’s 1937 memorandum “The Expulsion of the Albanians”, the 1986 Memorandum of the Serbian Academy of Sciences and Arts (SANU), and Operation “Horseshoe” of 1998–1999, organized by the regime of war criminal Slobodan Milošević.

The activist said Čubrilović had set out in detail the methods for implementing what he described as inhumane plans, citing the assertion that “the existence of the Serbian nation depends on the non-existence of the Albanian nation”. He added that, in his view, Serbian plans had been the joint product of state regimes, the Serbian Academy of Sciences and the Serbian Orthodox Church.

Aliçkaj assessed that Serbian plans for genocide in Kosovo failed thanks to Albanian resistance, the Kosovo Liberation Army’s war and NATO’s intervention. However, he said the ideology of hatred toward Albanians continues to exist in Serbia, partly due to the absence of a “denazification” process after the war.

According to him, the heroic centuries-long resistance of Albanians in various forms, crowned by the Kosovo Liberation Army’s liberation war and NATO’s bombing of Serbia in 1999, ultimately caused Serbian genocide against Albanians to fail. He stated that Serbian aspirations continue to be expressed through Paunović’s latest statement.

He added that a large part of the Serbian population, even after the bombing and the loss of four brutal wars, has, in his view, not freed itself from the myths and deceptions of a political class that feeds it hatred toward Albanians and other Balkan peoples.

Aliçkaj called the lack of “denazification” of Serbian society after Serbia’s military defeat a major mistake by Western states, as well as the failure to free it from hatred toward other nations and the dead myths of the Middle Ages.

He further stated that the European Community and America are pursuing a misguided and failed policy of rapprochement with the Serbian regime led by Aleksandar Vučić, whom he described as a collaborator of Milošević. According to him, this policy is linked to interests he called illusory, aimed at pulling Serbia away from Russian influence, while the Serbian regime is exploiting the situation without limits.

He described Anitta Hipper’s reaction, as well as the reactions of many representatives of Western countries, as weak and unserious, except, in his view, for some MPs or thinkers with strong human principles. Aliçkaj stressed that no concrete punitive measures had been taken over Minister Paunović’s statement.

He also claimed that no punitive measures had been taken against Serbia over the terrorist acts in Banjska and Ujman, its failure to sign the Brussels Agreement, and the destabilization of Kosovo and the Balkans. On the other hand, he said Kosovo is subjected to unfair pressure to make further concessions to Serbia, including sanctions against Kosovo for enforcing the law in the north, which he described as a shocking double standard.

In conclusion, Aliçkaj said the reaction from Albania, part of Albanian politics and the international community had been insufficient. He warned that, in his view, without punishing those responsible and without fundamental changes in Serbian policy, lasting peace in the Balkans cannot be guaranteed.

He described the reaction of the mother state and Albania’s illegitimate pro-Serbian prime minister, Edi Rama, as worthless and shameful. According to him, the same applies to the lack of reaction from representatives of certain parties and part of the press in Kosovo and other Albanian lands.

Aliçkaj described Paunović’s statement as dangerous, calling her a minister of hatred in a Serbian state of hatred and myths. According to him, its aim is to deceive Serbian voters in the upcoming elections and divert international attention from the destructive actions of Vučić’s regime, which, according to Aliçkaj, does not take measures against her but presents itself as a “constructive leader committed to peace”.

He concluded that without punishing Serbian criminals, removing the Serbian government that he described as chauvinistic, racist and hegemonic, and without the “denazification” of the part of the Serbian population burdened by hatred toward others, there will be no calm, security or lasting peace in the Balkans.

The post Aliçkaj Raises Concerns After Serbian Minister’s Statement: Without Fundamental Changes, the Balkans Will Have No Lasting Peace appeared first on Albeu.com.

Bashkimi Evropian ka reaguar me dënim të fortë ndaj deklaratës së Snezhana Paunoviq, ministres serbe për Administratë Publike dhe Vetëqeverisje Lokale. Ajo kishte thënë se, nëse do të ndodhej në pozitën e ish-presidentit serb Sllobodan Millosheviq në vitin 1998, do ta kishte “spastruar etnikisht Kosovën”.

Kjo deklaratë nxiti reagime të shumta, pasi u vlerësua si arsyetim i diskursit për spastrim etnik dhe si qëndrim në kundërshtim me parimet themelore të Bashkimit Evropian.

Zëdhënësja e Komisionit Evropian, Anitta Hipper, tha se BE-ja nuk shprehet për deklarata individuale të figurave politike. Megjithatë, ajo theksoi se retorika që justifikon, nxit apo lartëson spastrimin etnik nuk ka vend në Evropë, duke riafirmuar angazhimin e unionit për të drejtat e njeriut, paqen dhe pajtimin rajonal.

Reagimet vijnë në një periudhë kur raportet Kosovë-Serbi mbeten të brishta. Bashkimi Evropian vazhdon t’u kërkojë të dyja palëve që të shmangin gjuhën nxitëse dhe veprimet që mund të shtojnë tensionet apo të cenojnë normalizimin e marrëdhënieve.

Ndërkaq, Kosova e ka shpallur ‘non grade’ ministren serbe.

Për këtë çështje, veprimtari Agim Aliçkaj ka dhënë një prononcim për “Bota sot”, ku deklaratën e Paunoviqit e ka cilësuar si pjesë të vazhdimësisë së politikave historike serbe, të cilat, sipas tij, kanë pasur synim dëbimin dhe zhdukjen e shqiptarëve nga trojet e tyre.

Ai tha se deklarata e ministres serbe lidhur me spastrimin etnik të Kosovës nga shqiptarët nuk është as e re dhe as befasuese, duke e konsideruar atë vazhdim të përpjekjeve shekullore të politikës serbe, të cilën e përshkroi si shoviniste, raciste dhe hegjemoniste.

Sipas Aliçkajt, projektet për eliminimin e shqiptarëve dhe marrjen e tokave të tyre përfshijnë Naçertanijen e vitit 1844, Memorandumin e vitit 1937 të Çubriloviqit “Dëbimi i shqiptarëve”, Memorandumin e Akademisë Serbe të Shkencave dhe Arteve (SANU) të vitit 1986, si dhe operacionin “Patkoi” të viteve 1998–1999, të organizuar nga regjimi i kriminelit të luftës Slobodan Millosheviq.

Veprimtari tha se Çubriloviqi i kishte paraqitur hollësisht mënyrat e zbatimit të atyre që ai i cilësoi plane çnjerëzore, duke përmendur pohimin se “ekzistenca e kombit serb varet nga mosekzistenca e kombit shqiptar”. Ai shtoi se, sipas tij, planet serbe kanë qenë produkt i përbashkët i regjimeve shtetërore, Akademisë Serbe të Shkencave dhe Kishës Ortodokse Serbe.

Aliçkaj vlerësoi se planet serbe për gjenocid në Kosovë dështuan falë rezistencës së shqiptarëve, luftës së UÇK-së dhe ndërhyrjes së NATO-s. Megjithatë, ai tha se ideologjia e urrejtjes ndaj shqiptarëve vijon të ekzistojë në Serbi, edhe për shkak të mungesës së një procesi të “denazifikimit” pas luftës.

Sipas tij, rezistenca heroike shekullore e shqiptarëve në forma të ndryshme, e kurorëzuar me luftën çlirimtare të UÇK-së dhe bombardimin e Serbisë nga NATO-ja në vitin 1999, bëri që gjenocidi serb ndaj shqiptarëve të dështonte përfundimisht. Ai deklaroi se aspiratat serbe vazhdojnë të shfaqen edhe përmes deklaratës së fundit të Paunoviqit.

Ai shtoi se një pjesë e madhe e popullit serb, edhe pas bombardimit dhe humbjes së katër luftërave mizore, sipas tij, nuk është çliruar nga mitet dhe mashtrimet e një klase politike që e ushqen me urrejtje ndaj shqiptarëve dhe popujve të tjerë të Ballkanit.

Aliçkaj e quajti gabim të madh të shteteve perëndimore mungesën e “denazifikimit” të shoqërisë serbe pas humbjes ushtarake të Serbisë, si dhe mungesën e çlirimit të saj nga urrejtja ndaj kombeve të tjera dhe mitet e vdekura të mesjetës.

Më tej, ai deklaroi se Bashkësia Evropiane dhe Amerika po zbatojnë një politikë të gabuar dhe të dështuar të afrimit me regjimin serb të udhëhequr nga Aleksandar Vuçiq, të cilin e cilësoi bashkëpunëtor të Millosheviqit. Sipas tij, kjo politikë lidhet me interesa, që ai i quajti iluzore, për largimin e Serbisë nga ndikimi i Rusisë, ndërsa regjimi serb po e shfrytëzon këtë situatë pa kufi.

Ai e cilësoi të zbehtë dhe joserioz reagimin e Anitta Hipper, si edhe reagimet e shumë përfaqësuesve të vendeve perëndimore, duke përjashtuar, sipas tij, ndonjë deputet apo mendimtar me parime të forta njerëzore. Aliçkaj theksoi se nuk ka pasur masa konkrete ndëshkuese ndaj deklaratës së ministres Paunoviq.

Po ashtu, ai pretendoi se nuk janë ndërmarrë masa ndëshkuese ndaj Serbisë për aktet terroriste të Banjskës dhe Ujmanit, për mosnënshkrimin e marrëveshjes së Brukselit dhe për destabilizimin e Kosovës e të Ballkanit. Në anën tjetër, ai tha se Kosovës i ushtrohen presione të padrejta për lëshime të tjera ndaj Serbisë, duke përfshirë edhe sanksionet ndaj Kosovës për zbatimin e ligjit në veri, çka e cilësoi standard të dyfishtë tronditës.

Në përmbyllje, Aliçkaj tha se reagimi i Shqipërisë, i një pjese të politikës shqiptare dhe i faktorit ndërkombëtar ka qenë i pamjaftueshëm. Ai paralajmëroi se, sipas tij, pa ndëshkimin e përgjegjësve dhe pa ndryshime rrënjësore në politikën serbe, nuk mund të sigurohet paqe e qëndrueshme në Ballkan.

Ai e konsideroi të pavlerë dhe të turpshëm reagimin e shtetit amë dhe të kryeministrit jolegjitim proserb të Shqipërisë, Edi Rama. Sipas tij, i njëjtë është edhe mosreagimi i përfaqësuesve të disa partive dhe i një pjese të shtypit në Kosovë dhe në trojet e tjera shqiptare.

Aliçkaj e cilësoi të rrezikshme deklaratën e Paunoviqit, të cilën e quajti ministre të urrejtjes së shtetit serb të urrejtjes dhe miteve. Sipas tij, qëllimi i saj është mashtrimi i votuesve serbë në zgjedhjet e ardhshme dhe largimi i vëmendjes së ndërkombëtarëve nga veprimet destruktive të regjimit të Vuçiqit, i cili, sipas Aliçkajt, nuk ndërmerr masa ndaj saj, por paraqitet si “lider konstruktiv i përkushtuar ndaj paqes”.

Ai përfundoi se pa ndëshkimin e kriminelëve serbë, largimin e qeverisë serbe që e cilësoi shoviniste, raciste dhe hegjemoniste, si dhe pa “denazifikimin” e pjesës së popullit serb të ngarkuar me urrejtje ndaj të tjerëve, nuk do të ketë qetësi, siguri dhe paqe të qëndrueshme në Ballkan.

The post Aliçkaj ngre shqetësimin pas deklaratës së ministres serbe: Pa ndryshime rrënjësore, Ballkani s’do të ketë paqe të qëndrueshme appeared first on Albeu.com.

In a post published on Facebook, Aliçkaj said that there are far more arguments against gas than in its favor. He stressed that neither love for America nor accusations of anti-Americanism should be used as the basis for reasoning in this debate.

According to Aliçkaj, this investment should be analyzed by experts in the field, while the final decision should be made based on economic interest and not political calculations. He also said that protests for or against gas would be unnecessary and criticized part of the media as well for the way they are handling this issue.

Aliçkaj’s Facebook post:

It is not true, dear #avdullahhoti! There are many arguments against gas and only a few in favor of gas.

Love for America is not a reason for gas, and fabricated “anti-Americanism” is not a reason against gas. It is extreme naivety to claim that a single issue would damage relations with America.

Let us not talk about protests for or against gas. They would be ridiculous.

This investment should be reviewed by experts in the field and only then should a decision be made on whether to accept it. The deciding factor should be economic interest, not politics.

PS. Most media outlets and their little journalists have been bought by anti-Albanian forces. Do not rely on them at all.

The post Aliçkaj responds to Hoti on the gas project with a firm stance appeared first on Albeu.com.

Në një postim të publikuar në Facebook, Aliçkaj u shpreh se kundër gazit ekzistojnë shumë më tepër argumente sesa në favor të tij. Ai theksoi se në këtë debat nuk duhet të përdoren as dashuria për Amerikën dhe as akuzat për anti-amerikanizëm si bazë arsyetimi.

Sipas Aliçkajt, ky investim duhet të analizohet nga ekspertët e fushës, ndërsa vendimi përfundimtar të merret duke u mbështetur te interesi ekonomik dhe jo te llogaritjet politike. Po ashtu, ai vlerësoi se protestat pro ose kundër gazit do të ishin të panevojshme dhe hodhi kritika edhe ndaj një pjese të mediave për mënyrën se si po e trajtojnë këtë temë.

Postimi i Aliçkajt në Facebook:

Nuk është e vërtetë i nderuar #avdullahhoti! Ka shumë argumente kundër gazit dhe vetëm disa për gazin.

Dashuria për Amerikën nuk është arësye për qazin dhe “anti-amerikanizmi” i trilluar nuk është arësye kundër gazit. Është naivitet i skajshëm të pretendohet se një çështje e vetme i prishë marëdhëniet me Amerikën.

Mos të flasim për protesta pro ose kundër gazit. Do të ishin qesharake.

Ky investim duhet shqyrtuar nga ekspertët e lëmisë dhe pastaj të vendoset a të pranohet. Vendimi për këtë duhet të jetë interesi ekonomik, jo politik.

PS. Shumica e mediave dhe gazetarucave të tyre janë të shitur te forcat anti-shqiptare. Mos u bazo në to fare.

The post Aliçkaj i kundërpërgjigjet Hotit për projektin e gazit me qëndrim të prerë appeared first on Albeu.com.

Në një reagim publik, ai u shpreh se në Kosovë ndryshimi u arrit me votë, ndërsa opozita, sipas tij, duhet të heqë dorë nga bllokimet që i cilësoi të dëmshme dhe pa kuptim.

Duke komentuar zhvillimet në Shqipëri, Aliçkaj vlerësoi se ndryshimi mund të vijë vetëm përmes protestave paqësore. Ai kërkoi edhe largimin e kryeministrit Edi Rama, duke pretenduar se ky i fundit e ka humbur legjitimitetin politik.

Ai nënvizoi gjithashtu se shqiptarët duan bashkim kombëtar dhe i bëri thirrje Ramës të largohet sa më shpejt nga pushteti.

Më poshtë, shkrimi i Aliçkajt:

RINIA SHQIPTARE KËRKON DEMOKRACI DHE SHTET TË VËRTETË E TË FORTË

– Kërkon liderë të pakorruptuar.

– Kërkon ndryshim.

Populli i Kosovës e bëri ndryshimin me votë. Opozita- humbësit e zgjedhjeve duhet të heqin dorë nga bllokadat e dëmshme dhe të pakuptimta.

Populli i Shqipërisë mund ta bëjë ndryshimin vetëm me protesta paqësore.

MBARË POPULLI SHQIPTAR DON BASHKIM KOMBËTAR!

Edi Rama e ka humbë legjitimitetin, populli shqiptar nuk e do.

Sa më shumë e shtyen dorëheqjen, aqë më keq për te, për Shqipërinë dhe për mbarë kombin shqiptar.

Edi Rama, bëhu burrë i mirë njëherë në jetën tënde.

JEP DORËHEQJE!

IK SA MË PARË ME KLIKËN

TËNDE!

Intervista ime e plotë dhënë gazetarit të mirënjohur,

z. Dylber Balla .

The post Agim Aliçkaj i kërkon Edi Ramës dorëheqjen: Ka humbur legjitimitetin politik appeared first on Albeu.com.